Elektrokardiografia przezprzełykowa i stymulacja przezprzełykowa

Elektrokardiografia przezprzełykowa i stymulacja przezprzełykowa umożliwia nieinwazyjną diagnostykę niektórych zaburzeń rytmu i przewodnictwa elektrycznego serca. Na badanie zostają skierowani pacjenci, u których wykryto nadkomorowe zaburzenia rytmu oraz ci, u których podejrzewa się zaburzenia powstawania bodźców elektrycznych w węźle zatokowo-przedsionkowym. Jako badanie poprzedzające wykonuje się spoczynkowy, zwykły zapis EKG.

Przebieg elektrokardiografii przezprzełykowej i stymulacji przezprzełykowej

Badanie wykonuje się w znieczuleniu miejscowym, u dzieci w znieczuleniu ogólnym. Tylna ściana gardła zostaje znieczulona środkiem w aerozolu. Lekarz prowadzący badanie wprowadza elektrodę do jamy ustnej pacjenta i prosi o jej połknięcie, następnie przesuwa ją do przodu na głębokość około 32 - 38 cm licząc od zębów. Potem łączy elektrodę z aparatem do EKG i zewnętrznym stymulatorem serca. Niektórzy pacjenci odczuwają pieczenie za mostkiem podczas stymulacji serca elektrodą przełykową. Dolegliwości te ustępują po zakończeniu badania. Elektrokardiografia przezprzełykowa i stymulacja przezprzełykowa trwa kilkanaście minut. Jeszcze przez kilkanaście minut po badaniu utrzymuje się znieczulenie tylnej ściany gardła, w tym czasie pacjent nie powinien pić ani jeść. Badanie może spowodować odruch wymiotny.