Pokaż kategorie abcZdrowie.pl
Pokaż kategorie

Uzależnienie od heroiny

Heroina albo inaczej diamorfina (acetylowa pochodna morfiny) należy do narkotyków twardych. Po raz pierwszy heroinę zsyntetyzował brytyjski chemik Alder Wright w 1874 roku. Heroina, podobnie jak morfina, wykazuje działanie przeciwbólowe, jednak w Polsce nie stosuje się jej w lecznictwie. Heroina ma właściwości silnie uzależniające. Nawet po pierwszym zażyciu narkotyku może dojść do uzależnienia psychicznego. Heroinizm to silnie degradujący człowieka nałóg. Uzależnienie od heroiny prowadzi, jak po równi pochyłej, w kierunku śmierci. Chory, nie mogąc opanować silnej psychicznej potrzeby ponownego zażycia heroiny, podporządkowuje całe swoje życie zdobywaniu i konsumowaniu narkotyku. Praktycznie żadnemu narkomanowi uzależnionemu od heroiny nie udało się przezwyciężyć nałogu. Heroina totalnie wyniszcza organizm, skazując na powolną śmierć.

1. Charakterystyka heroiny

Heroina należy do opiatów, czyli substancji otrzymywanych z przetworów maku lekarskiego (łac. Papaver somniferum), które oddziałują na receptor opioidowy. W okresie letnim z dojrzewającego maku lekarskiego uzyskuje się mleczko makowe, czyli tzw. „zielone”. Czysta heroina to biały lub lekko beżowy proszek, wysoko przetworzona substancja, która jest bardzo drogim narkotykiem. Tanią polską heroinę, tzw. „kompot”, produkuje się ze słomy makowej. Jest to gorzki płyn, o słodkim zapachu, w kolorze od jasno- do ciemnobrązowego. Istnieje też silnie zanieczyszczona odmiana heroiny o nazwie „brown sugar”. Ze względu na obecność domieszek i zanieczyszczeń w środkach sprzedawanych przez dealerów heroina może przyjmować barwę od białej do brązowej. Heroinę zalicza się do grupy depresantów, podobnie jak alkohol. Narkotyk bardzo szybko przenika barierę krew-mózg, wywołując euforię, błogostan i apatię.

Heroinę przyjmuje się zwykle za pomocą trzech dróg – dożylnie, donosowo w postaci tabaki albo wdychając opary podgrzewanej heroiny. Okres półtrwania narkotyku waha się od 15 do 30 minut. Heroina znosi uczucie bólu, działa depresyjnie na ośrodek oddechowy w mózgu i zwiotcza mięśnie. Wstrzyknięta dożylnie daje efekty działania już po kilku sekundach. Efekt narkotyczny może trwać nawet do ośmiu godzin, po czym pojawia się silna potrzeba ponownego zażycia narkotyku. Siła i czas działania heroiny zależą od cech indywidualnych człowieka, dawki, jak i sposobu podania narkotyku. Do typowych objawów zażycia heroiny zalicza się:

  • zwężone źrenice,
  • skąpe oddawanie moczu,
  • skurczenie zwieraczy,
  • spowolnione ruchy perystaltyczne jelit i żołądka,
  • zaburzenia miesiączkowania u kobiet,
  • błogostan, nirwanę, euforię,
  • poczucie spokoju,
  • uczucie senności i ciepła,
  • spowolnienie psychoruchowe,
  • niewrażliwość na przykre doznania i ból,
  • apatię,
  • zaburzenia myślenia, percepcji, uwagi i pamięci,
  • zmniejszenie głodu,
  • spadek ciśnienia krwi,
  • obniżenie temperatury ciała,
  • słabą reakcję źrenic na światło.

Narkotyk zażyty po raz pierwszy może wywoływać nudności i wymioty, które ustępują wraz z rozwojem tolerancji na metabolity heroiny. W miarę uzależniania się od heroiny odczucie euforii ulega złagodzeniu. Nierzadko, w wyniku ostrego zatrucia heroiną dochodzi do zgonu. Pierwszym objawem zatrucia jest bardzo silne zwężenie źrenic przy zachowanej świadomości. Z czasem narasta senność aż do śpiączki. Wcześnie występują zaburzenia oddychania, powodując niedotlenienie OUN. Skóra staje się sucha, zimna i blada. Śmierć z powodu zatrucia opiatami może nastąpić w wyniku niewydolności krążeniowo-oddechowej bezpośrednio po przyjęciu dożylnym lub w ciągu 2-4 godzin po doustnym lub podskórnym.

