Wirus HAV (WZW typu A)

Wirus HAV (Hepatitis A Virus) dostaje się do organizmu człowieka drogą pokarmową. Do zakażenia dochodzi na skutek nieprzestrzegania podstawowych zasad higieny. Badanie polega na wykrywaniu obecności samego wirusa, a głównie oznacza się przeciwciała anty-HAV, zarówno IgG, jak i IgM. Obecność anty-HAV IgM świadczy o tym, że pacjent świeżo przebył zakażenie wirusem HAV, natomiast wirusowe zapalenie wątroby typu A zostało przebyte dawno, gdy występują przeciwciała IgG. Przeciwciała te także pojawiają się przy szczepieniu przeciwko WZW typu A.

Jak można zdiagnozować WZW typu A?

W celu wykrycia wirusa hepatotropowego należy wykonać badania. Real-Time PCR to najczęstsza metoda, którą przeprowadza się badania na obecność wirusa HAV. Na wyniki należy czekać około siedem dni. Do badań pobierane jest osocze. Badanie może być przeprowadzone wyłącznie w punktach pobrań CBDNA i laboratoriach.

Oprócz tego można także wykrywać przeciwciała przeciw wirusowi HAV, tj. anty-HAV. Pobierana jest próbka krwi z żyły łokciowej. Przeciwciała anty-HAV wytwarzane są przez organizm w odpowiedzi na zakażenie wirusem WZW typu A lub w wyniku szczepienia przeciwko temu wirusowi. Wynik pozytywny u osoby, która nie była szczepiona przeciwko wirusowi świadczy o tym, że przebyła zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu A. Osoba ta mogła nawet nie zdawać sobie z tego sprawy. U ok. 30% osób w wieku powyżej 40. roku życia wykrywane są przeciwciała anty-HAV. Dodatni wynik badania u osoby, która szczepiona była na ten rodzaj choroby oznacza, że organizm wytworzył przeciwciała i osoba ta jest odporna na zakażenie wirusem HAV. Badanie może obejmować oznaczenie przeciwciał anty-HAV IgM lub całkowitych przeciwciał anty-HAV (anty-HAV total), tj. przeciwciał IgG i IgM. To ostatnie pozwala na zdiagnozowanie zarówno świeżo, jak i dawno przebytego zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu A.

 

Kiedy wykonywane jest badanie na obecność wirusa HAV?

Badanie na obecność przeciwciał anty-HAV wykonywane jest u osób z objawami zakażenia lub z przewlekłą chorobą wątroby. Lekarz zleca wykonanie badania także u osób, które były szczepione przeciw WZW typu A, w celu ustalenia, czy organizm prawidłowo wytworzył przeciwciała skierowane przeciwko wirusowi HAV. Oznaczanie anty-HAV wykonywane jest także u osób, które mogły mieć lub były narażone na kontakt z wirusem zapalenia wątroby typu A.
Przeciwciała anty-HAV wytwarzane są przy kontakcie z antygenem (wirus HAV). Po wniknięciu wirusa najpierw pojawiają się immunoglobuliny klasy IgM. Te przeciwciała wykrywa się u osób, u których pojawiają się objawy ostrego zapalenia wątroby. Są to ciemny mocz, odbarwione stolce, żółtaczka, gorączka i zmniejszenie lub brak apetytu. W późniejszym czasie pojawiają się przeciwciała IgG i te odpowiedzialne są za ochronę organizmu przed ponownym wniknięciem wirusa. Badanie całkowitych przeciwciał anty-HAV (anty-HAV total) lekarz może zlecić przed szczepieniem przeciw WZW typu A, w celu sprawdzenia, czy pacjent potrzebuje szczepienia. Może tak się stać, że osoba ta przebyła kiedyś to zakażenie i w jej krwi przeciwciała są już obecne.

Dlaczego powinniśmy się szczepić na WZW typu A?

Wirus HAV wywołuje wirusowe zapalenie wątroby typu A. WZW A występuje endemicznie lub jako lokalna epidemia. Wirus hepatotropowy może się rozwijać i przemieszczać w miejscach, w których panują słabe warunki higieniczno-sanitarne. WZW typu A najczęściej atakuje dzieci, które chorobę przechodzą bezobjawowo. To właśnie one zarażają osoby starsze. Dorośli chorujący na WZW typu A mogą zauważyć u siebie charakterystyczne dla choroby objawy. Jeżeli chory ma ponad 40 lat, zazwyczaj potrzebuje pobytu w szpitalu. WZW A jest chorobą nawracającą.