Leczenie lęków

Mgr Kamila Krocz
Weryfikacja merytoryczna:

Mgr Kamila Krocz - psycholog społeczny, autorka wielu publikacji dotyczących rozwoju osobistego oraz warsztatów z doradztwa zawodowego i komunikacji...

Każdy z nas czegoś się boi. Jedni mają lęk wysokości, inni boją się pająków (arachnofobia), a jeszcze inni – małych pomieszczeń (klaustrofobia). Lęk definiowany jest jako negatywny stan emocjonalny, pojawiający się w sytuacji zagrożenia. Lęk jest procesem wewnętrznym i nie wiąże się z bezpośrednim zagrożeniem czy bólem. Czy można wygrać z lękiem? Owszem, można, ale musi to być skok na głęboką wodę. Istnieje wiele specjalistycznych metod walki z lękami, które stosuje się w psychoterapii, jak i doraźnych sposobów na redukcję nieuzasadnionych obaw, jakich doświadcza się na co dzień.

Metody walki z lękiem

Metody walki z lękiem w dużej mierze wywodzą się z podejścia behawiorystycznego w psychologii. Behawioryzm obstaje przy twierdzeniu, że reakcje człowieka są wynikiem uczenia się. Skoro człowiek nauczył się czegoś bać, należy go tego oduczyć. Oto metody walki z lękami.

  • Desensytyzacja – pierwszym i podstawowym krokiem w walce z fobią jest oswojenie się z wrogiem, tzw. odwrażliwienie. Polega ono na oswajaniu się z rzeczą lub sytuacją, która wzbudza w nas lęk. Można zastosować metodę małych kroczków, tzn. zacząć od małego pieska, jeżeli ktoś boi się psów. Metoda ta może być wykonana w wyobraźni. Jest tylko jeden warunek – osoba wykonująca takie ćwiczenie musi mieć plastyczną wyobraźnię.
  • Terapia implozywna – polega na intensywnym i długotrwałym oddziaływaniu bodźca, który wywołuje u człowieka lęk. Terapia ma na celu przekonanie człowieka, że kontakt z bodźcem, który wywołuje lęk, nie jest taki straszny, jak się wcześniej wydawało.
  • Pamiętaj - aby przezwyciężyć lęk, musisz mieć kontakt z bodźcem, który go wywołuje. W innym przypadku lęk nie zniknie. Uwolnienie się od lęku jest bardzo ważne – nawet, jeżeli lęk z pozoru wydaje się niegroźny dla naszej psychiki.
  • Lęk może być spowodowany depresją, a wtedy najlepszą metodą leczenia jest psychoterapia, najlepiej psychoterapia behawioralno-poznawcza.

Sposoby radzenia sobie z lękiem

Nie każda osoba jest gotowa na terapię, wtedy można zastosować inne sposoby walki z fobią. Do takich sposobów należą:

  • bliskość drugiej osoby – jeżeli znajdujemy się w sytuacji, która wzbudza w nas lęk, poprośmy kogoś bliskiego o towarzystwo. Lęk na pewno będzie wtedy mniejszy;
  • umiejętność relaksacji – jest bardzo ważna w walce z lękiem. Kiedy napada nas fobia, musimy się postarać zrelaksować, a lęk sam odejdzie;
  • metoda EDMR – „odwrażliwianie za pomocą ruchów oczu”. Według badań, metoda ta redukuje negatywne emocje, a polega ona na żwawym poruszaniu oczu w górę, w dół i na ukos;
  • odwrócenie uwagi od bodźca wywołującego lęk – jest bardzo dobrym sposobem na walkę z fobią. Przykładowo osobom, które boją się publicznie występować, zaleca się, aby nie patrzyli na publiczność;
  • obserwacja ludzi, którzy się boją – dzięki temu człowiek przekonuje się, że nie ma czego się bać, że innym nic się nie dzieje w czasie np. publicznego wystąpienia. Obserwacja pomaga przezwyciężyć lęk również przez naśladowanie osoby, która się nie boi.

