Renta z ZUS z powodu problemów ze wzrokiem. Kiedy można ją otrzymać?

ZUS przyznaje rentę z tytułu niezdolności do pracy osobie, która:

• została uznana przez lekarza orzecznika za całkowicie lub częściowo niezdolną do pracy,
• posiada wymagany okres składkowy i nieskładkowy (jego długość zależy od wieku, w którym pojawiła się niezdolność),
• utraciła zdolność do pracy w czasie zatrudnienia, ubezpieczenia, pobierania zasiłku albo nie później niż 18 miesięcy po ich zakończeniu,
• nie ma prawa do emerytury i nie spełnia jeszcze warunków, by ją otrzymać.

Lekarz orzecznik, oceniając wniosek, bierze pod uwagę nie tylko rodzaj schorzenia i jego wpływ na ostrość widzenia czy pole widzenia, ale także kwalifikacje zawodowe pacjenta i charakter wykonywanej pracy. Inne konsekwencje będzie miała utrata pełnego pola widzenia u kierowcy zawodowego, a inne u osoby, która wykonuje pracę biurową.

Całkowita niezdolność do pracy może zostać stwierdzona m.in. w przypadku:

• całkowitej ślepoty obuocznej,
• zachowanego jedynie poczucia światła w obu oczach lub w oku lepszym,
• tzw. praktycznej ślepoty, gdy ostrość wzroku w lepszym oku, mimo korekcji, nie przekracza 0,05,
• ostrości wzroku w zakresie 0,06-0,1 w lepszym oku po korekcji.

Orzeka się ją, gdy:

• ostrość widzenia w lepszym oku po korekcji nie przekracza 0,3,
• występuje jednooczność (utrata widzenia w jednym oku), jeśli pacjent wykonuje zawód wymagający widzenia obuocznego,
• występują istotne ubytki w polu widzenia, które utrudniają pracę w danym zawodzie.

Warto podkreślić, że nawet niewielkie ograniczenia mogą mieć znaczenie w niektórych profesjach, a w innych - nawet duże ubytki niekoniecznie dyskwalifikują z aktywności zawodowej.

Odrębnie od renty orzekane są stopnie niepełnosprawności, które również zależą od zakresu utraty funkcji narządu wzroku. Uwzględnia się zarówno wady wrodzone, jak i nabyte. Kluczowe kryteria to ostrość widzenia i szerokość pola widzenia.

• Znaczny stopień niepełnosprawności - obejmuje całkowitą lub praktyczną ślepotę, ostrość wzroku poniżej 5 proc. normy w lepszym oku po korekcji oraz tzw. widzenie lunetowe zawężone do 20°.
• Umiarkowany stopień - stwierdzany przy polu widzenia ograniczonym do 30° lub ostrości wzroku w lepszym oku w granicach 6-10 proc. normy.
• Lekki stopień - dotyczy osób z jednoocznością, obuoczną bezsoczewkowością albo takich, u których ostrość w lepszym oku nie przekracza 25 proc. normy.

Każdy przypadek jest analizowany indywidualnie, z uwzględnieniem wpływu wady na codzienne funkcjonowanie i możliwości zawodowe.

Marta Słupska, dziennikarka Wirtualnej Polski

Źródła:

• News Med,

• ZUS.