Tak stres niszczy zdrowie. Te narządy mogą szczególnie ucierpieć

Stres nie zawsze jest zły, bo to właśnie on mobilizuje do działania i zwiększa wydajność. Chodzi jednak o to, by nie przekroczyć granicy: jeśli zacznie nam stale towarzyszyć, może poważnie zagrozić zdrowiu, a nawet życiu. Przewlekły stres przyczynia się do wielu poważnych chorób.

Stres jest reakcją organizmu na różne bodźce – zarówno wewnętrzne, jak i zewnętrzne. Jak wyjaśnia dr Ralf Suhr, prezes zarządu Health Knowledge Foundation, "reakcja na stres jest wyzwalana w mózgu". Uruchamia ona mechanizmy, które pomagały naszym przodkom uciec przed niebezpieczeństwem.

Dziś stawiamy czoła presji czasu, nadmiarowi obowiązków czy konfliktom w pracy. Towarzyszy temu stan napięcia emocjonalnego i procesy, które mają nas postawić w stan gotowości.

Chroniczny stres może dawać różne objawy, do których należą m.in.:

• problemy trawienne (biegunka, zaparcia, nudności),

• zespół jelita drażliwego,

• choroba wrzodowa,

• problemy sercowo-naczyniowe,

• zaburzenia snu,

• napięcia mięśniowe prowadzące do bólu pleców czy karku,

• bóle głowy,

• problemy skórne.

Przewlekły stres osłabia układ odpornościowy (przez co przyczynia się do częstszych infekcji), a także zwiększa ryzyko chorób sercowo-naczyniowych (w tym udaru i zawału) oraz zaburzeń metabolicznych, które sprzyjają m.in. cukrzycy typu 2. Stres może się też przyczynić do chorób autoimmunologicznych i nowotworowych.

Prof. Mazda Adli, psychiatra z kliniki Fliedner w Berlinie zwraca uwagę, że "mózg, a tym samym psychika, są bardzo wrażliwie na przewlekły stres". W efekcie może się rozwinąć depresja, która jest wskazuje ekspert, jest najbardziej znaną chorobą wynikającą ze stresu. Ponadto rośnie ryzyko zaburzeń lękowych, ataków paniki czy problemów z pamięcią.

Dlatego świadome planowanie czasu na odpoczynek, unikanie nadmiernych obciążeń oraz dbanie o równowagę między życiem zawodowym a prywatnym może znacząco wpłynąć na redukcję stresu.

Aby zapobiegać jego negatywnym skutkom, można też wprowadzić techniki relaksacyjne, a także dbać o regularną aktywność fizyczną, ćwiczenia uważności, pielęgnowanie relacji z najbliższymi czy realizację pasji. To wszystko może istotnie poprawić samopoczucie.

Można też stosować specjalny trening neurocentryczny, trening autogenny czy progresywną relaksacją mięśni pozwalają odzyskać równowagę i kontrolę nad ciałem.

Nie wszyscy jednak powinni korzystać z tych metod bez konsultacji. Jak zwraca uwagę Simone Sachenbacher, osoby z ostrym bólem, kobiety w ciąży czy cierpiące na określone zaburzenia psychiczne powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem treningu relaksacyjnego.

Źródła

1. Fakt
2. WP abcZdrowie