Mówią o "obiecującej strategii". Dwie witaminy mogą zatrzymać parkinsona

Według danych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) w ciągu ostatnich 25 lat liczba osób z chorobą Parkinsona podwoiła się. Według globalnych danych z 2019 roku na świecie żyło już ponad 8,5 miliona pacjentów z tym schorzeniem.

Nie dziwi więc, że choroba jest obiektem zainteresowania naukowców na całym świecie. Zespół japońskich badaczy przyjrzał się w ostatnim czasie zależności mikrobiomu jelitowego oraz układu nerwowego. Okazuje się, że zmiany w jelitach mogą być jednym z czynników wyzwalających chorobę Parkinsona.

Objawy pojawiają się stopniowo, od zaparć i problemów ze snem, nawet 20 lat przed wystąpieniem otępienia i utraty kontroli nad mięśniami.

Zobacz także: Nowa era terapii. Leki biopodobne w walce z chorobami przewlekłymi

Zespół z Uniwersytetu w Nagoi przeanalizował próbki kału od 94 pacjentów z chorobą Parkinsona i 73 zdrowych osób w Japonii, a następnie porównał wyniki z danymi z Chin, Tajwanu, Niemiec i USA.

Choć w poszczególnych krajach wykryto u chorych różne grupy bakterii, to wszystkie wpływały na syntezę witamin B2 i B7. - Terapia suplementacyjna ukierunkowana na ryboflawinę i biotynę wydaje się obiecującą strategią terapeutyczną, która może łagodzić objawy choroby Parkinsona i spowalniać postęp choroby - podkreśla dr Hiroshi Nishiwaki, autor badania opublikowanego w maju 2024 roku.

Zobacz także: Uproszczone procedury HTA. Prezydent podpisał ustawę zgodną z regulacjami UE

Badacze zauważyli, że niedobory ryboflawiny i biotyny wiążą się z obniżeniem poziomu krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych (SCFA) i poliamin. Substancje te wspierają tworzenie zdrowej warstwy śluzowej jelit. - Niedobory poliamin i SCFA mogą prowadzić do ścieńczenia warstwy śluzowej jelit oraz zwiększenia ich przepuszczalności, a oba te zjawiska obserwuje się w chorobie Parkinsona - wyjaśnia Nishiwaki.

Osłabiona bariera ochronna jelit może zwiększać narażenie układu nerwowego na toksyny obecne w środowisku, takie jak pestycydy czy środki czystości. Te z kolei wywołują nadprodukcję białka α-synukleiny, które odkłada się w neuronach dopaminergicznych i prowadzi do rozwoju objawów choroby.

Już w 2003 roku wykazano, że wysokie dawki ryboflawiny pomagają częściowo odzyskać sprawność ruchową u pacjentów, którzy dodatkowo wykluczyli czerwone mięso z diety. Najnowsze badania ponownie zwracają uwagę na witaminy z grupy B jako możliwe wsparcie w terapii parkinsona.

- Moglibyśmy wykonywać analizy mikrobioty jelitowej lub badać metabolity kałowe pacjentów. Na tej podstawie można byłoby identyfikować osoby z określonymi niedoborami i podawać im suplementy ryboflawiny i biotyny, co potencjalnie mogłoby stać się skuteczną terapią - podsumowuje Nishiwaki.

Witaminy z grupy B to związki chemiczne rozpuszczalne w wodzie, które odgrywają kluczową rolę w metabolizmie komórek oraz syntezie czerwonych krwinek. Są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego i wspierają zdrowie psychiczne.

Organizm człowieka nie wytwarza ani nie magazynuje tych witamin, dlatego muszą być dostarczane z pożywieniem. Występują zarówno w produktach roślinnych, jak i zwierzęcych, m.in. w kaszach, ryżu brązowym, nasionach roślin strączkowych, mięsie, jajach czy nabiale.

Najważniejsze przedstawicielki tej grupy to m.in.: witamina B1 (tiamina), B2 (ryboflawina), B3 (niacyna), B5 (kwas pantotenowy), B6 (pirydoksyna), B7 (biotyna), B9 (kwas foliowy) oraz B12 (kobalamina). Każda z nich wspiera inne procesy, od pracy układu nerwowego po zdrowie skóry, włosów i krwi.

Eksperci podkreślają, że choroba Parkinsona jest złożona i nie u wszystkich pacjentów rozwija się w ten sam sposób. Jednak odkrycie roli witamin B2 i B7 w patogenezie choroby daje nadzieję na nowe, proste i bezpieczne metody wspierania leczenia.

Magdalena Pietras, dziennikarka Wirtualnej Polski

Źródła

1. Parkinson's Disease
2. Science Alert
3. WHO