Jeżeli metody są nieskuteczne, a fobia jest na tyle uciążliwa, że utrudnia funkcjonowanie człowieka w społeczeństwie, stosuje się leczenie farmaceutyczne. Fobia może być związana z nieprawidłową pracą mózgu. Leki przywracają równowagę biochemiczną, a stan osoby cierpiącej na fobię ulega poprawie. Lęki można przezwyciężyć. Wystarczy tylko trochę dobrej chęci, zaparcia i odwagi. Jeżeli boisz się wysokości, pająków (arachnofobia) czy innych rzeczy, to nie czekaj, tylko zwalcz swój lęk, aby później śmiać się ze swoich irracjonalnych obaw.

Artykuły Nerwica i lęki

Już wkrótce leczenie zaburzeń lękowych może wyglądać zupełnie inaczej. Zamiast tradycyjnej psychoterapii chorym mogą pomóc... gry komputerowe.

Naukowcy wymyślili nową generację gier komputerowych, które znajdą zastosowanie w terapii lękowej.

Nerwica i lęki bardzo ściśle wiążą się z koncepcją psychodynamiczną, ale są pojęciami zbyt pojemnymi znaczeniowo, dlatego nowe klasyfikacje diagnostyczne ICD-10 i DSM-IV zastępują pojęcie nerwicy ...

Nerwica to długotrwałe zaburzenie psychiczne, które cechuje się takimi objawami jak: lęk, fobie, obsesje i zaburzenia sprawności seksualnej. Podczas trwania choroby pacjent jest w pełni świadomy swoich dolegliwości, jest w stanie odróżnić swój stan od tego co realne. Zaburzenia nerwicowe to schorzenia o podłożu psychicznym.<br />
<br />
Czynniki wpływające na powstanie nerwicy to:<br />
- rywalizacja w życiu,<br />
- pośpiech,<br />
- potrzeba osiągnięcia sukcesu,<br />
- hałas,<br />
- kryzys w rodzinie i związku.<br />
<br />
W Polsce na zaburzenia nerwicowe cierpi około 8 milionów osób, w tym większość z nich dowiaduje się o swojej chorobie zdecydowanie za późno. Wiele osób nie trafia do psychiatry, nawet&nbsp; kiedy objawy utrzymują się przez dłuższy czas.<br />
<br />
Jak odróżnić nerwicę od innych problemów psychicznych, np. szoku pourazowego?

Zespół Da Costy to pierwotna nazwa nerwicy serca. Główne objawy choroby, to: duszność, kołatanie serca i silny ból w klatce piersiowej. Leczenie opiera się na farmakoterapii i psychoterapii.

Patologiczny lęk przed ciemnością to nyktofobia. Chorzy na nyktofobię bezustannie palą światło, boją się być sami nocą w mieszkaniu i niejednokrotnie mają problemy z zasypianiem.

Astrafobia lub brontofobia to nieproporcjonalny do zagrożenia lęk przed burzą, który może upośledzać normalne funkcjonowanie człowieka. Czasami patologiczny strach wymaga psychoterapii.

Zoofobia to nieuzasadniony lęk przed zwierzętami. Do najbardziej znanych typów zoofobii należy strach przed kotami (ailurofobia), psami (kynofobia), owadami (insektofobia) i wężami (ofidiofobia).

Klaustrofobia to nieuzasadniony lęk przed zamkniętymi i ciasnymi pomieszczeniami. W walce z klaustrofobią stosuje się głównie metody psychoterapeutyczne oraz leki antydepresyjne.

Strach przed pająkami to inaczej arachnofobia. Irracjonalny lęk wymaga czasami leczenia. Stosuje się wówczas różne metody terapii fobii, np. systematyczną desensytyzację lub terapię implozywną.

Lęk wysokości może bardzo utrudnić życie. Ludzie unikają miejsc, które grożą potencjalnym upadkiem. Akrofobia w skrajnych przypadkach wymaga psychoterapii.

Lęk przed lataniem wydaje się jednym z pierwotnych lęków. Człowiek po prostu przystosowany jest, by stąpać po ziemi, a nie fruwać w przestworzach. Jak sobie radzić z awiofobią?

