Choroba Heinego-Medina (polio) - przyczyny, przebieg, objawy, szczepienia

Dziewczynka zarażona wirusem polio
Dziewczynka zarażona wirusem polio

Wirus do organizmu wędruje drogą fekalno-oralną.

zobacz galerię

Choroba Heinego-Medina (polio) wywoływana jest przez wirus polio, który przenoszony jest drogą pokarmową lub wziewną. W Europie szeroko rozpowszechnione są szczepienia przeciwko tej chorobie, dlatego praktycznie nie spotyka się jej w tej części świata. WHO (Światowa Organizacja Zdrowia) uznała nawet w 2001 roku, że Europa jest wolna od choroby Heinego-Medina. Często jednak chorują na nią dzieci w ubogich krajach Azji i Afryki. Schorzenie opisali dwaj uczeni - Jakob Heine i Karl Oskar Medin – stąd też jej nazwa.

Zobacz film: "#dziejesienazywo: Dlaczego warto robić screening?"

1. Choroba Heinego-Medina - postacie

W odniesieniu do postaci choroby Heinego i Medina wyróżnia się:

  • przebieg bezobjawowy (większość zakażeń poliowirusami);
  • zakażenie poronne;
  • jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (u około 1% zakażonych), które ustępuje samoistnie i zwykle bez powikłań;
  • postać porażenna (u około 0,1% zakażonych);
  • postać rdzeniowa - porażenia wiotkie, zwykle asymetryczne, atakujące motoneurony mięśni proksymalnych i dystalnych oraz kończyn dolnych, a czasami również górnych - w tej postaci mięśnie unerwiane przez zaatakowane neurony z czasem ulegają zanikowi;
  • postać opuszkowa, która dotyczy bardziej dorosłych niż dzieci: wirus polio atakuje struktury podstawy mózgu i jądra nerwów czaszkowych oraz ośrodek oddechowy i krążenia w rdzeniu przedłużonym - ta postać choroby Heinego-Medina zagraża życiu chorego;
  • postać opuszkowo-rdzeniowa obejmująca rdzeń kręgowy i opuszkę (podstawę) mózgu, rokowania są bardzo złe;
  • zapalenie mózgu - bardzo rzadkie i śmiertelne;
  • zespół poporażenny - czyli zespół post-polio, występujący po 25-30 latach u nawet 30% osób po przebytym porażeniu.

Przyczyna zespołu poporażennego nie jest znana, ale zaobserwowano, że obejmuje on głównie mięśnie poprzednio mniej dotknięte chorobą i postępuje na tyle wolno, że nie prowadzi do wyraźnego upośledzenia mięśni.

2. Choroba Heinego-Medina - przyczyny, przebieg i objawy

Choroba Heinego-Medina powoduje porażenie nerwów obwodowych, co prowadzi do trwałego kalectwa lub nawet śmierci. Do zakażenia polio dochodzi drogą fekalno-oralną, następnie wirus dostaje się do nabłonka jelitowego, gdzie się namnaża przez 12 dni. Jeżeli nie zostaną wytworzone przez organizm przeciwciała następnie atakuje on węzły chłonne i układ krwionośny. Na tym etapie, nazywanym wiremią pierwotną, może dojść do wytworzenia przeciwciał i może nastąpić zahamowanie rozwoju zakażenia. Jest to tzw. zakażenie poronne. Jeśli przeciwciała nie powstały, następuje wiremia wtórna – wirusy wędrują po całym ciele, atakując komórki ośrodkowego układu nerwowego.

Wirus Polio
Wirus Polio

Choroba Heinego-Medina przenoszona jest drogą fekalno-oralną.

zobacz galerię

Objawy polio w dużej mierze uzależnione są od postaci choroby. W 95% przypadków polio przebiega bezobjawowo. Jedynie w 4-8% przypadków mamy do czynienia z objawowym zespołem Heinego-Medina. Symptomy, jakie mogą jej towarzyszyć, to:

  • gorączka, biegunka, ból gardła i dolegliwości górnych dróg oddechowych przypominające grypę – pojawiają się przy zakażeniu poronnym;
  • zaburzenia neurologiczne, takie jak sztywnienie szyi i wrażliwość na światło, wynikające z aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych – przy nieporażennym polio;
  • porażenie mięśni zarówno kończyn, jak i biorących udział w procesie oddychania – przy porażennym polio.

W Polsce oraz Europie polio obecnie nie występuje, ze względu na wykonywanie szczepień, jednak choroba Heinego-Medina często występuje w krajach ubogich Azji czy Afryki.

3. Choroba Heinego-Medina - szczepienia przeciw polio

Szczepienia obowiązkowe przeciwko wirusowi polio podaje się w kilku dawkach.

Pierwsza dawka – składa się z zabitych komórek wirusa, które należy podać domięśniowo na przełomie 3 i 4 miesiąca życia.

Druga i trzecia dawka – podawane są doustnie i składają się z inaktywowanych szczepów wirusa. Po przyjęciu tej szczepionki dziecko przez około godzinę powinno wstrzymać się od spożywania surowych owoców i picia soków.

Czasem istnieje konieczność podania szczepionki zabitej, dzieje się tak w przypadku słabej odporności, przewlekłej biegunki, dziecięcego porażenia mózgowego. Decyzja o podaniu zabitej szczepionki jest podejmowana przez lekarza.

Światowa Organizacja Zdrowia w 2001 roku uznała, że krajom europejskim nie zagraża zespół Heinego-Medina. Jednak nadal obowiązują szczepienia przeciw polio i należy do nich przystąpić, ponieważ w przeciwnym razie narażamy nasze dziecko na tę niebezpieczną chorobę.

Choroba Heinego-Medina może okazać się śmiertelna lub doprowadzić do trwałego kalectwa, które jest następstwem niedowładów i porażeń nerwów obwodowych.

Choroby zakaźne, do których zaliczana jest choroba Heinego-Medina, są bardzo niebezpieczne dla naszego organizmu. Dzięki szczepieniom na polio możliwe jest zahamowanie rozprzestrzeniania się niektórych chorób.

spis treści
rozwiń

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Ważne tematy