Bomba witamin i błonnika. Nadmiar może odbić się na zdrowiu nerek
Kojarzy się z wiosennym kompotem i domowym ciastem, ale można jeść go także na surowo. Trzeba jednak wiedzieć, które części rośliny są bezpieczne, a których lepiej bezwzględnie unikać. Szczególną ostrożność powinny zachować osoby z chorobami nerek i skłonnością do kamicy.
Zalety rabarbaru
Rabarbar to bylina należąca do rodziny rdestowatych, która od lat wykorzystywana jest zarówno w kuchni, jak i ziołolecznictwie. Choć wiele osób traktuje go jak owoc, w rzeczywistości jest warzywem. Jadalną częścią rośliny są charakterystyczne, grube łodygi o kwaśnym smaku i zielonym lub czerwonym zabarwieniu.
Rabarbar zawiera m.in. witaminę C, potas, wapń oraz błonnik pokarmowy. Znajdziemy w nim także antyoksydanty, zwłaszcza polifenole, które pomagają neutralizować wolne rodniki i wspierają ochronę komórek organizmu przed stresem oksydacyjnym.
Rabarbar może być wartościowym elementem diety, zwłaszcza w sezonie wiosennym. Dzięki dużej zawartości błonnika wspiera pracę jelit i daje uczucie sytości, a niska kaloryczność sprawia, że chętnie sięgają po niego osoby dbające o linię.
Trzeba jednak pamiętać, że roślina zawiera również kwas szczawiowy, który w nadmiarze może utrudniać wchłanianie wapnia i sprzyjać tworzeniu kamieni nerkowych. Z tego względu osoby cierpiące na choroby nerek powinny spożywać rabarbar ostrożnie. Ważne jest także, by nie jeść liści rabarbaru – zawierają one wysokie stężenie toksycznych substancji i nie nadają się do spożycia.
Nie jedz liści rabarbaru
Surowy rabarbar można jeść, ale do spożycia nadają się wyłącznie jego łodygi. To właśnie one są wykorzystywane do przygotowywania kompotów, ciast, dżemów czy deserów. Łodygi mają charakterystyczny, kwaśny smak i zawierają cenne składniki odżywcze, m.in. błonnik, witaminę C oraz przeciwutleniacze. Przed jedzeniem warto je dokładnie umyć i obrać z twardszych włókien, szczególnie jeśli rabarbar jest starszy i bardziej łykowaty.
Nie wolno natomiast jeść liści rabarbaru. Zawierają one bardzo wysokie stężenie kwasu szczawiowego oraz innych substancji, które w większych ilościach mogą działać toksycznie. Spożycie liści może prowadzić m.in. do nudności, bólu brzucha, a nawet problemów z nerkami. Z tego względu po oddzieleniu łodyg liście należy wyrzucić i nie wykorzystywać ich ani do gotowania, ani do przygotowywania napojów.
Przed jedzeniem rabarbaru na surowo należy więc dokładnie umyć łodygi pod bieżącą wodą i odciąć liście. Następnie rabarbar można pokroić na mniejsze kawałki i jeść samodzielnie lub dodać do sałatek, koktajli czy deserów. Ze względu na intensywnie kwaśny smak wiele osób posypuje go niewielką ilością cukru lub łączy ze słodkimi owocami, np. truskawkami.
Te osoby powinny uważać
Na rabarbar powinny uważać przede wszystkim osoby cierpiące na kamicę nerkową oraz choroby nerek. Roślina zawiera kwas szczawiowy, który może sprzyjać tworzeniu się szczawianów wapnia, czyli najczęstszego rodzaju kamieni nerkowych.
Ostrożność powinny zachować także osoby zmagające się z reumatyzmem, dną moczanową czy osteoporozą, ponieważ nadmiar szczawianów może utrudniać wchłanianie wapnia i innych minerałów.
Rabarbaru nie powinno się również spożywać w dużych ilościach, szczególnie na surowo, a dzieci i kobiety w ciąży powinny podchodzić do niego z umiarem.
Źródło: healthline.com, southernliving.com
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