Lęk separacyjny pojawia się w wieku niemowlęcym i jest przejawem buntu dziecka przed rozstaniem z matką. Dziecko może histeryzować, wykazywać kłopoty ze snem albo tracić apetyt.

Do leków przeciwlękowych zalicza się m.in. barbiturany i benzodiazepiny, które działają uspokajająco i odprężająco na OUN. Stosuje się je w leczeniu zaburzeń lękowych, np. nerwicy natręctw.

Psychalgię określa się inaczej jako uporczywe bóle psychogenne. Dolegliwości nie da się uzasadnić organiczną dysfunkcją medyczną, gdyż źródła objawów tkwią w psychice i problemach emocjonalnych.

Zespół Briqueta to inaczej zaburzenia somatyzacyjne. Pacjenci skarżą się na różne dolegliwości bólowe i mają za sobą skomplikowaną historię kontaktów z lekarzami specjalistycznej opieki zdrowotnej.

Osoby podatne na niepokój w przyszłości mogą doświadczyć napadu paniki. Ostatnio dowiedziono, że w walce z atakiem strachu mogą okazać się pomocne regularne ćwiczenia fizyczne o dużym natężeniu.

Regularne ćwiczenia mogą być alternatywą lub pomocniczą strategią w terapii farmakologicznej, a także psychoterapii, mających na celu zwalczanie niekontrolowanych napadów strachu. Już w tym momencie wiadomo, że ćwiczenia są pomocne w leczeniu osób cierpiących z powodu nadmiernego stresu i depresji.

Strach i lęk traktuje się jako synonimy reakcji emocjonalnych w sytuacji przeżywania stresu. Uczucia lęku i strachu nie są jednak sobie tożsame. Irracjonalny lęk świadczy często o nerwicy.

Obniżony nastój, złe samopoczucie i izolacja to najczęstsze objawy depresji. Jeśli nie podejmie się w porę odpowiedniego leczenia taka choroba może powodować poważne dolegliwości zdrowotne, bo oprócz zaburzeń psychicznych mogą pojawić się także zaburzenia funkcjonowanie pewnych organów zewnętrznych. Choruje zatem układ pokarmowy, układ krążenia czy występują także objawy cukrzycy. Nierzadko dzieje się tak, że choroby somatyczne wywołują objawy psychiczne. Można to uznać za reakcję obronną organizmu, która ma na celu zwrócenie uwagi na niepokojący stan umysłu.<br />
<br />
Często kilka zaburzeń występuje w tym samym czasie, przez co rozpoznanie może być błędne. Depresja może objawiać się poprzez zaburzenia somatyczne, a dopiero po jakimś czasie osoba zaczyna ujawniać cechy psychiczne depresji. Sytuacja może być także odwrotna. Dzieje się tak wtedy, gdy choroby somatyczne wywołują objawy psychiczne, charakterystyczne depresji. Dolegliwości ze strony somatycznej mogą ujawnić się dopiero po pewnym czasie.

Zaburzenia adaptacyjne uznaje się za zaburzenia nerwicowe, które objawiają się w postaci lęku, depresji, smutku i stałego napięcia. Problemy emocjonalne powstają wskutek stresujących zmian życiowych.

Badania przeprowadzone przez naukowców z Imperial College London oraz innych instytucji europejskich doszli do takiego wniosku, że dzieci oburęczne częściej niż ich prawo- i leworęczni rówieśnicy mają problemy w szkole oraz cierpią na zaburzenia językowe i zmagają się z brakiem koncentracji. Badaniu poddano blisko 8 tys. maluchów.<br />
<br />
Zjawisko to typ lateralizacji nieustalonej, co w praktyce oznacza, ze brak jest półkuli dominującej (brak dominacji poszczególnych narządów ruchu i zmysłu). Kiedy występuje ona powyżej 10 roku życia taka oburęczność jest uznawana za patologię. Do tego warto wiedzieć, że wyróżnia się dwa typy lateralizacji. O pierwotnej mówi się wtedy, gdy zjawisko to jest przemijające, zaś wtórna może być następstwem treningu.<br />
<br />
W grupie dzieci w wieku 15-16 lat zespół wykrył, że zjawisko nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) występuje dwa razy częściej. Ponadto zauważył on u nich także poważniejsze problemy językowe niż u rówieśników z wykształconą ręcznością. Takie objawy są dużo bardziej nasilone niż w przypadku praworęcznych nastolatków z tym samym zaburzeniem.

