Biopsja węzła chłonnego

Biopsja węzłów chłonnych polega na pobraniu niewielkiego ich wycinka w celu przeprowadzenia na nim badania pod mikroskopem. Węzły chłonne są niewielkimi gruczołami produkującymi białe krwinki (limfocyty). W przypadku raka może dojść do jego przerzutów do węzłów chłonnych.

Cel biopsji węzłów chłonnych

Wskazaniem do biopsji są powiększone węzły chłonne oraz ich obecność na obrazie tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego. Badanie można wykonać także w celu wykrycia przyczyny takich objawów, jak: ciągła gorączka, poty nocne, spadek wagi. Biopsja węzłów chłonnych ma zastosowanie w diagnostyce raka oraz infekcji. Należy wykonać ją przy potwierdzonej obecności komórek nowotworowych w organizmie, w celu wykrycia ewentualnych przerzutów, szczególnie u osób cierpiących na raka piersi lub czerniaka.

Przeprowadzenie biopsji węzłów chłonnych

Biopsja węzła chłonnego przeprowadzana u pacjenta z rakiem jelita grubego.... »

Przebieg biopsji węzłów chłonnych

Przed biopsją węzłów chłonnych należy poinformować osobę przeprowadzającą badanie o:

• ciąży lub o jej podejrzeniu;
• uczuleniu na leki, szczególnie na środki znieczulające;
• skłonności do krwawień (skazie krwotocznej);
• uczuleniu na lateks;
• przyjmowanych lekach, w tym również suplementach diety i lekach bez recepty.

Bezpośrednio przed biopsją nie powinno się jeść ani pić. Lekarz może także poprosić pacjenta o odstawienie leków rozrzedzających krew na 5 - 7 dni przed zabiegiem.

Wykonywane są także badania poprzedzające, do których zaliczamy badanie krwi oraz RTG.

Jest wiele sposobów przeprowadzania biopsji. Możemy wyróżnić tutaj rdzeniową igłową, cienkoigłową aspiracyjną oraz tzw. otwartą (biopsja chirurgiczna). Podczas biopsji igłowej pacjent ułożony jest w pozycji leżącej, a osoba przeprowadzająca badanie przemywa przygotowane miejsce i podaje znieczulenie miejscowe. Następnie za pomocą igły przekłuwa się do węzła, z którego pobierana jest próbka. Biopsja cienkoigłowa zajmuje około 10 minut, jednak często nie zapewnia wystarczającej ilości komórek do badania na raka. Czasami wykonuje się ją podczas całkowitego lub częściowego usunięcia węzła chłonnego w czasie operacji, tzw. otwarta biopsja. Jeżeli wycięciu ulega więcej niż jeden węzeł chłonny, zabieg ten nazywany jest „sekcją” węzłów chłonnych. W otwartej biopsji uzyskuje się dużo większy materiał biologiczny do badań niż w przypadku biopsji igłowej.

Najczęstszym skutkiem ubocznym biopsji węzłów chłonnych jest krwawienie. Znacznie rzadziej dochodzi do infekcji lub uszkodzenia nerwu.

Wyniki biopsji węzła chłonnego

Jeśli w jednym węźle chłonnym nie wykryto komórek rakowych, najprawdopodobniej nie ma ich także w węzłach sąsiadujących. Nieprawidłowe wyniki mogą wskazywać na wiele różnych chorób, zarówno łagodnych, jak i poważnych. Przyczyną powiększenia węzłów chłonnych może być między innymi:

• rak piersi; 
• rak płuc;
• ziarnica złośliwa;
• infekcja (gruźlica, choroba kociego pazura);
• chłoniak nieziarniczy;
• sarkoidoza.

Nowotwory często prowadzą do przerzutów do węzłów chłonnych. Biopsja pozwala na ich wykrycie i dobranie sposobu leczenia odpowiedniego dla danego stadium raka.