Te objawy ostrzegają przed chorobą Parkinsona. Mogą pojawić się lata przed diagnozą

Parkinson jest postępującym schorzeniem neurologicznym, w którym dochodzi do uszkodzenia komórek nerwowych produkujących dopaminę. Ten neuroprzekaźnik odpowiada m.in. za kontrolę ruchów i komunikację między komórkami mózgu. - Kiedy u ludzi zaczynają pojawiać się pierwsze objawy choroby Parkinsona, często przypisują je starzeniu się albo innym przyczynom - wyjaśnia dr David K. Simon z Harvard Medical School.

Najbardziej charakterystyczne objawy pojawiają się w obrębie ruchu, choć początkowo mogą być bardzo dyskretne. Jednym z pierwszych sygnałów bywa drżenie jednej ręki w spoczynku. Zazwyczaj pojawia się tylko po jednej stronie ciała i początkowo może występować sporadycznie.

Częstym objawem jest także spowolnienie ruchów. Codzienne czynności, takie jak zapinanie guzików, pisanie czy chodzenie, zaczynają zajmować więcej czasu. Zmiany mogą dotyczyć także pisma, które staje się mniejsze i mniej czytelne.

Wiele osób zauważa również sztywność mięśni oraz trudność w wykonywaniu prostych ruchów, np. wstawaniu z krzesła czy wysiadaniu z samochodu. Do wczesnych oznak należą także zaburzenia chodu i równowagi. Kroki mogą stawać się krótsze, pojawia się charakterystyczny "szurający" chód, a jedna ręka przestaje naturalnie poruszać się podczas chodzenia.

Choć parkinson kojarzy się głównie z zaburzeniami ruchowymi, wiele jego wczesnych sygnałów dotyczy zupełnie innych funkcji organizmu. Jednym z nich jest pogorszenie węchu, które u części osób pojawia się nawet wiele lat przed wystąpieniem problemów z ruchem. - Niektórzy pacjenci zauważają osłabienie węchu nawet dekadę przed pojawieniem się objawów ruchowych - zwraca uwagę dr Simon.

Do wczesnych sygnałów należą również zaburzenia snu, zwłaszcza tzw. zaburzenie zachowania w fazie REM. Osoba śniąca może wtedy wykonywać ruchy, mówić, krzyczeć lub uderzać rękami. Inne możliwe objawy to obniżony nastrój, lęk, zaparcia, zmiany w brzmieniu głosu czy mniej wyrazista mimika twarzy, czasem określana jako "maskowata".

Pojedynczy objaw zwykle nie jest wystarczający do rozpoznania choroby. Lekarze zwracają jednak uwagę, że połączenie kilku sygnałów, które utrzymują się lub stopniowo się nasilają, powinno skłonić do konsultacji medycznej. Diagnoza opiera się głównie na ocenie objawów i badaniu neurologicznym. W niektórych przypadkach lekarz może zlecić dodatkowe badania obrazowe.

Choć choroby Parkinsona nie można obecnie wyleczyć, istnieją metody pozwalające znacząco złagodzić jej objawy. Podstawą leczenia są leki zwiększające poziom dopaminy w mózgu lub naśladujące jej działanie. Eksperci podkreślają też znaczenie stylu życia. Regularna aktywność fizyczna, rehabilitacja ruchowa czy terapia mowy mogą poprawiać sprawność i jakość życia pacjentów.

Źródło: Harvard Medical School