Przyczyny schizofrenii
Mgr Kamila Krocz - psycholog społeczny, autorka wielu publikacji dotyczących rozwoju osobistego oraz warsztatów z doradztwa zawodowego i komunikacji...
Przyczyny schizofrenii są nadal mało znane. Choroba dotyka zazwyczaj nastolatków i młode osoby. Prawdopodobnie duży wpływ na możliwość zachorowania na ten rodzaj psychozy mają uwarunkowania rodzinne. Znane są czynniki wywołujące chorobę, takie jak: stres, niedobór dopaminy, uszkodzenia DNA. Od czego jeszcze zależą zaburzenia schizofreniczne i kto jest najbardziej narażony na chorobę?
Epidemiologia schizofrenii
Według statystyk, schizofrenia jest chorobą psychiczną, na którą cierpi 1 osoba na 100 na całym świecie. Każdy może zachorować na schizofrenię. Schorzenie najczęściej rozpoczyna się w młodości i ujawnia się pod wpływem czynników środowiskowych. Ofiarami schizofrenii są tak samo kobiety, jak i mężczyźni. Jest to choroba, którą można leczyć. Badania mówią, że w ciągu pięciu lat jedna osoba na czworo chorych może całkowicie wyzdrowieć. U innych bardzo często można zmniejszyć objawy i poprawić samopoczucie.
Zaburzenia schizofreniczne pojawiają się u nastolatków lub młodych osób. Zazwyczaj pierwsze objawy schizofrenii pojawiają się między 15. a 30. rokiem życia, jednak czasami choroba może pojawić się później. Często choroba jest późno diagnozowana. Dzieje się tak dlatego, że część objawów (np. zamknięcie się w sobie) może być uznawana za symptomy okresu dojrzewania. Ponadto zdarza się, że zaburzenia pojawiają się stopniowo, w długim okresie czasu.
Co trzeba wiedzieć o schizofrenii?
Większość chorych zapomina o przyjmowaniu leków. Przerwanie kuracji grozi nawrotem choroby. Zdarza się, że zdrowi ludzie postrzegają osoby chore na schizofrenię jako leniwe. Brak energii jest jednym z objawów choroby. Niekiedy u schizofreników zdarzają się zachowania agresywne i niebezpieczne. Dotyczy to tylko małego procenta chorych. Pomocna okazuje się terapia poznawczo-behawioralna. Często dochodzi jednak do nawrotów objawów. Podstawą leczenia jest regularność w przyjmowaniu leków i udział w zajęciach terapeutycznych, nawet gdy wydaje się, że objawy są pod kontrolą.
Źródła zachorowania na schizofrenię
Przyczyny schizofrenii są wciąż obiektem wielu badań. Naukowcy są natomiast pewni, że istnieje wiele czynników, które mogą wywołać chorobę. Mechanizm jest po części związany z nierównowagą biochemiczną w mózgu. U podstaw tych zakłóceń leżą czynniki genetyczne i zewnętrzne. Dziedziczność schizofrenii zależy od stopnia pokrewieństwa z chorym. Ryzyko rozwoju choroby u osób z otoczenia schizofrenika wynosi: 5% u rodziców, 10% u braci i sióstr, 13% u dzieci oraz 2-3% u kuzynów i dalszej rodziny.
Schizofrenia a dopamina
Niektóre zaburzenia świadomości, charakterystyczne dla schizofrenii, związane są z dopaminą. Dopamina jest ważnym neuroprzekaźnikiem.
Hormony a zachowanie Badania naukowców z z Danii i Japonii wykazały, że potrzeba stymulacji np.... »
Schizofrenia a geny
Udowodniono, że schorzenie pojawia się częściej u osób, w rodzinie których pojawiły się zaburzenia psychiczne. Do dziedziczenia schizofrenii przyczynia się uszkodzenie DNA. Badania wciąż trwają, trudno ustalić dokładne zmiany w genach. Nawet jeśli dwoje rodziców cierpi na schizofrenię, to jest 60% szans, że ich dzieci będą zupełnie zdrowe.
