Topinambur to zapomniany skarb natury. Wsparcie dla jelit i serca
Topinambur znany jest także jako słonecznik bulwiasty. Choć w Europie pojawił się już w XVII wieku, dziś zyskuje na nowo uznanie - zarówno w dietetyce, jak i w badaniach naukowych. Jego jadalne bulwy kryją bogactwo składników prozdrowotnych, z których najważniejszym jest inulina - prebiotyk o udowodnionym wpływie na zdrowie jelit, gospodarkę cukrową i odporność.
Wspiera serce i jelita. Hamuje mnożenie się komórek groźnego raka
W tym artykule:
Naturalne wsparcie mikrobiomu i poziomu cukru
Inulina to fruktan - rodzaj rozpuszczalnego błonnika, który nie jest trawiony w jelicie cienkim, ale stanowi pożywkę dla dobroczynnych bakterii jelitowych. Badanie opublikowane w "British Journal of Nutrition" z 2010 roku wykazało, że spożywanie inuliny z topinamburu zwiększa liczebność bakterii Bifidobacterium i Lactobacillus, co korzystnie wpływa na równowagę mikrobiomu jelitowego.
Co więcej, inulina nie podnosi poziomu glukozy we krwi, a nawet może go obniżać. W badaniu opublikowanym w 2020 roku w "Nutrients" u osób starszych spożywających 5 g inuliny z topinamburu dziennie zaobserwowano poprawę glikemii na czczo i spadek poziomu cholesterolu całkowitego.
Dzięki właściwościom prebiotycznym topinambur pomaga w regulacji wypróżnień, zmniejsza wzdęcia i poprawia trawienie. Inulina wspomaga wytwarzanie krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych (SCFA), które działają przeciwzapalnie i wspierają szczelność bariery jelitowej.
Topinambur zamiast ziemniaków
Zespół badawczy pod kierunkiem Morales-Quintany wskazał również, że inulina z topinamburu może działać antybakteryjnie i przeciwzapalnie, a dodatkowo wspierać gojenie się ran.
Zobacz także: Mogą ważyć nawet kilkanaście kilogramów. Tak pozbędziesz się złogów z jelit
Potencjał przeciwnowotworowy i antyoksydacyjny
W liściach i kwiatach topinamburu wykryto kilkadziesiąt związków fenolowych, w tym chlorogenian, tyrosol, a także flawonoidy o silnym działaniu antyoksydacyjnym i przeciwnowotworowym. Badania wykazały, że niektóre z nich hamują proliferację komórek raka jelita grubego oraz działają cytotoksycznie wobec patogenów takich jak Enterococcus faecium.
Topinambur zawiera znaczące ilości potasu, magnezu i żelaza. Potas pomaga w regulacji ciśnienia krwi, a błonnik rozpuszczalny – obecny w bulwach – przyczynia się do obniżenia poziomu cholesterolu LDL i trójglicerydów. Zgodnie z analizą opublikowaną w "American Journal of Clinical Nutrition", spożycie błonnika rozpuszczalnego jest jednym z kluczowych czynników w profilaktyce chorób serca.
Topinambur w kuchni
Topinambur można spożywać zarówno na surowo (np. w plasterkach jako dodatek do sałatek), jak i w postaci gotowanej, pieczonej czy duszonej. W przemyśle spożywczym inulinę z topinamburu wykorzystuje się do produkcji pieczywa, jogurtów, makaronów, pasztetów i deserów funkcjonalnych.
Ze względu na wysoką zawartość inuliny, niektóre osoby mogą odczuwać wzdęcia i gazy po spożyciu większych ilości topinamburu. Dlatego eksperci zalecają wprowadzać go do diety stopniowo, zaczynając od małych porcji.
Topinambur to roślina o wyjątkowych właściwościach odżywczych i funkcjonalnych, która zasługuje na miejsce w codziennej diecie. Co więcej - jest łatwy w uprawie, tani i wszechstronny w kuchni.
Dominika Najda, dziennikarka Wirtualnej Polski
Źródła
- MDPI
- NIH
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
