Jak rozpoznać różne rodzaje błonicy? Jeden występuje najczęściej

Błonica, znana również jako dyfteryt, to poważna choroba zakaźna wywoływana przez bakterię Corynebacterium diphtheriae. Przed wprowadzeniem powszechnych szczepień w latach 50. XX wieku, błonica była przyczyną częstych epidemii o wysokiej śmiertelności.

W Polsce w latach 1950-1956 odnotowywano nawet 40-50 tysięcy przypadków rocznie, z czego około 3 tysiące kończyło się zgonem. Wprowadzenie obowiązkowych szczepień w 1954 roku spowodowało znaczący spadek zachorowań, a podczas ostatnich 24 lat nie rejestrowano przypadków błonicy w Polsce - aż do 2025.

Zobacz: Drugi przypadek potwierdzony. "Wykazywał on objawy błonicy"

Błonica może zaatakować różne obszary i różnić się objawami w zależności od rodzaju infekcji.

Błonica gardła

Najczęstsza postać choroby. Objawia się umiarkowaną gorączką, bólem gardła, trudnościami w połykaniu, powiększeniem węzłów chłonnych szyi oraz obecnością białawo-szarych nalotów w gardle.

Błonica nosa

Najłagodniejsza forma choroby. Charakteryzuje się ropną lub surowiczo-ropną wydzieliną z nosa, często z domieszką krwi, oraz obecnością błon rzekomych na śluzówce przegrody nosowej. Objawy ogólnoustrojowe są zazwyczaj łagodne lub nieobecne.

Błonica krtani

Objawia się zwężeniem szpary głośni z powodu obrzęku i nalotów na strunach głosowych, co prowadzi do nasilającej się duszności, głośnego, szczekającego kaszlu oraz chrypki.

Błonica skóry

Może zacząć się od pojedynczej grudki i z czasem przejść w przewlekłe owrzodzenie. Charakteryzuje się ono ostro odgraniczonymi brzegami z szarobrązowym nalotem. Ten rodzaj błonicy może się także uwidaczniać się na skórze narządów płciowych.

Mogą także wystąpić błoniczne zapalenia spojówek, mięśnia serowego i wielonerwowego.

Leczenie błonicy wymaga natychmiastowego podania antytoksyny błoniczej neutralizującej toksynę wytwarzaną przez bakterie. Pacjentom podaje się także antybiotyki, najczęściej erytromycynę lub penicylinę, aby zahamować namnażanie się bakterii. W cięższych przypadkach konieczna może być hospitalizacja, a w razie problemów z oddychaniem – nawet intubacja lub tracheotomia.

Przebieg choroby zależy od szybkości podjęcia leczenia. W lżejszych przypadkach objawy ustępują po kilku tygodniach, natomiast w cięższych mogą wystąpić powikłania, takie jak zapalenie mięśnia sercowego, porażenia nerwowe czy niewydolność oddechowa.

Aleksandra Zaborowska, dziennikarka Wirtualnej Polski

Źródła

1. abcZdrowie.pl