Podawanie leków za pomocą mikroigieł
Naukowcy z Tufts przedstawili zdolność jedwabnych mikroigieł do dostarczania peroksydazy chrzanowej, leku enzymatycznego o dużych cząsteczkach, w kontrolowanych dawkach przy jednoczesnym utrzymywaniu bioaktywności. Ponadto okazało się, że jedwabne mikroigły pokryte tetracykliną hamują wzrost bakterii gronkowca złocistego. To odkrycie może znaleźć zastosowanie w zapobieganiu miejscowym infekcjom podczas podawania leków. Poprzez dostosowanie poprodukcyjnych warunków białka jedwabiu oraz zmianę czasu jego schnięcia badaczom udało się precyzyjnie kontrolować tempo wydzielania leków w laboratorium. Co ciekawe, jedwabne mikroigły ulegają biodegradacji i są biokompatybilne.
Niektóre leki przyjmowane są doustnie, ale inne nie są w stanie przetrwać w układzie pokarmowym człowieka. Zastrzyki podskórne mogą być bolesne i nie pozwalają na stopniowe uwalnianie leków. Tylko niewielka liczba leków o małych cząsteczkach może być transportowana za pomocą specjalnych plastrów. Rozwiązaniem mogą okazać się mikroigły. Ich rozmiar nie przekracza jednego mikrona, dzięki czemu są w stanie przedostać się przez zewnętrzną warstwę skóry, nie dotykając nerwów. W rezultacie są bezbolesną metodą podawania leków.
Produkcja mikroigieł pozostawiała dotychczas wiele do życzenia. Naukowcom z Tufts udało się jednak przezwyciężyć ograniczenia, wykorzystując w produkcji wodę, temperaturę otoczenia oraz normalny poziom ciśnienia.
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
