Dyskineza dróg żółciowych

Zaburzenia czynnościowe dróg żółciowych mogą być określane jako dyskineza hiperkinetyczna (podwyższona aktywność skurczowa) lub dyskineza hipokinetyczna (obniżona aktywność skurczowa). Dyskineza hiperkinetyczna jest częściej spotykana u ludzi młodych, zaś kineza hipokinetyczna u ludzi z labilnym układem nerwowym, zwykle po 40 roku życia.

Najczęściej przyczyną dyskinezy dróg żółciowych jest stres, który powoduje zaburzenie czynności dróg żółciowych. Na problemy z pęcherzem żółciowym duży wpływ mają: trudności rodzinne, kłopoty zawodowe oraz problemy seksualne.

Ponadto na rozwój tej choroby dróg żółciowych znaczną rolę, obok zaburzeń regulacji nerkowej pęcherzyka żółciowego, odgrywają zmiany stężeń hormonów przewodu pokarmowego, okres przekwitania, nieprawidłowe funkcjonowanie jajników, nadnerczy i innych gruczołów wydzielających w ustroju hormony.

Hipokinetyczna forma dyskinezy pojawia się również u osób prowadzących nieregularny tryb życia, o nieracjonalnym odżywianiu z bardzo dużymi przerwami między posiłkami. Należy dodać, iż nadmierne solenie potraw może być przyczyną dyskinezy hiperkinetycznej.

Dyskinezę pęcherza żółciowego można łączyć z zapaleniem pęcherza żółciowego i innych dróg żółciowych, w tym pęcherzyka żółciowego. Może do niej dojść również w wyniku operacji na pęcherzu żółciowym. Niektóre infekcje pasożytnicze układu pokarmowego mogą być czynnikiem decydującym o powstaniu dyskinezy dróg żółciowych.

Rozpoznawanie choroby dróg żółciowych jest trudne do określenia. Pacjenci skarżą się na bóle pod prawym łukiem żebrowym, promieniujące do prawego ramienia, trwające od kilku godzin do kilku dni. Te dolegliwości są typowe dla dyskinezy hipokinetycznej pęcherzyka żółciowego.

Przy dyskinezie hiperkinetycznej bóle mogą być ostre, napadowe, ale najczęściej są krótkotrwałe. Mogą się nasilać po tłustych posiłkach. Podczas poranków chory odczuwa gorycz w ustach. Ponadto takiej osobie towarzyszą nieustanne zmęczenie, zły nastrój oraz zaburzenia snu.

U mężczyzn obniża się popęd płciowy, a u kobiet dochodzi do zaburzeń miesiączkowania. Niekiedy bólom dyskinetycznym towarzyszą objawy ze strony układu wegetatywnego, jak: odrętwienie w rękach i nogach, uczucie strachu. Z upływem czasu w pęcherzyku żółciowym może pojawić się proces zapalny lub mogą powstać kamienie żółciowe.

Aby zdiagnozować chorobę, niezbędna jest wizyta u lekarza, który skieruje na badanie USG jamy brzusznej oraz rutynowe badanie krwi. W warunkach szpitalnych wykonuje się badania specjalistyczne, np. sondowanie, badanie endoskopowe czy badanie manometryczne.

Chorym na dyskinezę hipokinetyczną zaleca się produkty żółciogenne, wzbogacone magnezem, zawierające substancje, takie jak: sorbitol, ksylitol. Stosuje się też wody mineralne o wysokim stopniu mineralizacji. Przy dyskinezie hiperkinetycznej ograniczone są w diecie pikantne produkty oraz tłuszcze. Stosuje się leki działające rozkurczowo na pęcherzyk i drogi żółciowe.

Duże znaczenie w leczeniu psychosomatycznym mają metody i środki psychosomatyczne o charakterze uspokajającym i antydepresyjnym. Takie preparaty powinny być przepisywane przez lekarza, który zauważy u pacjenta zaburzenia stanu psychicznego.

Źródła

1. Noszczyk W., Chirurgia tom 1-2, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005, ISBN 83-200-3121-4
2. Konturek S. Gastroenterologia i hepatologia kliniczna, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2006, ISBN 83-200-3188-5
3. Fibak J. CHIRURGIA. Podręcznik dla studentów medycyny., Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2002, ISBN 83-200-2708-X
4. Socha J. Gastroenterologia praktyczna, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1999, ISBN 83-200-2281-9