Pierwsza pomoc przy napadzie padaczkowym
Padaczka to choroba, na którą choruje ok. 1% ludzi w Polsce, czyli 400 tysięcy osób. W większości przypadków napady padaczkowe pojawiają się przed ukończeniem 20. roku życia i mogą ujawniać się w każdym momencie dorosłości. Ataki choroby są konsekwencją zaburzeń niektórych czynności mózgu, co jest spowodowane nadmiernym i gwałtownym wyładowaniem bioelektrycznym w komórkach nerwowych.
Objawom somatycznym towarzyszą reakcje psychiczne i wegetatywne. Napady padaczki powtarzają się w różnych odstępach czasu i mogą mieć odrębną formę. Chory natychmiastowo traci przytomność, upada na ziemię, następuje napięcie mięśni całego ciała, podczas którego zaznacza się wygięcie głowy do tyłu, a nóg do przodu. W tym momencie zaburzone jest oddychanie, chory drży całym ciałem, może ugryźć się w język, a także niekontrolowanie oddać mocz.
Pomoc chorym na padaczkę jest zawsze konieczna, należy zabezpieczyć go przed upadkiem i uderzeniem w głowę, potłuczeniem i ewentualnym skaleczeniem. Nie powinno się zatrzymywać ruchów chorego i drżenia kończyn. Warto pozostawić taką osobę w spokoju, nie podawać jej żadnych leków.
Objawom somatycznym towarzyszą reakcje psychiczne i wegetatywne. Napady padaczki powtarzają się w różnych odstępach czasu i mogą mieć odrębną formę. Chory natychmiastowo traci przytomność, upada na ziemię, następuje napięcie mięśni całego ciała, podczas którego zaznacza się wygięcie głowy do tyłu, a nóg do przodu. W tym momencie zaburzone jest oddychanie, chory drży całym ciałem, może ugryźć się w język, a także niekontrolowanie oddać mocz.
Pomoc chorym na padaczkę jest zawsze konieczna, należy zabezpieczyć go przed upadkiem i uderzeniem w głowę, potłuczeniem i ewentualnym skaleczeniem. Nie powinno się zatrzymywać ruchów chorego i drżenia kończyn. Warto pozostawić taką osobę w spokoju, nie podawać jej żadnych leków.
