40 lat angioplastyki – najczęściej wykonywanego zabiegu w kardiologii

Fachowo przezskórna angioplastyka wieńcowa (PCI, percutaneous coronary intervention) to zabieg mający na celu poszerzenie lub udrożnienie zwężonej lub zamkniętej tętnicy wieńcowej lub uprzednio wszczepionego chirurgicznie pomostu aortalno-wieńcowego. Pierwszy zabieg przezskórnej angioplastyki przy pomocy cewnika z balonikiem (angioplastyka balonowa, klasyczna) wykonał dr Andreas Gruentzig w 1977 roku w Zurichu.

Andreas Gruentzig rozpoczął nowy rozdział w leczeniu chorób serca i naczyń. 40 lat temu porwał się na prawdziwe szaleństwo i cewnikiem balonowym - skonstruowanym przez siebie, sklejonym z plastikowych rurek wysuszonych w piekarniku własnej kuchni, stworzył urządzenie, które z powodzeniem stosujemy do dziś. Ono się oczywiście doczekało wielu, wielu generacji, ale jest to przykład, który pokazuje jak pozytywne szaleństwo i pozytywne zakręcenie, pozwala stworzyć coś naprawdę dobrego, ponieważ człowiek, który miał ten zabieg wykonany 40 lat temu domową metodą, żyje do dziś.

Zdaniem prof. Macieja Lesiaka, kierownika I Kliniki Kardiologii Szpitala Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu, miliony tego typu zabiegów wykonuje się rocznie na całym świecie, w tym około 130 tysięcy rocznie w Polsce.

Przeciętnie zabieg przezskórnej angioplastyki wieńcowej trwa 40-60 minut. Często długość trwania zabiegu zależy to od stopnia złożoności tej procedury, czyli np. liczby tętnic wieńcowych, które lekarz zamierza poszerzyć .

Zabiegi przezskórnej angioplastyki wieńcowej wykonuje się u chorych z ostrym zawałem serca oraz u tych pacjentów ze stabilną dławicą piersiową, u których leczenie farmakologiczne jest nieskuteczne, a w koronarografii inwazyjnej lub wykonanej metodą wielorzędowej tomografii komputerowej stwierdzono istotne (ciasne) zwężenie dużego lub średniego kalibru naczynia wieńcowego.

W Polsce angioplastyka wykonywana jest w ok 155 ośrodkach. Do najczęstszych, chociaż niezbyt często występujących powikłań przezskórnej angioplastyki wieńcowej należą powikłania miejscowe związane z miejscem nakłucia tętnicy udowej lub promieniowej, takie jak krwiak podskórny lub zakrzepica tętnicy. Ponadto, w zależności od stanu klinicznego i wieku pacjenta, anatomii drzewa wieńcowego oraz złożoności zmian miażdżycowych w tętnicach wieńcowych mogą wystąpić również takie poważne powikłania jak zawał serca, ostra niewydolność nerek, udar mózgu i zgon, jednak w przypadku planowych zabiegów PCI te powikłania występują bardzo rzadko, np. ryzyko udaru mózgu jest mniejsze niż 1%, zawału około 0,5%, zgonu około 1%.

Przy pomocy zabiegów PCI są leczeni pacjenci ze wszystkimi postaciami choroby wieńcowej, a więc przede wszystkim z ostrymi zespołami wieńcowymi - ostry zawał serca i niestabilna dusznica bolesna oraz wielu chorych ze stabilną dławicą piersiową, której objawów, czyli bólów w klatce piersiowej nie można kontrolować przy pomocy leczenia farmakologicznego - tłumaczy prof. Adam Witkowski, Kierownik Kliniki Kardiologii i Angiologii Interwencyjnej Instytut Kardiologii w Aninie , koordynator kampanii “Stawka to Życie, Zastawka to Życie”.