Nebivolol – działanie, wskazania, przeciwwskazania i skutki uboczne

Nebivolol to tabletki, w których substancją czynną jest nebiwolol. To lek należący do grupy substancji beta-adrenolitycznych, opatentowany w latach 80. XX wieku. Wykorzystuje się go w kardiologii. Działa na układ sercowo-naczyniowy.

Lek Nebivolol jest dostępny w aptekach po okazaniu recepty w wariantach:

• Nebivolol Aurovitas,
• Nebivolol Genoptim,
• Nebivolol Krka.

Dostępne są także zamienniki. Inne preparaty na rynku polskim zawierające nebiwolol to tabletki Daneb, Ebivol, Ivineb, Nebicard, Nebilenin, Nebilet, Nebinad, Nebispes, NebivoLek, Nebivor, Nedal.

Tabletki Nebivolol są objęte refundacją. Oznacza to, że są wydawane bezpłatnie we wszystkich wskazaniach określonych w decyzji i objęciu refundacją, dla osób uprawnionych, które ukończyły 75. rok życia. Wydaje się go także za odpłatnością ryczałtową do wysokości limitu we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji.

Jak działa Nebivolol? Obecny w nim nebiwolol blokuje receptory beta-adrenergiczne w mięśniu sercowym, konsekwencją czego jest:

• zmniejszenie pojemności minutowej serca,
• spowolnienie rytmu serca,
• obniżenie skurczowego i rozkurczowego ciśnienia krwi,
• hamowanie przewodnictwa przedsionkowego w sercu.

Nebiwolol jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym. Jest metabolizowany w wątrobie. Jeśli chodzi o jego biodostępność, podlega to zmienności międzyosobniczej. Stężenie maksymalne pojawia się po 1,5-4 godzin od podania związku. Efekt leczniczy nebiwololu pojawia się zwykle po upływie 1-2 tygodni od rozpoczęcia terapii, a pełne działanie po 4 tygodniach terapii.

Terapia substancją jest długotrwała, a dawki leku zwiększa się stopniowo. Dawka jest dobierana przez lekarza indywidualnie, ponieważ zależy od jednostki chorobowej, wieku oraz chorób towarzyszących.

Najczęściej stosowane dawki u osób dorosłych wynoszą od 1,25 mg do 5 mg na dobę. Dawka maksymalna nebiwololu wynosi 10 mg, a zakończenie leczenia powinno wiązać się z sukcesywnym zmniejszaniem dawki.

Tabletki Nebivolol przyjmuje się niezależnie od posiłków, o stałej porze. Można je dzielić na 4 części. Wskazaniem do stosowania Nebivololu jest leczenie:

• samoistnego nadciśnienia tętniczego,
• przewlekłej niewydolności serca (CHF),
• łagodnej lub umiarkowanej niewydolności mięśnia sercowego o stabilnym przebiegu u osób starszych (po 70. roku życia).

Przeciwwskazaniem do stosowania leków Nebivolol jest:

• nadwrażliwość na którykolwiek składnik leku,
• zaburzenie funkcjonowania wątroby,
• obecność guza chromochłonnego nadnerczy,
• ostra niewydolność mięśnia sercowego,
• stan dekompensacji niewydolności serca,
• wstrząs kardiogenny,
• nieleczona zastoinowa niewydolność serca (do czasu ustabilizowania),
• kwasica metaboliczna,
• zaburzenia kardiologiczne, takie jak niedociśnienie tętnicze, bradykardia, zespół chorego węzła zatokowego, blok przedsionkowo-komorowym II° i III° i ciężkie zaburzenia krążenia obwodowego.

Nebiwololu nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że nie ma bezpieczniejszej alternatywy. Nie zaleca się stosowania nebiwololu w okresie laktacji. Dlaczego?

Badania na zwierzętach pokazały, że substancja przenika do mleka karmiących, a leczenie beta-blokerami ma negatywny wpływ na ciążę. Dowiedziono, że nebiwolol zmniejsza ukrwienie łożyska, czego konsekwencją może być obumarcie płodu lub do zahamowania wzrostu. U noworodków istnieje ryzyko rozwoju hipotensji, bradykardii, hipoglikemii oraz depresji oddechowej.

Przeciwwskazane jest także jednoczesne stosowanie nebiwololu podczas leczenia sultoprydem i floktafeniną. Podczas terapii trzeba pamiętać, że wypity alkohol może nasilić działanie hipotensyjne nebiwololu.

Podczas leczenia mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak: senność, nadmierne zmęczenie czy zawroty głowy, biegunka, ból głowy, duszność, nudności, obrzęki, parestezje czy zaparcia. Listę rzadziej obserwowanych skutków ubocznych zawiera ulotka dołączona do opakowania.