Renta z ZUS z powodu problemów ze wzrokiem. Kiedy można ją otrzymać?
Problemy ze wzrokiem mogą w istotny sposób ograniczać zdolność do wykonywania pracy zawodowej. W niektórych przypadkach mogą stanowić podstawę do uzyskania renty z tytułu niezdolności do pracy przyznawanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Aby jednak świadczenie zostało przyznane, trzeba spełnić kilka ściśle określonych warunków.
Każdy przypadek jest analizowany indywidualnie
W tym artykule:
Kto może ubiegać się o rentę?
ZUS przyznaje rentę z tytułu niezdolności do pracy osobie, która:
- została uznana przez lekarza orzecznika za całkowicie lub częściowo niezdolną do pracy,
- posiada wymagany okres składkowy i nieskładkowy (jego długość zależy od wieku, w którym pojawiła się niezdolność),
- utraciła zdolność do pracy w czasie zatrudnienia, ubezpieczenia, pobierania zasiłku albo nie później niż 18 miesięcy po ich zakończeniu,
- nie ma prawa do emerytury i nie spełnia jeszcze warunków, by ją otrzymać.
Choroby wzroku a orzeczenie o niezdolności
Lekarz orzecznik, oceniając wniosek, bierze pod uwagę nie tylko rodzaj schorzenia i jego wpływ na ostrość widzenia czy pole widzenia, ale także kwalifikacje zawodowe pacjenta i charakter wykonywanej pracy. Inne konsekwencje będzie miała utrata pełnego pola widzenia u kierowcy zawodowego, a inne u osoby, która wykonuje pracę biurową.
Jak alkohol wpływa na wzrok?
Całkowita niezdolność do pracy
Całkowita niezdolność do pracy może zostać stwierdzona m.in. w przypadku:
- całkowitej ślepoty obuocznej,
- zachowanego jedynie poczucia światła w obu oczach lub w oku lepszym,
- tzw. praktycznej ślepoty, gdy ostrość wzroku w lepszym oku, mimo korekcji, nie przekracza 0,05,
- ostrości wzroku w zakresie 0,06-0,1 w lepszym oku po korekcji.
Częściowa niezdolność do pracy
Orzeka się ją, gdy:
- ostrość widzenia w lepszym oku po korekcji nie przekracza 0,3,
- występuje jednooczność (utrata widzenia w jednym oku), jeśli pacjent wykonuje zawód wymagający widzenia obuocznego,
- występują istotne ubytki w polu widzenia, które utrudniają pracę w danym zawodzie.
Warto podkreślić, że nawet niewielkie ograniczenia mogą mieć znaczenie w niektórych profesjach, a w innych - nawet duże ubytki niekoniecznie dyskwalifikują z aktywności zawodowej.
Stopnie niepełnosprawności przy wadach wzroku
Odrębnie od renty orzekane są stopnie niepełnosprawności, które również zależą od zakresu utraty funkcji narządu wzroku. Uwzględnia się zarówno wady wrodzone, jak i nabyte. Kluczowe kryteria to ostrość widzenia i szerokość pola widzenia.
- Znaczny stopień niepełnosprawności - obejmuje całkowitą lub praktyczną ślepotę, ostrość wzroku poniżej 5 proc. normy w lepszym oku po korekcji oraz tzw. widzenie lunetowe zawężone do 20°.
- Umiarkowany stopień - stwierdzany przy polu widzenia ograniczonym do 30° lub ostrości wzroku w lepszym oku w granicach 6-10 proc. normy.
- Lekki stopień - dotyczy osób z jednoocznością, obuoczną bezsoczewkowością albo takich, u których ostrość w lepszym oku nie przekracza 25 proc. normy.
Każdy przypadek jest analizowany indywidualnie, z uwzględnieniem wpływu wady na codzienne funkcjonowanie i możliwości zawodowe.
Marta Słupska, dziennikarka Wirtualnej Polski
Źródła:
News Med,
ZUS.
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
