Guzek na szyi - czy zawsze oznacza coś poważnego?

Powiększone węzły chłonne

Najczęstszą przyczyną wyczuwalnych guzków na szyi są powiększone węzły chłonne, które mogą być reakcją na infekcje wirusowe (mononukleoza zakaźna, cytomegalia), bakteryjne (angina, płonica, choroba kociego pazura) lub pierwotniakowe (toksoplazmoza).

W takich przypadkach węzły są zazwyczaj bolesne, ruchome i mogą towarzyszyć im inne objawy, takie jak gorączka czy złe samopoczucie.

Zmiany w obrębie tarczycy

Guzki zlokalizowane z przodu szyi mogą wskazywać na wole tarczycowe, gruczolaki tarczycy czy podostre zapalenie tarczycy.

Objawy towarzyszące mogą obejmować chrypkę, uczucie ucisku w gardle, trudności w przełykaniu czy duszność.

Torbiele i zmiany wrodzone

U dzieci i młodych dorosłych guzki mogą być wynikiem torbieli przewodu tarczowo-językowego, torbieli bocznych szyi. Są to zazwyczaj łagodne zmiany, które mogą wymagać leczenia chirurgicznego.

Nowotwory

Chociaż większość guzków na szyi ma łagodne podłoże, niektóre mogą być objawem nowotworów, takich jak:

• chłoniaki,
• białaczki,
• nowotwory gruczołów ślinowych,
• przerzuty z innych lokalizacji, np. raka płuc czy piersi.

W przypadku nowotworów węzły chłonne są zazwyczaj twarde, niebolesne i nieruchome.

Kiedy w okolicach szyi wyczujesz pod palcami zgrubienie, trudno nie ulec pokusie zajrzenia do internetu. Jest tu cała masa informacji na ten temat, ale żadne nie zastąpią wizyty u lekarza, który ustali faktyczną przyczynę tego, dlaczego na ciele pojawił się guzek.

Z taką wizytą nie warto zwlekać choćby dlatego, że może nam ona oszczędzić stresu związanego z niepewnością.

Lekarz w trakcie dokładnego wywiadu ustali, jakie mogą być powody pojawienia się zgrubienia na szyi i czy mogą one być wrodzone, czy nabyte. Nie bez znaczenia jest tu wiek pacjenta, ponieważ częściej zmiany nowotworowe dotyczą osób po 40. roku życia. Ważna jest też wielkość guza i czas jego utrzymywania się.

Do wizyty warto się przygotować i przypomnieć niedawno przebyte urazy oraz infekcje. Czasami też lekarz, podejrzewając toksoplazmozę, może zapytać o wcześniejszy kontakt ze zwierzętami.

Nie bez znaczenia są też objawy towarzyszące, takie jak utrata masy ciała, powiększenie innych węzłów chłonnych czy duszność. Lekarz może zapytać też o to, czy zdarzają nam się nocne poty.

Często bywa, że guzki na szyi pojawiają się w związku ze stanami zapalnymi. Próchnica i stany zapalne jamy ustnej to częste przyczyny powiększania się węzłów chłonnych, więc konieczne jest leczenie u stomatologa.

Jeśli stanom zapalnym towarzyszą ból i gorączka, a skóra w tym miejscu jest zaczerwieniona, to prawdopodobnie lekarz zaleci dalszą diagnostykę. Przyczyną dolegliwości może być świnka lub angina.

Natomiast prawdopodobieństwo zmian nowotworowych wzrasta u osób powyżej 40. roku życia i osób palących. Guz umiejscowiony na szyi jest wtedy zazwyczaj pierwszym objawem raka. Dopiero potem pojawiają się inne typu zaburzenia połykania, chrypka czy duszność.

Biorąc pod uwagę styl życia, wiek i inne czynniki, lekarz może nie poprzestać na badaniu palpacyjnym i zalecić stosowanie antybiotyku. Natomiast dalsza diagnostyka jest konieczna, kiedy podejrzewa się chłoniaka, mononukleozę, cytomegalię, zakażenie paciorkowcami, toksoplazmozę.

Pomocne w ustaleniu przyczyny powiększenia węzłów chłonnych na szyi będą takie badania jak:

• badania laboratoryjne - morfologia krwi, CRP, poziom hormonów tarczycy,
• badania obrazowe - USG szyi, tomografia komputerowa (TK) lub rezonans magnetyczny (MRI) w przypadku podejrzenia zmian nowotworowych,
• biopsja aspiracyjna cienkoigłowa (BAC) - w celu oceny charakteru zmiany i ewentualnego rozpoznania nowotworu.

Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli:

• guzek utrzymuje się dłużej niż 2 tygodnie,
• zwiększa się wielkość guzka,
• towarzyszy mu ból, gorączka, utrata masy ciała czy inne niepokojące objawy,
• występuje trudność w połykaniu, chrypka czy duszność.

Leczenie guzka zależy od jego przyczyny. Przy infekcji bakteryjne wdrożona zostanie antybiotykoterapia, przy wirusowej - leczenie objawowe. W przypadku zmian tarczycowych zaleca się leczenie farmakologiczne lub chirurgiczne, w zależności od rodzaju zmiany. Przy nowotworach konieczne jest leczenie onkologiczne, które może obejmować chirurgię, radioterapię i/lub chemioterapię.

Źródła: otolaryngolodzy24.pl, Medline Plus.

Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez dziejesie.wp.pl