2. Skutki uzależnienia od heroiny

Heroina to bardzo silnie uzależniający narkotyk, który w wyniku postępującego rozwoju zjawiska tolerancji niejako zmusza jednostkę do ponownego sięgnięcia po substancję psychoaktywną i zwiększania dawki, by otrzymać zadowalające efekty. Silnie uzależnione od heroiny osoby przyjmują dożylnie jednorazowo dawkę około 20-40 mg, maksymalnie 60 mg. Takie stężenie narkotyku jest jednak śmiertelne dla osób mniej uzależnionych albo dopiero rozpoczynających zażywanie narkotyków. Na początku rozwija się uzależnienie psychiczne, zaraz potem uzależnienie fizyczne. Organizm domaga się heroiny, która została włączona do procesów metabolicznych człowieka. Heroinizm prowadzi do powolnej śmierci. Ludziom uzależnionym od heroiny praktycznie nigdy nie udaje się przezwyciężyć nałogu. Zazwyczaj nałóg bierze górę nad nimi.

Głód psychiczny stanowi główny czynnik zachęcający do ponownego zażycia heroiny. Narkoman w końcu traci kontrolę nad własnym życiem, koncentrując się jedynie na tym, by zdobyć narkotyk. Niejednokrotnie osoby uzależnione od opiatów porzucają rodzinę, szkołę, pracę, zrywają dotychczasowe przyjaźnie, kontakty i znajomości. Przestają dbać o swój wygląd, higienę i zdrowie. Wielu narkomanów zażywa heroinę w sposób ciągły, niekiedy przez wiele lat, wielokrotnie w ciągu doby, prowadząc do szeregu negatywnych konsekwencji dla swojego organizmu. Główne objawy somatyczne, świadczące o długoletnim zażywaniu heroiny, to:

  • niepokój, spowolnienie psychoruchowe,
  • obniżenie temperatury ciała,
  • spadek ciśnienia krwi,
  • osłabienie odruchu wykrztuśnego,
  • wysychanie błon śluzowych,
  • bladość skóry,
  • uszkodzenie narządów miąższowych, np. marskość wątroby, uszkodzenia trzustki i nerek,
  • zaburzenia hormonalne, np. destabilizacja pracy układu podwzgórze-przysadka, zaburzenia gospodarki wodnej, wydzielania gonad i kory nadnerczy, zaburzenia laktacji, zaburzenia tarczycowe, nadmiar produkcji prolaktyny,
  • zaburzenia układu immunologicznego,
  • kacheksja,
  • zmiany zapalne skóry,
  • zapalenie naczyń żylnych i chłonnych, obrzęk kończyn,
  • zakażenia (np. posocznica, HIV, zapalania wątroby typu B, C, D), zatrucia, urazy,
  • wczesna umieralność,
  • zaburzenia seksualne, niedoczynność gruczołów płciowych, zaburzenia jajeczkowania i miesiączkowania, zaburzenia płodności, spadek libido i potencji,
  • próchnica zębów, bezzębie,
  • zaparcia, powstawanie kamieni kałowych.

3. Zespół abstynencyjny

Zażywanie dożylne heroiny jest niebezpieczne w związku z drogą podania narkotyku. Istnieje bowiem duże ryzyko przedawkowania, pojawienia się zatorów albo zarażenia się infekcjami bakteryjnymi lub wirusowymi (w tym HIV), zarówno ogólnoustrojowo, jak i w miejscu iniekcji. Osoby uzależnione od heroiny często łączą ze sobą różne substancje psychoaktywne, np. alkohol, amfetaminę, leki nasenne i uspokajające, co zwiększa dodatkowo ryzyko przedawkowania i zgonu. Objawy abstynencyjne mogą pojawić się już po ośmiu godzinach od ostatniego zażycia heroiny, osiągając największe nasilenie w drugiej lub trzeciej dobie. Objawy głodu fizycznego i psychicznego są źle tolerowane przez pacjentów. Bezpośrednio po iniekcji heroina może powodować kilkugodzinne stany gorączkowe. Średnio nasilony heroinowy zespół abstynencyjny trwa 7-10 dni.

Zwykle zespół abstynencyjny rozpoczyna się objawami grypopodobnymi – gęsią skórką, dreszczami, drżeniem mięśni, bólem kości i stawów, wysiękiem z nosa, łzawieniem oczu, ziewaniem, sennością, ogólnie złym samopoczuciem. Później dołączają dolegliwości bólowe, zaburzenia snu, zaburzenia gastryczne, wymioty, biegunka, nudności, wzmożona potliwość, wzrost ciśnienia krwi i przyspieszenie tętna. U niektórych mogą pojawić się: jadłowstręt, naprzemienne odczuwanie ciepła i zimna, bóle głowy, niepokój, drażliwy nastrój, bóle brzucha i męczliwość. Uzależnienie od heroiny, bez względu na motywację zażycia narkotyku, zawsze prowadzi do eskalacji problemów i śmierci „na raty”. Narkotyki, w tym heroina, nigdy nie są sposobem na rozwiązywanie życiowych trudności.

