W tym artykule:
Czym jest wstrząs kardiogenny?
Wstrząs kardiogenny to stan zagrożenia życia, powiązany z niedotlenieniem lub niedokrwieniem narządów oraz tkanek. Powstaje na skutek obniżenia rzutu serca i ma związek z poważną dysfunkcją tego organu.
Wówczas serce jest na tyle uszkodzone, że nie jest w stanie pompować odpowiedniej ilości krwi. Na wstrząs kardiogenny szczególnie narażone są osoby starsze i cukrzycy.
Stan ten jest uznawany za najbardziej niebezpieczne powikłanie, występujące po zawale mięśnia sercowego. Szacuje się, że występuje u około 7 procent chorych.
Przyczyny wstrząsu kardiogennego
Według Shock Trial Registry wstrząs kardiogenny najczęściej jest efektem niewydolności skurczowej lewej komory serca (78,5% przypadków). Pozostałe przyczyny to:
- niedomykalność mitralna,
- pęknięcie przegrody międzykomorowej,
- izolowana niewydolność prawokomorowa,
- tamponada i pęknięcie serca,
- tętniak rozwarstwiający aorty,
- kardiomopatia,
- ubytek przegrody międzykomorowej,
- urazowe obrażenia serca,
- ostre zapalenie mięśnia sercowego,
- skrzeplina przedsionka,
- zwężenie ujść zastawkowych,
- zator tętnicy płucnej,
- odrzucenie przeszczepu serca,
- niewydolność serca,
- zapalenie wsierdzia,
- zaburzenia rytmu serca.
Należy pamiętać, ze niewłaściwe dawkowanie leków również może doprowadzić do wstrząsu kardiogennego. Zwłaszcza w przypadku przyjmowania środków beta-adrenolitycznych lub antagonistów wapnia.
Objawy wstrząsu kardiogennego
- zimna, pokryta potem, blada skóra,
- zaburzenia świadomości,
- obniżenie temperatury ciała,
- oddech szybki i głęboki,
- spłycający się oddech,
- szybkie i słabe tętno,
- tętno z tendencją spadkową,
- skąpomocz,
- niepokój,
- bełkotliwa mowa,
- nadmierna senność,
- ogólne osłabienie.
Pierwsza pomoc w przypadku wstrząsu kardiogennego
Wstrząs kardiogenny bezpośrednio zagraża życiu, pierwsza pomoc zwiększa szanse na przeżycie, o ile jest wykonana szybko i w odpowiedni sposób.
Pierwszym krokiem powinno być rozluźnienie ubioru w okolicy szyi i brzucha, tak by nic nie przeszkadzało w oddychaniu. Dobrym pomysłem będzie również ułożenie pacjenta, tak by jego tułów był lekko podniesiony.
Konieczny jest także telefon na pogotowie ratunkowe, a do czasu przyjazdu pomocy należy sprawdzać czy chory oddycha, rozmawiać z nim i uspokajać, na tyle na ile jest to możliwe.
Pacjent nieprzytomny, ale oddychający, powinien zostać ułożony w pozycji bocznej ustalonej. Należy jednak mieć na uwadze fakt, że w każdej chwili może on przestać oddychać. Wówczas niezwłocznie należy wykonać resuscytację krążeniowo-oddechową. W czasie wstrząsu kardiogennego dochodzi do obniżenia temperatury ciała, więc chory powinien być przykryty kocem lub kurtką.
Leczenie wstrząsu kardiogennego
Obecnie najnowocześniejsze metody leczenia to zabieg PCI i CABAG. Pierwszy z nich oznacza przezskórną interwencję wieńcową, która umożliwia udrożnienie lub rozszerzenie naczyń krwionośnych.
CABAG (pomostowanie aortalno-wieńowe) to operacja kardiochirurgiczna, polegająca na wszczepieniu pomostów naczyniowych. U niektórych pacjentów wykonywana jest kontrapulsacja wewnątrzaortalna (IABP), poprzez tętnicę udową wprowadzany jest balon, który napełnia się i opróżnia w zależności od zapisu EKG.
W przypadku arytmii standardowym postępowaniem jest wprowadzenie leków arytmicznych i kardiowersja elektryczna, czyli wyrównanie odpowiedniego rytmu serca za pomocą prądu.
Rokowania
Niestety wstrząs kardiogenny cechuje się dużą śmiertelnością, szczególnie jeżeli jego przyczyną był zawał serca. W ciągu miesiąca od rozwoju tego powikłania umiera od 40 do 60 procent pacjentów.
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
