Objawy grzybicy fałdów skórnych

spis treści
rozwiń

W terminologii lekarskiej grzybica fałdów skórnych określana jest jako wyprzenia drożdżakowe (Candidal intertrigo). Wywołuje ją drobnoustrój Candida albicans, który naturalnie żyje na ludzkiej skórze i błonach śluzowych. Istnieje jednak wiele czynników, które powodują, iż staje się on chorobotwórczy. Powoduje wtedy bardzo uporczywe objawy pod postacią swędzących i piekących wykwitów oraz pęcherzy i pęknięć naskórka.

1. Zakażenia drożdżakowe

Jak zapobiegać grzybicy?
Jak zapobiegać grzybicy?

Grzybica, tak jak inne infekcje jest chorobą zakaźną. Podatność na zakażenie może mieć różne podłoże....

zobacz galerię

Zakażenia drożdżakowe to schorzenia wywołane przez grzyby z rodzaju Candida. Pasożytujące na skórze i błonach śluzowych drożdżaki mogą wywoływać liczne schorzenia skóry i błon śluzowych, takie jak:

Zobacz film: "#dziejesienazywo: Dlaczego warto robić screening?"

  • wyprzenia fałdów skóry,
  • wyprzenia międzypalcowe,
  • zmiany drożdżakowe na błonach śluzowych jamy ustnej i narządów płciowych,
  • drożdżyce niemowląt,
  • zakażenia wałów paznokciowych i paznokci.

Drożdżaki mogą wywoływać również zmiany chorobowe w obrębie narządów wewnętrznych. Pomimo dość znacznego rozpowszechnienia tych grzybów (przebywają jako saprofity w jamie ustnej, w przewodzie pokarmowym i na skórze) powodują one chorobę tylko u niektórych osób i tylko w warunkach sprzyjających ich rozwojowi, czyli na powierzchniach wilgotnych, zmacerowanych, jak na przykład:

  • fałdy skórne u osób otyłych,
  • u osób skłonnych do pocenia się,
  • u osób chorych na cukrzycę,
  • u małych dzieci źle pielęgnowanych,
  • na powierzchniach międzypalcowych stóp,
  • na błonach śluzowych.

2. Diagnostyka grzybicy fałdów skórnych

Rozpoznanie grzybicy fałdów skórnych, czyli wyprzeniowych postaci kandydozy powinno być przeprowadzone na podstawie:

  • charakterystycznego umiejscowienia w fałdach skóry narażonych na macerację,
  • częstego przekraczania obszarów bezpośredniego styku przylegających powierzchni skóry,
  • ciemnoczerwonej, lśniącej powierzchni wykwitów,
  • ostrego odgraniczenia i obecności rąbka odwarstwionego naskórka na ich obwodzie oraz tak zwanych satelitów w sąsiedztwie,
  • obecności grzybów w łuskach i wydzielinach, z potwierdzeniem ich rodzaju w posiewie.

3. Umiejscowienie grzybicy fałdów skórnych

Grzybica fałdów skórnych występuje w konkretnych, predysponowanych do tego miejscach. Są to:

  • pachwiny,
  • wewnętrzna powierzchnia ud (zmiany są obustronne, ale także często bardziej nasilone po jednej stronie, mogą rozprzestrzeniać się do pośladków lub ku górze brzucha),
  • fałd międzypośladkowy i okolice odbytu,
  • okolica pod piersiami,
  • okolica podnapletkowa,
  • okolica pach,
  • fałdy skórne u osób otyłych.

4. Objawy grzybicy fałdów skórnych

Kandydoza wyprzeniowa przekracza zazwyczaj obszar wzajemnego przylegania fałdów skóry, wykazuje matowobiałą powierzchnię. W dalszym przebiegu zmiana ta ulega złuszczeniu, czego wynikiem jest obszar o barwie ciemnoczerwonej, o powierzchni połyskliwej i lekko sączącej. Ogniska odgraniczone są od skóry zdrowej rąbkiem odwarstwionego, zbielałego naskórka i nierzadko na dnie fałdu występuje głęboka rozpadlina. Charakterystyczne jest pojawienie się w najbliższym i nieco dalszym sąsiedztwie głównej zmiany chorobowej: oddzielnych, okrągłych ognisk rumieniowo-złuszczających, czasem o charakterze pęcherzyków, zwanych satelitami. Zmianom tym towarzyszy świąd o różnym nasileniu.