Ostra reakcja na stres to rodzaj przejściowego zaburzenia nerwicowego, które pojawia się wskutek ciężkiej sytuacji życiowej lub traumy. Szok psychiczny trwa zwykle od kilku godzin do kilku dni.

Karty ryzyka SCORE pozwalają określić lekarzom, czy dana osoba może być podatna na wystąpienie chorób układu sercowo-naczyniowego czy też nie. Wynik jest zależny od populacji oraz norm obowiązujących na danym obszarze. W ten sposób możliwe jest określenie 10-letnie ryzyka wystąpienia incydentu sercowo-naczyniowego zakończonego zgonem.<br />
<br />
Podczas testu bierze się pod uwagę takie czynniki jak: wartość ciśnienia tętniczego, wiek pacjenta, jego płeć, stężenie cholesterolu całkowitego w organizmie, a także to czy dana osoba jest palaczem czy nie. Grupą, która jest narażona na duże ryzyko wystąpienia tej przypadłości są cukrzycy. Wszystkie wymienione czynniki wpływają na to czy incydent sercowo-naczyniowy ma szansę się pojawić. Korzyścią takiej metody jest to, że w porę można uzmysłowić pacjentowi jakie działanie ma na jego organizm tryb życia jaki preferuje, a także ukazać różnice pojawiające się np. po zaprzestaniu palenia.<br />
<br />
Jak wygląda ocena stresu w karcie SCORE? Czy ma on wpływ na powyższe dolegliwości? Więcej na ten temat powie Prof. dr hab. Zbigniew Gaciong, internista.

Neurastenia to zaburzenie z grupy nerwic. Inaczej neurastenię określa się jako nerwicę neurasteniczną albo osobowość neurasteniczną. Główne objawy choroby, to: wzrost pobudliwości i uczucie zmęczenia.

Agorafobia to lęk przed otwartą przestrzenią. Najczęściej na ten rodzaj fobii cierpią młode kobiety. Chorzy boją się tłumu, otwartych przestrzeni, miejsc publicznych i samotnego podróżowania.

Atak paniki to nie jest zwykły lęk . Osoba doświadczająca ataku paniki nie potrafi zapanować nad własnymi reakcjami organizmu. Zaczyna oddychać coraz szybciej, zaczyna drżeć, staje się blada, ...

Stosowanie środków psychoaktywnych może wywołać u osoby je przyjmującej szereg działań niepożądanych. Do takich produktów należą grzyby psylocybinowe, które wywołują halucynacje. Ich spożywanie jest zatem groźne nie tylko dla zdrowia, ale także życia.<br />
<br />
W pierwszej fazie po ich przyjęciu reakcją osoby, która ich spróbowała jest wzmożona aktywność i pobudzenia, zaś potem przychodzą napady lękowe, uczucie senności oraz ogólne zmęczenie. Pierwszy z wymienionych czynników jest jednak najniebezpieczniejszy w skutkach. U osoby, która spożyła grzyby halucynogenne pojawia się bowiem przymus ucieczki, któremu towarzysza stany lękowe. Do tego objawy te nasilają się, gdy osoba jest jednocześnie upojona alkoholem. Reakcją, jaka może się pojawić są&nbsp; zaburzenia rytmu serca czy epizody wieńcowe. Osoba będąca pod wpływem odurzenia nie jest także w stanie prawidłowo ocenić rzeczywistość, co powoduje, że łatwo może dojść w takiej sytuacji do nieszczęśliwych wypadków.<br />
<br />
Więcej na temat ryzyka spożywania grzybów halucynogennych opowiada profesor Burda.

Nerwica natręctw , czyli zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, charakteryzuje się występowaniem natrętnych myśli – obsesji (stąd nazwa nerwica natręctw myślowych) i czynności (kompulsji), którym ...

