Diagnozowanie raka kości coraz prostsze!

Badacze z Uniwersytetu w Minnesocie odkryli połączenia genowe, które pozwalają oszacować poziom agresywności nowotworu kości u psów. W związku z tym, że zwierzęta te reagują na chorobę podobnie jak ludzie, nowe odkrycie będzie można wykorzystać w opracowaniu skuteczniejszych metod leczenia, dopasowanych do indywidualnych potrzeb pacjentów.

Można już określić agresywność raka kości

Pierwotne nowotwory kości są rzadkim zjawiskiem – stanowią tylko 1% wszystkich nowotworów występujących u człowieka. Najczęstsze zmiany nowotworowe tego typu są wynikiem przerzutów z innych narządów. Rak kości najczęściej dotyka dzieci. Kierunek i agresywność choroby mogą różnić się w zależności od pacjenta, poza tym przebieg choroby jest trudny do przewidzenia. Niektórzy pacjenci bardzo dobrze reagują na konwencjonalne terapie. Ich choroba nie rozwija się agresywnie, a przypadki nawrotów raka zdarzają się stosunkowo rzadko. Dla innych chorych terapia okazuje się nieefektywna, a choroba szybko powraca. Często tacy pacjenci żyją mniej niż 5 lat od zdiagnozowania raka kości.

W wyniku testów przeprowadzonych na psach naukowcy z Uniwersytetu w Minnesocie odkryli związek genowy, który rozróżnia bardziej agresywną formę raka kości od mniej agresywnej. Psy są jedynymi stworzeniami, u których – podobnie jak u ludzi – choroba rozwija się spontanicznie. Nowotwory kości występujące u ludzi i psów rozwijają się podobnie, a związki genowe są niemalże identyczne. Odkrycie kluczowej różnicy w agresywności nowotworu może więc okazać się nieocenione w planowaniu leczenia pacjentów dotkniętych rakiem kości.

Wyniki badań mogą przyczynić się do opracowania testów laboratoryjnych, mających na celu przewidzenie zachowania raka w momencie diagnozy. Takie działanie daje możliwość dostosowania terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Jak naukowcy wykorzystają wyniki badań nad rakiem kości?

Naukowcy z Uniwersytetu w Minnesocie mają nadzieję na wykorzystanie wyników badań w celu opracowania praktycznych testów laboratoryjnych dla ludzi i zwierząt. Testy te miałyby pomóc lekarzom w określeniu typu nowotworu oraz jego agresywności. Następnie, w zależności od rodzaju nowotworu, specjaliści mogliby opracować odpowiednie metody leczenia.

Chorzy z mniej agresywną chorobą mogliby być leczeni poprzez redukcję skutków ubocznych związanych z terapią, natomiast pacjenci z daleko posuniętą chorobą zostaliby poddani bardziej intensywnemu leczeniu nowotworów. Takie indywidualne podejście do leczenia znacznie zwiększyłoby efektywność terapii.