Niespecyficzne przyczyny schizofrenii
Wśród pozostałych czynników ryzyka zachorowania na schizofrenię wymienia się:
- czynniki środowiskowe, np. dorastanie w centrum miasta, zażywanie narkotyków (amfetaminy, marihuany),
- ciężkie przeżycia,
- powikłanie chorób zakaźnych.
Wśród czynników zewnętrznych wpływających na ryzyko zachorowania na zaburzenia schizofreniczne wymienia się zarażenie wirusem grypy przez matkę w czasie ciąży. Badany jest również wpływ braku tlenu podczas porodu na możliwość zachorowania na schizofrenię. W dorosłym życiu stres może wywoływać chorobę, nie jest to jednak przyczyną schizofrenii. Dotychczas nie udowodniono również, czy branie narkotyków ma wpływ na wzrost ryzyka schizofrenii, chociaż ostatnie badania wykazują, że narkotyki mogą sprzyjać wywołaniu choroby. W przypadku schizofrenii należy zatem mówić o przyczynach wieloczynnikowych.
Artykuły Schizofrenia
Schizofrenia nie stanowi jednorodnej grupy zaburzeń psychicznych. Do psychoz schizofrenicznych zalicza się m.in.: schizofrenia paranoidalna, schizofrenia katatoniczna i schizofrenia hebefreniczna.
Wokół schizofrenii narosło wiele mitów i przekłamań, np. że schizofrenicy cierpią na rozdwojenie jaźni czy rozszczepienie osobowości. Dysocjacja osobowości polega wyłącznie na wyraźnej granicy ...
Leczenie schizofrenii opiera się na farmakoterapii, socjoterapii i psychoterapii. Metody obejmują walkę z objawami psychotycznymi, ale również dążą do adaptacji pacjenta do życia po hospitalizacji.
Schizofrenia przewlekła to przeciwieństwo schizofrenii ostrej, rozwijającej się nagle i szybko. Pacjenci ze schizofrenią przewlekłą od początku mogą wykazywać trudności emocjonalne i społeczne.
Schizofrenia rezydualna manifestuje się głównie w postaci objawów negatywnych, takich jak: spłycenie afektywne, spowolnienie psychoruchowe, bierność, apatia czy brak dbałości o wygląd zewnętrzny.
Schizofrenia hebefreniczna to dawna nazwa schizofrenii zdezorganizowanej. Choroba objawia się dziwactwami, absurdalnością zachowań, bezsensowną mową i nieadekwatnymi reakcjami emocjonalnymi.
Schizofrenia paranoidalna to rodzaj psychozy, w której głównymi objawami są urojenia i omamy. W obrazie klinicznym dominują omamy słuchowe i urojenia prześladowcze lub wielkościowe.
Schizofrenia katatoniczna to rodzaj schizofrenii, której objawy manifestują się najbardziej w sferze ruchu i motoryki. Pacjent albo zastyga w bezruchu, albo wykazuje podniecenie katatoniczne.
Zespół urojeniowy charakteryzuje się obecnością urojeń o różnej treści. Zaburzenia urojeniowe pojawiają się m.in. w schizofrenii paranoidalnej albo w zespole Kandinskiego-Clérambaulta.
Schizofrenia to poważne wyzwanie także dla rodziny chorego. Najbardziej znane koncepcje na linii schizofrenia-rodzina, to: hipoteza schizofrenogennej matki i teoria podwójnego wiązania Batesona.
Schizofrenia jest poważnym schorzeniem psychicznym, które w pewien sposób zamyka człowieka na świat. Osoba, która cierpi na schizofrenię często czuje się samotna i poddawana jest ogromnemu streso ...
Zdjęcia
Video
Konsultanci działu Psychologia
psycholog społeczny, autorka wielu publikacji dotyczących rozwoju osobistego