5. Objawy specyficzne dla postaci klinicznych grzybicy wyprzeniowej

  • zmiany w fałdzie międzypośladkowym i w okolicy odbytu należą do najczęstszych i szczególnie uporczywych pod względem nasilenia objawów. Typowym objawom klinicznym towarzyszy zwykle znaczny świąd prowadzący do zadrapań i niekiedy wtórnych nadkażeń bakteryjnych;
  • zmiany podnapletkowe u mężczyzn występują często łącznie z zakażeniem grzybiczym narządów rodnych u kobiet. Schorzenie żołędzi i wewnętrznej blaszki napletka, a niekiedy także ujścia cewki moczowej, przebiega z różnym nasileniem stanu zapalnego i świądu. Na tle rumienia powstają nacieki drobnogrudkowe, niekiedy pęcherzyki przekształcające się w drobne i większe nadżerki sączące wydzielinę surowiczą o swoistym zapachu. Przy wtórnym zakażeniu bakteryjnym serowatych mas podnapletkowych może dojść do bolesnego surowiczo-ropnego stanu zapalnego z obrzękiem węzłów chłonnych. Przewlekle nawrotowy przebieg tego schorzenia może doprowadzić do zwężenia napletka z promienistymi rozpadlinami na jego wolnym obrzeżu;
  • zapalenie czerwieni wargowej oraz kącików ust są następstwem zakażenia grzybiczego przeniesionego z jamy ustnej na okolice przyległe, zmacerowane śliną. Może to skutkować stanem zapalnym warg z obrzękiem, nawarstwieniem łusek i złuszczaniem, a nawet dość głębokimi rozpadlinami w obrębie warg oraz fałdów w kątach ust;
  • wyprzenia między palcami stóp – oprócz objawów wyprzeniowych, białawej, zmacerowanej lub znamiennie czerwonej, połyskliwej powierzchni, nierzadko z bolesną rozpadliną w głębi fałdu oraz szczelinowato odwarstwiającym się naskórkiem na brzegu ognisk, mogą pojawiać się na obwodzie drobne pęcherzyki. Zmiany te przekraczają granice przylegania fałdów skóry, przechodzą na grzbiety palców i grzbiet stopy, tworząc ognisko w kształcie trójkąta, którego wierzchołek łączy się ze szparą międzypalcową, oraz dochodzą do poprzecznego podpalcowego fałdu na podeszwie.

6. Diagnostyka różnicowa grzybicy fałdów skórnych

Rozpoznanie różnicowe dotyczy:

  • wyprzenia bakteryjnego - w przypadkach znacznego podobieństwa klinicznego decyduje o jego rozpoznaniu brak wzrostu C. albicans w posiewie,
  • grzybicy pachwin, którą charakteryzuje aktywne obrzeże, nikły stan zapalny w centrum i brak satelitów,
  • dermatofitoz rozsianych skóry gładkiej, które wykazują zarysy wyraźniej obrączkowate, a na obwodzie tych zmian występuje intensywny rumień, pęcherzyki i łuszczenie,
  • dermatofitozy stóp, które częściej wykazują obecność pęcherzyków i sączenia, rzadziej zmacerowaną i mniej intensywnie czerwoną, a raczej różową powierzchnię; decydują wyniki badań mikroskopowych i posiewów mikologicznych;
  • zapalenia nadżerkowego napletka, które rozpoznaje się jako niegrzybicze tylko w przypadku braku dodatnich wyników badań mikologicznych;
  • opryszczki zwykłej napletka i żołędzi u mężczyzn i warg sromowych u kobiet, które charakteryzuje obecność nielicznych zwykle pęcherzyków lub nadżerek na nacieczonym podłożu, a także znaczna bolesność i częsta skłonność do nawrotów przedzielonych dłuższymi okresami bezobjawowymi;
  • kiłowej nawrotowej osutki grudkowej w okolicy narządów płciowych, którą wyróżnia znaczne nacieczenie odosobnionych brunatnoczerwonych grudek o różnej wielkości, nie powodujących objawów subiektywnych, którym towarzyszy niebolesne powiększenie węzłów chłonnych; o rozpoznaniu zakażenia kiłowego decydują swoiste odczyny serologiczne.

Pęknięcia naskórka, pęcherze oraz piekące i swędzące wykwity to objawy, których nie wolno lekceważyć. Konieczna jest konsultacja lekarska i podjęcie leczenia.

Następny artykuł: Objawy grzybicy paznokci

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!