Bardzo często zdarza się tak, że osoba u której pojawiły się zaburzenia psychiczne nie dopuszcza tej myśli do siebie skutkiem czego jest to, że stara się znaleźć usprawiedliwienie dla swoich poczynań lub jest zdania, że nie ona ma problem, ale raczej osoby ją otaczające. Chory nie zdaje sobie zatem sprawy z nieprawidłowości w swoim zachowaniu i obarcza często winą za własne niepowodzenia inne osoby.<br />
<br />
Kiedy dojdzie do sytuacji, w której osoba z zaburzeniami psychicznymi zda sobie sprawę ze swojego stanu jak najszybciej powinna udać się do specjalisty celem zastosowania odpowiedniej terapii. Zgłoszenie się do psychiatry jest zatem bardzo ważne, bowiem specjalista&nbsp; jest w stanie odpowiedzieć na pytania dotyczące wskazanych objawów i zdecyduje o dalszym leczeniu. Do tego taka osoba zaproponuje choremu w jaki sposób powinna sobie radzić obserwowanymi u siebie zaburzeniami.<br />
<br />
Jak odróżnić stres od choroby psychicznej? Jakie objawy są najbardziej alarmujące i predysponują do tego, aby niezwłocznie udać się do lekarza?

Strach i lęk – często używamy tych słów zamiennie, nie zwracając uwagi na to, że choć ich znaczenie jest zbliżone, to jednak nie takie samo. Strach czujemy przed dużym, warczącym na nas psem czy ...

<p>
	Depresja u dzieci jest poważnym problemem zdrowotnym i psychicznym. U osób w wieku szkolnym rzadko występują objawy stanów depresyjnych, które są zauważalne u dorosłych. Typowe zachowania u dzieci z zaburzeniami psychicznymi, to: problemy w szkole, fobie i lęki, niechęć do zabawy i przebywania z rówieśnikami, permanentny niepokój, strach i obawy.</p>
<p>
	Młodzież, która ma problemy natury psychicznej, bardzo często chudnie lub szybko przybiera na wadze. Małe dzieci nie mają ochoty komunikowania własnych potrzeb oraz zamykają się często w pokoju, nie mając na nic siły i ochoty.</p>
<p>
	Zadaniem rodziców jest zwracać uwagę na wszystkie niepokojące sygnały dziecka. Problemy w szkole, huśtawki nastrojów, płacz i zamknięcie w sobie przez wielu rodziców jest diagnozowana jako tzw. okres buntu. Zaspokojenie potrzeby bezpieczeństwa i wsparcia pozwoli dziecku poczuć się kochanym i potrzebnym.</p>
<p>
	W leczeniu depresji wsparcie rodziny jest najważniejszym czynnikiem, który kształtuje proces powrotu do zdrowia. Oczywiście, warto udać się do psychologa, który zaproponuje odpowiednie leczenie.</p>

Skany mózgu pokazały różnice w reakcji mózgu osób cierpiących na dysmorfofobię (ang. Body Dysmorphic Disorder, BDD), gdy zostały im pokazane zdjęcia ich samych. Dysmorfofobia jest zaburzeniem ...

Pytania do eksperta

Czy kłopoty w związku są spowodowane problemami psychicznymi?

Dzień dobry! Mam 33 lata i problem z zawarciem związku. Miałam trudne dzieciństwo - ojca psychicznie chorego (schizofrenia paranoidalna). Chyba jestem do niego podobna i od zawsze miałam problem z tym, że czymś się martwię. Nie potrafię cieszyć się z prostych rzeczy. Nie lubię zwykłych ludzi i mam mało przyjaciół. Nie rozmawiam nigdy o moich kłopotach w domu. Czasem mam problemy ze spaniem w ...
Odpowiada: mgr Kamila Krocz

Lęk w depresji

Odpowiada: mgr Arleta Balcerek
Odpowiadamy średnio od 4 do 24 godzin

Konsultanci działu Psychologia

Mgr Kamila Krocz

psycholog społeczny, autorka wielu publikacji dotyczących rozwoju osobistego

Mgr Kamila Krocz
Wszyscy konsultanci »