Tak samo toksyczna jak barszcz Sosnowskiego. Mało kto zna tę roślinę

Choć większość Polaków wie, że należy unikać barszczu Sosnowskiego, jego bliski kuzyn, barszcz Mantegazziego, wciąż pozostaje dla wielu rośliną nieznaną. To poważny błąd, bo kontakt z nią może prowadzić do równie niebezpiecznych skutków. Barszcz Mantegazziego (Heracleum mantegazzianum), tak samo jak barszcz Sosnowskiego, jest rośliną inwazyjną, toksyczną i stanowi realne zagrożenie dla zdrowia.

Do Europy trafił w XIX wieku jako efektowne uzupełnienie ogrodów botanicznych. Z czasem wymknął się spod kontroli - obecnie występuje dziko w wielu krajach europejskich, w tym w Polsce. Spotkać go można przy drogach, na skrajach lasów, przy rzekach czy terenach nieużytków. Jego szybki rozrost i brak naturalnych wrogów sprawiają, że skutecznie wypiera rodzime gatunki roślin.

Roślina ta osiąga nawet do 4 metrów wysokości i wygląda imponująco. Jej ogromne, pierzasto powycinane liście przypominają nieco liście selera, a białe, baldachowate kwiaty mogą skojarzyć się z koprem. Charakterystyczna jest również gruba, bruzdowana łodyga, czasem z czerwonymi plamkami.

Największym zagrożeniem jest sok wydzielany przez roślinę. W kontakcie ze skórą, szczególnie przy jednoczesnym nasłonecznieniu, może on wywołać reakcję fototoksyczną. Objawia się to powstawaniem:

• bolesnych pęcherzy,

• owrzodzeń,

• a nawet trwałych blizn.

Co więcej, objawy mogą pojawić się dopiero po kilku godzinach, co często opóźnia właściwe rozpoznanie problemu i rozpoczęcie leczenia.

Szczególnie narażone są dzieci, osoby pracujące przy pielęgnacji zieleni, a także spacerowicze i właściciele psów, którzy nieświadomie mogą zetknąć się z rośliną.

Zobacz też: Najbardziej trujące rośliny w Polsce. "Halucynacje, a nawet uszkodzenia mózgu"

Co robić, gdy zauważysz toksyczną roślinę?

Zdecydowanie nie należy dotykać, zrywać ani wyrywać barszczu Mantegazziego. To roślina objęta prawną kontrolą jako gatunek inwazyjny. Jej obecność można (i warto) zgłosić lokalnym służbom ochrony środowiska - np. urzędowi gminy, Wojewódzkiemu Inspektoratowi Ochrony Środowiska czy odpowiedniemu oddziałowi Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska.

Aleksandra Zaborowska, dziennikarka Wirtualnej Polski