Bibliografia

  • Baran-Furga H., Steinbarth-Chmielewska K., Uzależnienia. Obraz kliniczny i leczenie, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1999, ISBN 83-200-2277-0.
  • Karpowicz P., Narkotyki. Jak pomóc człowiekowi i jego rodzinie?, Instytut Wydawniczy Kreator, Białystok 2002, ISBN 83-7344-004-6.
Komentarze (3)
~Daro24
~Daro24

Mam 24 lata.Od kiedy skonczylem 18 lat,zacząlem palic heroine.Wczesniej rowniez miałem przygody z trawka,amfetamina i extazami. Jest to ciezki naług,przede wszystkim czlowiek walczy ze swoja psychika.Potrafiłem nie palic przez pół roku,Bez pomocy lekarzy,terapeutów.Kiedy miałem 19 lat skoczyłem szkole srednia,od tamtego czasu caly czas pracuje,bez żadnej przerwy.Lubie sobie zapalic raz lub dwa razy w miesiacu i sie wyluzowac....do tego zamawiam sobie dobre jedzenie do domku,dobre piwko i ćwiare hery.Lecz juz kiedys musiałem pic metadon i obiecałem sobie ze nigdy nie doprowadze sie do tego stanu.Pozdrawiam

Odpowiedz
zapytaj lekarza

za darmo

  • Odpowiedź w 24 godziny
  • Bez żadnych opłat
  • Lekarze, psychologowie, dietetycy

lekarzy jest teraz online

0/500

Klasyfikacja narkotyków - najnowsze pytania

Dyskusje na forum

to juz rok

~zawiedziona22 • ostatni post 13 minut temu

1
Artykuły Klasyfikacja narkotyków
Klasyfikacja narkotyków

Morfina

Morfina to alkaloid. Jest organicznym związkiem chemicznym i główną substancją psychoaktywną opium. W stanie czystym morfina to biały, krystaliczny, bezzapachowy proszek, słabo rozpuszczający się w wodzie, o gorzkim smaku. Działa hamująco na ośrodkowy...

Klasyfikacja narkotyków

Wąchanie kleju

Wąchanie kleju (ang. glue sniffing) w języku narkomanów bywa określane jako tzw. „kiranie”. Inhalowanie lotnych rozpuszczalników niesie ze sobą poważne konsekwencje zdrowotne i nieodwracalne uszkodzenia mózgu. Środki wziewne stosują...

Klasyfikacja narkotyków

Ecstasy

Ecstasy, nazywane potocznie ex, E, eska, drops, piguła, tabsy, UFO, love albo bleta, należy do grupy substancji halucynogennych i psychostymulujących. Ecstasy to pochodna amfetaminy i meskaliny. Narkotyk pojawił się na polskim rynku jako substytut LSD.

Klasyfikacja narkotyków

LSD

LSD to dietylamid kwasu lizergowego, który znajduje się między innymi w grzybie buławinki czerwonej. Narkotyk należy do substancji halucynogennych. Wyciąg z buławinki czerwonej używali już Aztekowie. LSD w postaci stosowanej obecnie odkrył w 1938 roku...

Klasyfikacja narkotyków

Uzależnienie od kokainy

Kokaina to alkaloid otrzymywany z liści krzewu Erythroxylon coca. Kokaina należy do substancji psychostymulujących. Jest produkowana nielegalnie. „Czysta kokaina” ma postać białego proszku. W medycynie stosuje się ją coraz rzadziej, wyłącznie...

Klasyfikacja narkotyków

Uzależnienie od benzodiazepin

Benzodiazepiny to leki o działaniu przeciwlękowym, uspokajającym, nasennym, przeciwdrgawkowym i relaksacyjnym. Wprowadzono je do lecznictwa na początku lat 60. XX wieku jako alternatywę dla bardziej uzależniających barbituranów. W Polsce zarejestrowano...

Klasyfikacja narkotyków

Uzależnienie od amfetaminy

Amfetaminy stanowią grupę środków psychostymulujących, pochodnych fenylopropylanu. Potoczne nazwy amfetaminy, to: speed, base ice, czarnulka, uppers. Okazjonalnie przyjmuje się zwykle 5-15 mg na dobę. Amfetamina ma postać białego lub lekko różowego...

Klasyfikacja narkotyków

Halucynogeny

Podstawowa cecha substancji halucynogennych to działanie psychomimetyczne (psycho- + gr. mimetikós – naśladujący), czyli powodujące objawy stanu halucynacji. Szacuje się, że istnieje około 2 tysiące halucynogenów, należących do różnych grup...

Klasyfikacja narkotyków

Lotne rozpuszczalniki

Lotne rozpuszczalniki albo substancje wziewne stanowią alternatywę dla drogich i nielegalnych narkotyków twardych. Wykazują działanie depresyjne na OUN. Są powszechnie dostępne we wszystkich gospodarstwach domowych w postaci klejów, rozpuszczalników,...

Klasyfikacja narkotyków

Uzależnienie od dopalaczy

Używki i różnego rodzaju dopalacze działają negatywnie nie tylko na zdrowie, ale i na psychikę człowieka. Często prowadzą do depresji, a młodzi ludzie uzależnieni od nich często trafiają na odwyk do klinik psychiatrycznych. Nierzadko zaczyna się niewinnie...