Chłoniak nieziarniczy

Chłoniaki nieziarnicze to nowotwory złośliwe, które wywodzą się z limfocytów i są zlokalizowane w tkance chłonnej. Te choroby nowotworowe dotykają najczęściej ludzi w starszym wieku, zwłaszcza mężczyzn. Chłoniaki dzieli się na chłoniaki typu B – o mniejszej złośliwości oraz chłoniaki typu T – o większej złośliwości. Przykładem chłoniaka złośliwego o mniejszej złośliwości jest przewlekła białaczka limfatyczna. Inny podział chłoniaków uwzględnia kryteria morfologiczne. Według nich występują: chłoniaki limfocytowe, chłoniaki plazmocytowe, a także chłoniaki centrocytowe. Istotny jest także stopień zaawansowania chłoniaka.

Przyczyny chłoniaka nieziarniczego

Chłoniaki nieziarnicze są szóste pod względem częstości występowania. Dotykają około 10 na 100 000 osób. Prawdopodobieństwo wystąpienia chłoniaka nieziarniczego u chorego na AIDS jest 1000 razy większe. Mimo iż przyczyny wystąpienia chłoniaka nie są do końca zbadane, ryzyko choroby wzrasta u osób, które mają kontakt z czynnikami chemicznymi, a także przy zakażeniach wirusowych i bakteryjnych oraz gdy ma miejsce pogorszenie odporności organizmu. Prawdopodobieństwo zachorowania na chłoniaka nieziarniczego jest większe u osób, które przeszły przeszczep narządów. Choroba dotyka zarówno kobiet, jak i mężczyzn, ale panowie są nieco bardziej narażeni na chłoniaka. Nowotwór częściej występuje u osób dorosłych, ale u dzieci także diagnozuje się niektóre rodzaje chłoniaka.

Objawy i rozpoznanie chłoniaka nieziarniczego

W przypadku chorób nowotworowych jednym z objawów jest powiększenie węzłów chłonnych. Niektórzy chorzy mają gorączkę, dreszcze, utratę masy ciała i poty nocne. Możliwe są także zaburzenia morfologii krwi, objawy neurologiczne, ból brzucha, żółtaczka lub krwawienia z przewodu pokarmowego. U niektórych chorych pojawia się niewytłumaczalne swędzenie. Symptomy zależą od tego, w jakiej części ciała rozwija się nowotwór i jak szybko rozprzestrzenia się po organizmie. Na przykład, jeśli chłoniak znajduje się w mózgu, pacjent może odczuwać bóle głowy, zawroty głowy, mieć problemy z koncentracją, zmiany osobowości, mogą pojawić się dezorientacja oraz napady padaczkowe, czasami stany lękowe czy omamy. Po wystąpieniu niepokojących objawów lekarz może zalecić badanie histologiczne, które polega na pobraniu materiału ze zmienionego narządu i zbadanie go pod mikroskopem. Wykonuje się także specjalistyczne badania krwi, aby określić rodzaj chłoniaka. Ważne jest też określenie stopnia jego zaawansowania.

Leczenie i rokowanie chorych z chłoniakiem nieziarniczym

Proces leczenia chłoniaków jest uwarunkowany rodzajem nowotworu. W przypadku chłoniaków o małej złośliwości stosuje się zabiegi chirurgiczne usunięcia zajętych węzłów lub chemioterapię, która pozwala na zmniejszenie dolegliwości związanych z objawami choroby. Z kolei u osób z chłoniakami o dużej złośliwości zastosowanie chemioterapii daje 50% szans na wyleczenie.

W przypadku chłoniaków o małej złośliwości pacjent ma szanse przeżyć kilka, a nawet kilkanaście lat. Bardzo rzadko zdarza się zupełne wyleczenie. Natomiast nieleczone chłoniaki o dużej złośliwości pozwalają przeżyć choremu kilka tygodni lub kilka miesięcy. Jeśli leczenie zostało rozpoczęte we wczesnej fazie choroby, istnieje duża szansa na całkowite wyleczenie.