Wycięcie węzła chłonnego

Węzły chłonne są położone na przebiegu naczyń limfatycznych. Podstawową funkcją węzłów jest filtracja zawartej w nich limfy oraz udział w wytwarzaniu przeciwciał. Węzły chłonne likwidują drobnoustroje, dlatego stanowią tak ważny element układu immunologicznego. Największe węzły chłonne w naszym organizmie to węzły podżuchwowe, przyuszne, pachowe oraz pachwinowe. Wycięcie węzła chłonnego to zabieg najczęściej stosowany w chirurgii onkologicznej w celu diagnostyki zmiany, jest to tzw. biopsja węzła chłonnego wartowniczego.

Charakterystyka zabiegu wycięcia węzła chłonnego

Istnieje możliwość wykonania diagnostycznego wycięcia węzła chłonnego tzw.: biopsja węzła wartowniczego oraz wycięcia bloku węzłów chłonnych zmienionych nowotworowo. Zabieg diagnostycznego wycięcia węzła chłonnego wykonuje się standardowo u chorych na czerniaka skóry, u chorych na złośliwe nowotwory narządów płciowych oraz w przypadku raka piersi, w celu określenia stopnia zaawansowania nowotworu. Badaniu poddaje się wówczas węzeł chłonny wartowniczy - czyli pierwszy węzeł na drodze spływu chłonki z miejsca zmienionego nowotworowo. Pozwala to na weryfikację rozległości toczącego się nowotworu i określenie czy wystąpiły już przerzuty do węzłów chłonnych. Często dalsze postępowanie lecznicze uzależnione jest od wyniku badania histopatologicznego pobranego węzła chłonnego. Stwierdzenie przerzutów w węźle wartowniczym jest wskazaniem do dalszego postępowania terapeutycznego polegającego na usunięciu regionalnych węzłów chłonnych oraz na leczeniu uzupełniającym. Innym rodzajem zabiegu wycięcia węzła chłonnego jest wcięcie grupy węzłów chłonnych regionalnych- czyli z obszaru spływu chłonki w czasie zabiegu np.: mastektomii. Zabieg jest poprzedzony badaniami stwierdzającymi przerzuty raka do węzłów pachowych. W trakcie operacji większość węzłów zostaje usunięta, chirurg pozostawia węzły odprowadzające chłonkę z ręki. Usunięte węzły są badane, aby ocenić, w jakim stopniu zostały zajęte przez nowotwór. Od stanów węzłów chłonnych zależy następna faza leczenia. Szacuje się, że u około 70% pacjentek z rakiem piersi nie ma zajętych węzłów chłonnych. Jeśli natomiast choroba rozprzestrzeniła się na węzły, ich usunięcie pomaga miejscowo kontrolować chorobę.

Skutki uboczne zabiegu wycięcia węzłów chłonnych

Po wycięciu węzła chłonnego dołu pachowego pozostaje osobna blizna.

Jeśli u pacjentki wykonano amputację piersi, pozostanie jedna ciągła blizna na skórze klatki piersiowej.

Po operacji kobieta może odczuwać sztywność ramienia, która będzie utrzymywała się nawet przez kilka miesięcy. Poza tym pojawią się zaburzenia czucia w dole pachowym. Dolegliwości można przezwyciężyć przez specjalna rehabilitację dla kobiet po operacyjnym leczeniu raka piersi. Ćwiczenia zmniejszają sztywność i pomagają w odzyskać pełną ruchomość ramienia.

U około 20% pacjentek po operacji raka piersi pojawia się puchnięcie ręki (tzw. obrzęk chłonny), który występuje nawet kilka miesięcy po zabiegu. Obrzęk można zwalczać przez masaże i ćwiczenia.