Budzą się z nadejściem wiosny. Nadleśnictwo Baligród ostrzega

Biedronka azjatycka pochodzi ze środkowej i wschodniej Azji, a jej naturalny obszar występowania obejmuje m.in. Chiny, Koreę i Japonię. W Europie została celowo wprowadzona przez człowieka w celu zwalczania mszyc na uprawach szklarniowych.

Do Polski biedronka azjatycka trafiła stosunkowo późno – pierwszy udokumentowany przypadek jej obecności pochodzi z 2006 roku z Poznania. Od tego czasu owady te szybko rozprzestrzeniły się na terenie całego kraju, adaptując się zarówno do środowiska naturalnego, jak i miejskiego.

Choć kształtem przypominają nasze rodzime biedronki, to są od nich nieco większe i mogą występować w różnych kolorach – nie tylko w klasycznej czerwieni, ale także w pomarańczowym, żółtym, a nawet czarnym.

Największą różnicę w wyglądzie stanowi liczba kropek na pancerzu – mogą mieć ich nawet ponad 20, a niektóre osobniki nie mają ich wcale. W przeciwieństwie do rodzimych biedronek, których plamki są regularne i symetryczne, kropki biedronki azjatyckiej są nieregularne i często rozmyte.

Innym charakterystycznym elementem ich wyglądu jest czarna litera "M" na przedpleczu, która u niektórych osobników jest wyraźna, a u innych lekko rozmyta lub przekształcona w plamy.

Zobacz także: Żerują na wełnie, futrach, skórach. Rozłóż w szafie, by się ich pozbyć

Zwierzęta te doskonale przystosowały się do życia w obszarach miejskich, co sprawia, że zimują kolonijnie w budynkach. Można je znaleźć w szczelinach okien, pod elewacjami drewnianymi, w strychach, piwnicach, a nawet w szafach czy łóżkach.

Szczególnie jesienią próbują dostać się do domów, szukając ciepłego schronienia na zimę. Wtedy ich aktywność staje się szczególnie uciążliwa, a duża liczba owadów może powodować poważne problemy dla alergików.

Choć zazwyczaj nie są agresywne, to w sytuacji zagrożenia mogą zaatakować i ugryźć. Po ukąszeniu często pojawiają się reakcje alergiczne, ponieważ owady te wydzielają hemolimfę, czyli substancję pełniącą funkcję krwi i limfy.

Hemolimfa zawiera metoksypyrazyny, które mogą powodować:

• zapalenie spojówek,

• katar i kaszel,

• pokrzywkę i swędzenie skóry,

• obrzęk naczynioruchowy,

• atak astmy u osób wrażliwych.

Niebezpieczeństwo to dotyczy szczególnie dzieci i osób starszych, u których układ odpornościowy może zareagować silniej. Po kontakcie z owadami należy dokładnie umyć ręce, aby uniknąć podrażnień skóry i oczu.

Źródła

1. Facebook