Zaburzenia mowy
Zaburzenia mowy jest to grupa zaburzeń związana z różnymi trudnościami w zakresie mowy. Obejmują trudności w wysławianiu się, wady mowy, używanie niewłaściwych słów, a więc związane są z artykulacją, fonacją, tonem głosu, płynnością itd. Utrudnia to zrozumienie przekazu mówionego. Zaburzenia mowy związane mogą być także z ogólniejszymi zaburzeniami funkcji językowych.
Przyczyny zaburzenia mowy
Zaburzenia mowy pojawiają się w wyniku uszkodzeń „pola mowy” w lewej półkuli mózgu, do których dochodzi np. w wyniku udaru mózgu (zator, wylew). Ze względu na etiologię, zaburzenia mowy możemy podzielić na zaburzenia:- wynikające z fizycznego uszkodzenia narządu artykulacyjnego, tj. alalia, dyslalia, afonia, dysfonia,
- wynikające z uszkodzenia układu nerwowego, tj. afazja, anartria, dyzartria,
- o podłożu psychogennym,
- o niejasnej etiologii, współtowarzyszące chorobom neuropsychiatrycznym, takim jak schizofrenia czy autyzm dziecięcy, np. parafazja.
Zaburzenia mowy możemy podzielić także na rozwojowe i genetyczne, ujawniające się już u małych dzieci, lub też na zaburzenia nabyte, powstające w wyniku działania czynnika chorobotwórczego.
Rodzaje zaburzeń mowy
Wyróżniamy następujące zaburzenia mowy:- Alalia jest to rozwojowe zaburzenie mowy, powstające w wyniku uszkodzenia struktur korowych mózgu jeszcze przed opanowaniem mowy, z zachowaniem prawidłowego słuchu. Porozumiewanie się występuje za pomocą gestów i onomatopei. Z czasem, gdy chorzy uczą się słów, alalia może przekształcić się w dyslalię.
- Dyslalia polega na nieprawidłowej realizacji fonemów, tj. najmniejszych elementów składowych wyrazów, spowodowana jest wadami w ukształtowaniu lub uszkodzeniu peryferyjnych organów artykulacyjnych (takich jak wargi, zęby, język czy podniebienie).
- Afonia, tzw. bezgłos, jest to utrata dźwięczności głosu. Przyczyną mogą być zaburzenia czynności krtani, w wyniku porażenia nerwów krtaniowych lub zaburzeń nerwicowych. Inną przyczyną są zniekształcenia fałdów głosowych spowodowane przez choroby zapalne lub nowotworowe krtani. Częściowa lub całkowita afonia jest częstym objawem nerwicy lękowej. Skrajny przypadek afonii z zupełną utratą mowy to apsityria.
- Dysfonia to tzw. chrypka.
- Afazja to utrata uprzednio nabytej umiejętności mówienia i/lub upośledzenie rozumienia języka, czytania oraz pisania. Nie jest wynikiem niedowładu, paraliżu czy niedoczulicy mięśni artykulacyjnych narządu mowy (tj. mięśni krtani, języka, podniebienia, ust itp.) w wyniku uszkodzenia mózgu.
- Anartria to zaburzenie mowy polegające na niemożności tworzenia artykułowanych dźwięków, spowodowane uszkodzeniem aparatu wykonawczego mowy (mięśni języka, podniebienia miękkiego, krtani, warg) lub nerwów zaopatrujących te mięśnie (nerwy czaszkowe: nerw błędny, nerw podjęzykowy, nerw twarzowy) bądź też uszkodzeniem jąder powyższych nerwów znajdujących się w OUN.
- Dyzartria jest lżejszą postacią anartrii.
- Parafazja – polega na zachowaniu zdolności płynnego mówienia przy równoczesnym przekręcaniu wyrazów lub używaniu niewłaściwych. Występuje przy uszkodzeniu struktur kory mózgowej odpowiedzialnych za mowę: ośrodka Wernickego (dysfazja sensoryczna), np. w wyniku choroby Alzheimera czy udaru niedokrwiennego, i obszaru kory mózgowej położonego peryferycznie od niego (dysfazja sensoryczna transkorowa).
Jeśli pojawia się zaburzenie mowy, należy skontaktować się z lekarzem, aby wykluczyć zamroczenia spowodowane przedawkowaniem leków (świadomym lub nie), stany przedśpiączkowe, które mogą powstać w wyniku cukrzycy lub niewydolności nerek oraz ustalić dalsze leczenie. Przed kontaktem z lekarzem należy ułożyć chorego w pozycji półsiedzącej i zapewnić mu spokój.
Artykuły Zaburzenia mowy
Rozwój dziecka przebiega wieloetapowo, dlatego niekiedy na wczesnym etapie rozwoju mowy mogą wystąpić zakłócenia wynikające z anomalii rozwojowych lub będące elementem rozwoju.
Zaburzenia rozwoju mowy u dzieci mogą powstawać na skutek różnych chorób, na przykład autyzmu. Autyzm dziecięcy należy do schorzeń rozległych, nie w pełni jeszcze opisanych. U niektórych dzieci ...

