Wycięcie migdałków

Migdałki podniebienne i gardłowe to masy komórek odpornościowych, które można znaleźć w węzłach chłonnych. Znajdują się w jamie ustnej i za nozdrzami. Zakażone lub powiększone migdałki mogą powodować przewlekłe lub nawracające bóle gardła, nieświeży oddech, wady zgryzu, ropień, niedrożność górnych dróg oddechowych, a co za tym idzie trudności z połykaniem, chrapanie lub bezdech senny. Zainfekowane migdałki gardłowe mogą powiększyć się, utrudniać oddychanie, wywoływać zakażenia uszu lub inne problemy. Adenoidektomia i tonsylektomia to chirurgiczne usunięcie migdałków gardłowych i migdałków podniebiennych.

Przygotowanie do wycięcia migdałków

Przed zabiegiem anestezjolog rozmawia z pacjentem, by zweryfikować jego historię medyczną. Jeśli lekarz zleci przed operacją jakieś badania, warto je wykonać wcześniej. Po zabiegu pacjent nie powinien sam wracać do domu. Pacjent nie powinien przyjmować aspiryny ani żadnych leków rozrzedzających krew 10 dni przed operacją. Tydzień przed nie należy przyjmować niesteroidowych leków przeciwzapalnych. 6 godzin przed operacją nie należy nic jeść ani pić. Jakakolwiek zawartość żołądka może spowodować komplikacje anestezjologiczne. Jeśli pacjent odczuwa gorączkę w dniu zabiegu, powinien poinformować o tym lekarza, który zdecyduje o zabiegu. Jeśli dziecko ma ospę wietrzną, nie wolno przyprowadzać go do szpitala.

Jeśli operacji poddawane jest dziecko, należy zachęcić je, by myślało o zabiegu jako o czynności lekarza, która przyniesie mu pewną ulgę. Warto zapewnić dziecko, że jest bezpieczne i że rodzic będzie blisko niego. Jeśli pojawi się ból, będzie on trwał niedługo i można go zmniejszyć przez podanie środków przeciwbólowych. Można z dzieckiem odwiedzić szpital kilka dni wcześniej, aby poznało środowisko w ramach wizyty adaptacyjnej.

Pacjent powinien wiedzieć dokładnie kiedy ma się stawić, aby móc przeprowadzić niezbędne przygotowania do operacji. W dniu operacji pacjent przynosi całą dokumentację medyczną, jaką posiada. Warto, aby miał na sobie wygodne ubranie, a biżuterię i cenne przedmioty zostawił w domu. Dzieci mogą przynieść swój ulubiony kocyk czy zabawkę. Pacjent nie powinien przyjmować żadnych leków bez konsultacji z lekarzem.

Przebieg zabiegu wycięcia migdałków

Przed zabiegiem pielęgniarka zakłada wkłucie dożylne. Następnie pacjent jest usypiany, ponieważ zabieg przeprowadzany jest w znieczuleniu ogólnym. Podczas zabiegu jego stan jest cały czas monitorowany. Lekarz następnie usuwa migdałki przez usta. Nie przeprowadza się żadnych zewnętrznych nacięć. Podstawy migdałków są przypalane. Cała procedura trwa zwykle mniej niż 60 minut. Gdy pacjent jest bezpieczny w sali pooperacyjnej, lekarz rozmawia z rodziną.

Zalecenia dla pacjenta po operacji wycięcia migdałków

Po operacji pacjent jest monitorowany i może być zwolniony do domu tego samego dnia, zazwyczaj jednak pozostaje w szpitalu kilka dni ze względu na zastosowane znieczulenie ogólne oraz w celu obserwacji. Gdy dotrze do swojego mieszkania, powinien położyć się i odpoczywać, trzymając głowę na podwyższeniu (na 2-3 poduszkach), co pozwoli na zminimalizowanie opuchlizny. Pacjenci powinni unikać wysiłku, mogą wstawać tylko by skorzystać z toalety. Wizyty powinny być ograniczone do minimum. Gdy pojawią się zaparcia, należy zastosować czopki lub łagodne środki przeczyszczające.

Zalecana jest lekka i zimna dieta. Należy unikać gorących napojów przez kilka dni. Zaraz po operacji pacjent nie powinien jeść, mogą się pojawić wtedy nudności i wymioty. Pacjent otrzyma również antybiotyki, które powinien wybrać do końca, gdyż skończenie wcześniej antybiotykoterapii może prowadzić do wzrostu oporności bakterii na leczenie. 10-14 dni po zabiegu należy zgłosić się na badanie kontrolne. Po zabiegu należy pić dużo płynów. Czasami przełykanie może być utrudnione. Do spożycia zaleca się żelatynę, lody, puddingi, rozgniecione produkty. Gorące, ostre i twarde produkty – tosty, świeże owoce, krakersy, chipsy – powinny być odstawione, ponieważ mogą podrażnić gardło i spowodować krwawienie. Jeśli dojdzie do odwodnienia, najlepiej zgłosić się do lekarza. Zwykle pacjent przebywa na zwolnieniu 7-10 dni. Po 3 tygodniach można już pływać, ale nurkować można dopiero po upływie 6 tygodni.

Powikłania po usunięciu migdałków

W literaturze medycznej odnotowano następujące powikłania po wycięciu migdałków:

• Porażka w wyeliminowaniu każdego epizodu bólu gardła lub rozwiązania problemu zakażenia zatok lub ucha. Konieczność dalszych zabiegów.
• Krwawienia. Bardzo rzadko może wystąpić konieczność transfuzji krwi.
• Zakażenia, odwodnienie, długotrwały ból i/lub zaburzenia gojenia, które mogą doprowadzić do konieczności hospitalizacji.
• Stała zmiana głosu i niedrożność nosa.
• Brak poprawy w obrębie górnych dróg oddechowych lub niewyeliminowanie chrapania, bezdechu sennego czy oddychania przez usta, a także u dzieci objawy przerostu migdałków czyli stale otwartych ust.

Po usunięciu migdałków podniebiennych często pojawia się ból. Trudno przewidzieć, u którego z pacjentów wystąpi i w jakim natężeniu. Zaraz po operacji pacjenci często mówią o delikatnych dolegliwościach bólowych. W ciągu kolejnych dni jednak ból wzrasta i utrzymuje się przez jakiś czas. Tydzień po operacji pacjenci często odczuwają ból ucha, szczególnie gdy przełykają. Pojawiają się też wtedy strupy. Dlatego też głównie w tym okresie występują krwawienia. Większość pacjentów dochodzi do zdrowia w ciągu dwóch tygodni po zabiegu. Jednakże do 6 tygodni po zabiegu ostre przyprawy mogą podrażniać gardło.

Pacjenci mogą zauważyć białe ślady w miejscu migdałków. Są to tymczasowe strupy, które odpadną. Gardło ponownie staje się różowe w przeciągu 6 tygodni. Niczym nadzwyczajnym nie jest zatkanie nosa po zabiegu. Może ono trwać nawet kilka miesięcy. Pacjent może zauważyć także chrapanie przez kilka tygodni. Często zauważana po operacji zmiana głosu mija po kilku miesiącach.

Krwawienie występuje u 1-3% pacjentów po wycięciu migdałków podniebiennych. Jeśli do niego dojdzie, pacjent powinien zachować spokój, opłukać usta zimną wodą i położyć się. Jeśli krwawienie się utrzymuje – wezwać lekarza. Rzadko potrzebna jest operacja, aby je opanować.