Coraz mniej studentów wybiera ten kierunek. Eksperci winią NFZ

Od 2018 r. zainteresowanie kierunkiem sukcesywnie spada. W skali kraju zdrowie publiczne studiuje dziś ok. 900 osób na licencjacie i ok. 1600 na studiach II stopnia (także osoby z innych zawodów medycznych). Rocznie uczelnie kończy ok. 200 licencjatów i ok. 500 magistrów.

W Senacie eksperci i parlamentarzyści rozmawiali o tym, jak podnieść atrakcyjność kierunku i zawodu. Prof. Bolesław Samoliński z Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego wskazywał, że sedno problemu tkwi w perspektywach pracy. Z analizy losów absolwentów WUM sprzed kilku lat wynikało, że tylko ok. 60 proc. znajdowało zatrudnienie zgodne z wykształceniem.

"Pracodawcy nie mają dla nas stanowisk pracy, NFZ nie zauważa absolwenta" - mówił w Senacie ekspert, dodając, że w regionie warszawskim zdrowie publiczne bywa postrzegane jako "furtka" dla kandydatów, którym nie udało się dostać na inne kierunki medyczne.

Dr hab. Grzegorz Juszczyk zwracał uwagę, że samo znalezienie pracy nie zawsze jest problemem, ale pytanie brzmi: gdzie i czy zgodnie z kompetencjami. Ważną zmianą było ustanowienie w latach 2022-2023 nowego zawodu medycznego - profilaktyka, który może wykonywać wyłącznie absolwent zdrowia publicznego.

Zakres zadań profilaktyka ma być "kompasem" dla programów studiów: projektowanie interwencji, koordynowanie działań profilaktycznych od poziomu krajowego po lokalny oraz współpraca przy edukacji zdrowotnej (również szkolnej). Jednocześnie uczelnie muszą dołożyć nowe elementy, m.in. przygotowanie do indywidualnej pracy z pacjentem: organizacji badań przesiewowych i edukacji opartej na rozpoznanych czynnikach ryzyka. Równolegle pojawił się postulat silniejszego powiązania działań populacyjnych (monitorowanie, profilaktyka, edukacja) z podstawową opieką zdrowotną.

Zobacz też: Edukacja zdrowotna w szkołach to "porażka, którą trudno opisać słowami". Lekarze alarmują

Wśród uczestników dyskusji panowała zgoda co do potrzeby wprowadzenia mini-standardu kształcenia: wspólnego minimum kompetencji, które zwiększy rozpoznawalność absolwentów na rynku. Prof. Iwona Kowalska-Bobko podkreślała jednak, że zbyt szczegółowa standaryzacja mogłaby zaszkodzić interdyscyplinarności, więc standard powinien jednocześnie zostawiać przestrzeń na unikalne specjalizacje uczelni.

Dr Marta Kożybska wskazywała, że rozpoznawalność kompetencji jest zróżnicowana regionalnie - np. tam, gdzie jest mniej instytucji rządowych, NGO czy firm farmaceutycznych, miejsc pracy jest mniej. Przykładem elastycznego dopasowania do rynku była ścieżka "kodera medycznego" uruchomiona w Kielcach.

Zobacz też: Nowe technologie i miliard na szpitale. Ministerstwo Zdrowia ujawnia najważniejsze plany na kolejne lata

Dr Maria Libura przekonywała, że przyszłe kompetencje będą coraz mocniej związane z cyfryzacją.

Wiceministra zdrowia Katarzyna Kęcka wyliczała koszt kształcenia profilaktyka: ok. 20 tys. zł rocznie, czyli ok. 60 tys. zł za cały licencjat. "Nie stać nas na to, żeby kształcić absolwentów i nie móc ich później zagospodarować" - podkreśliła, wskazując na potrzebę doprecyzowania zawodu, ujednolicenia kompetencji (w tym punktów ECTS) i zmian systemowych, w których profilaktyka ma być fundamentem, a nie dodatkiem.

Aleksandra Zaborowska, dziennikarka Wirtualnej Polski

Źródła

1. Rynek Zdrowia
2. Senat RP