Zaburzenia rozwoju dziecka mogą przybierać różny charakter. Mogą mieć postać deficytów rozwojowych w zakresie poszczególnych analizatorów, np. wzroku czy słuchu. Mogą wiązać się z dysfunkcjami ...

Opóźniony rozwój mowy dziecka to częsta przyczyna zmartwień rodziców, którzy zachodzą w głowę, dlaczego ich pociecha nie rozmawia z rówieśnikami, nie inicjuje kontaktów słownych, posługuje się ...

Skutki opóźnionej mowy u dziecka to frustracja i problemy z zachowaniem. Wolniejszy rozwój mowy u dziecka jest dla niego trudny, ale z pomocą rodziców maluch może dogonić rówieśników.

Zaburzenia myślenia najczęściej kojarzy się z urojeniami. Wyróżnia się formalne i jakościowe dysfunkcje w zakresie zdolności myślowych, np. inkoherencję, rezonerstwo albo myślenie magiczne.

Do ilościowych zaburzeń świadomości zalicza się przymglenie świadomości, somnolencję, sopor i śpiączkę. Wśród jakościowych zaburzeń świadomości wymienia się m.in. zespół majaczeniowy albo oneroidalny.

Wpływ zaburzeń ruchowego rozwoju dziecka na całokształt jego funkcjonowania jest bardzo istotny. Dzieci wykazujące zaburzenia w rozwoju ruchowym charakteryzuje m.in. opóźniony rozwój motoryczny.
Echolalia rozumiana jako patologia umiejętności komunikacyjnych polega na stereotypowym powtarzaniu części słów albo całych wyrazów czy fraz wypowiedzianych wcześniej przez inne osoby bądź ...

Niemowlę nie gaworzy, mimo że skończyło już szósty miesiąc życia? Jeśli dziecko nie wydaje dźwięków, może to oznaczać uszkodzony słuch lub problemy z aparatem mowy.
Zaburzenia czucia mogą być różne, a wynika to z dysfunkcji receptorów czucia umiejscowionych w różnych miejscach w organizmie. Możemy wyróżnić zaburzenia czucia powierzchownego lub trzewnego. ...
Zaburzenia pamięci i intelektu to stan, który określa się terminem otępienie, czyli demencja. Jako definicję tego stanu przyjmuje się obniżenie funkcji intelektualnych człowieka w odniesieniu do ...

Opóźnienia rozwojowe u dzieci to dość częste zjawisko. Jeśli rodzice w porę zauważą, że ich maluch rozwija się wolniej, i skorzystają z pomocy lekarza, dziecko ma szanse dogonić rówieśników.

Gaworzenie niemowlaka to już świadome wydawanie przez dziecko dźwięków. Zwykle gaworzenie przypada na piąty miesiąc życia dziecka, choć niektóre maluchy gaworzą znacznie wcześniej.
Jak nauczyć dziecko głoskować? Przede wszystkim należy mówić do niego jak najczęściej, poprawnie i wyraźnie. Kiedy maluch pozna znaczenie słowa, można je powtarzać na głos, sylabizując.

Autyzm to złożone i tajemnicze zaburzenia związane z upośledzeniem zdolności odczytywania motywów innych ludzi, posługiwania się językiem i uczestniczenia w interakcjach społecznych. Nie ma dwóch ...

Amfetamina to narkotyk o działaniu psychostymulującym, tzn. pobudza „ciało i umysł”. Ze względu na swoje działanie jest często stosowana przez osoby uczące się, szczególnie wtedy gdy mają one ...

W ostatnim czasie o ADHD mówi się znacznie więcej niż jeszcze kilka lat temu. To sprawia, że zespół hiperkinetyczny jest z większą łatwością diagnozowany, szczególnie przez rodziców i nauczycieli. ...
ADHD jest z reguły rozpoznawane w okresie między 7 a 13 rokiem życia. Ze względu na tak młody wiek pacjentów istotne jest rokowanie towarzyszące temu zabuarzeniu. ADHD niewątpliwie ma przebieg ...

Obsesja na punkcie wagi to problem nie tylko nastolatek. Współczesne kanony piękna wciąż hołdują smukłym sylwetkom i płaskim brzuchom, bez grama niepotrzebnego tłuszczu . Kobiety dążą do ideału ...





