Bezdech senny - charakterystyka, diagnozowanie, rodzaje, leczenie

Zespół bezdechu sennego (ang. Sleep Apnoea Syndrome, SAS) potocznie określa się jako zaburzenia oddechu podczas snu. Bezdech senny objawia się zwykle głośnym chrapaniem, które uniemożliwia spanie partnerowi leżącemu obok w łóżku. Chory cierpiący na bezdech senny budzi się w ciągu nocy nawet kilkadziesiąt razy, wybudzeniom towarzyszy uczucie dezorientacji i niepokoju. W ciągu dnia chory ma problemy z koncentracją uwagi, jest senny, a w skrajnych przypadkach może pojawić się bezwiedne zasypianie, stwarzające niebezpieczeństwo dla życia swojego oraz innych, np. podczas jazdy autem.

1. Bezdech senny - charakterystyka

Bezdech senny to trudna do zdiagnozowania choroba, która często towarzyszy innym schorzeniom, jak: otyłość, migrena, nadciśnienie czy zaburzenia rytmu serca. Wówczas problemy w oddychaniu podczas snu są składane na karby powyższych dolegliwości. Bezdech senny stanowi jednak osobną jednostkę nozologiczną, która w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10 została ujęta pod kodem G47.3. Zespół bezdechu sennego manifestuje się w postaci całkowitego zatrzymania oddechu na czas dłuższy niż 10 sekund albo w formie spłycenia oddechu poniżej 50%, czyli częściowej blokady przepływu powietrza przez ponad 10 sekund.

Zobacz film: "#dziejesienazywo: Czym jest ból?"

Wskutek bezdechu sennego dochodzi do niedotlenienia organizmu, gdyż krew jest w mniejszym stopniu wysycona tlenem, chwilowych wybudzeń, podwyższonego ciśnienia kwi i głośnego chrapania. Mimo poważnych zaburzeń zdrowotnych, bezdech senny bardzo rzadko jest diagnozowany przez lekarzy. Najczęściej rozpoznaje się obturacyjny bezdech podczas snu (OBPS), który powstaje w wyniku zatrzymania przepływu powietrza w gardle i nosie (górnych drogach oddechowych) i zatamowania oddechu, mimo intensywnej pracy płuc.

2. Bezdech senny - rodzaje

Ze względu na czynniki etiologiczne wyróżnia się trzy typy zespołu bezdechu sennego:

  • obturacyjny (obwodowy) bezdech senny – zaburzenia oddychania podczas snu powstają wskutek zwiotczenia mięśni gardła i języka, które blokują całkowicie lub częściowo przepływ powietrza podczas wdechu;
  • ośrodkowy bezdech senny – zaburzenia oddychania podczas snu powstają wskutek zaburzeń funkcjonowania ośrodka oddechowego w mózgu;
  • mieszany bezdech senny – zaburzenia oddychania podczas snu powstają wskutek neuronalnych zaburzeń napędu oddechowego oraz w wyniku wiotczenia mięśni podniebienia miękkiego i języczka, które utrudniają wentylację płuc.

Zespół bezdechu śródsennego może mieć podłoże genetyczne, gdyż występuje nieraz w rodzinach z pokolenia na pokolenie. Badania wskazują jednak, że nie dziedziczy się samego ryzyka zachorowania na bezdech senny, co raczej podatność na zachorowanie.

3. Bezdech senny - diagnozowanie

Rozpoznanie zespołu bezdechu sennego dokonuje się na podstawie tradycyjnego wywiadu lekarskiego i badania laryngologicznego w celu wykluczenia innych przeszkód mogących indukować nieprawidłowości w górnych drogach oddechowych. Ponadto, wykonuje się domowe testy na obturacyjny bezdech senny, które dają ponad 99% pewności diagnozy. Jeżeli wynik testu okaże się pozytywny, wówczas lekarz musi wykonać badanie snu -badanie polisomnograficzne – obserwowanie pacjenta podczas snu, rejestracja spadku stężenia tlenu we krwi, monitorowanie ruchów klatki piersiowej podczas snu. Dodatkowo można wykorzystać do diagnozy skalę senności Epworth oraz laboratoryjne badanie snu, które w Polsce stosuje się jednak bardzo rzadko ze względu na znaczne koszty diagnostyczne.

4. Bezdech senny - leczenie

W przypadku osób otyłych, u których występuje zespół bezdechu sennego, zaleca się bezwzględnie dietę i monitorowanie wskaźnika masy ciała BMI (ang. Body Mass Index). Osoby cierpiące na zaburzenia oddychania podczas snu powinny przestrzegać abstynencji nikotynowej i alkoholowej. Zaburzeniom snu można przeciwdziałać, przyjmując odpowiednią pozycję ciała, np. układając się na boku, a nie na plecach. Ponadto, w przypadku bezdechu sennego stosuje się maski nosowe CPAP (ang. Continous Positive Airway Pressure = stałe dodatnie ciśnienie w drogach oddechowych) oraz aparaty nazębne w celu wysunięcia żuchwy do przodu (ang. Mandibular Advancement Device, MAD).

W ciężkich przypadkach wykonuje się zabiegi tracheotomii, zabiegi tonsillektomii – usunięcia migdałków podniebiennych, septoplastykę – korekcję skrzywienia przegrody nosowej oraz zabiegi otolaryngologiczne polegające na korekcji zwężonej cieśni gardzieli. Obecnie trwają badania nad możliwością farmakologicznej stymulacji ośrodka oddechowego w mózgu i wszczepianiem rozrusznika nerwu błędnego. Bezdech senny jako izolowane schorzenie jest stosunkowo mało poznaną chorobą, a do tego prawidłowo diagnozowaną tylko w jednym przypadku na 100 u kobiet i w dziesięciu przypadkach na 100 u mężczyzn.

spis treści
rozwiń
Następny artykuł: Opis zabiegu

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!