Sildenafil w leczeniu impotencji

Leczenie niepłodności u mężczyzn
Leczenie niepłodności u mężczyzn

Nowoczesne terapie dają szanse na wyleczenie niepłodności. Wskazane jest, by na leczenie zgłosiła się...

zobacz galerię

Impotencja to wstydliwa choroba dotykająca mężczyzn i uniemożliwiająca im prowadzenie udanego życia seksualnego. Najczęściej dotyka mężczyzn po 50 roku życia jednak może w rzadszych przypadkach dotknąć panów w każdym wieku. Mężczyźni dotknięci tą chorobą stają się zamknięci w sobie i bardziej podatni na depresję. Dodatkowo wstyd powoduje niechęć do kontaktu i szukania pomocy u lekarza. Tymczasem współczesna medycyna oferuje możliwości leczenia impotencji.

1. Przyczyny impotencji

Impotencja (ED, niemoc płciowa) według definicji to „dysfunkcja seksualna, objawiająca się brakiem erekcji lub ejakulacji mimo podniecenia i satysfakcjonującej gry wstępnej”. Impotencją nie nazywamy braku erekcji w przypadkowych kontaktach seksualnych, którym zazwyczaj towarzyszy stres. O chorobie możemy mówić, gdy problemy ze wzwodem i ejakulacją pojawiają się wielokrotnie, mimo występującej więzi między partnerami. Schorzenie to można podzielić na pierwotne i wtórne (pojawiające się po okresie prawidłowego funkcjonowania seksualnego).

Zobacz film: "Osobowość seksualna"

Podłożem trudności w prawidłowym funkcjonowaniu seksualnym mogą być czynniki psychiczne (impotencja psychogenna), jak i organiczne (somatyczne). Do pierwszej grupy zaliczamy: lęk przed stosunkiem, lęk przed niechcianą ciążą, kompleksy, poczucie winy, poczucie grzechu, stres, zaburzenia rozwoju psychoseksualnego, introwersja (tendencja do skupiania uwagi na sobie). Zazwyczaj w tych sytuacjach podczas marzeń sennych lub masturbacji reakcje są prawidłowe.

Do podłoża fizycznego impotencji zaliczamy choroby (cukrzyca, SM, tetraplegia, SLA, choroby serca, ciężkie nadciśnienie tętnicze, stulejka, spodziectwo, chorobę Peyroniego) lub zmiany związane z wiekiem (andropauza) uniemożliwiające erekcję. Impotencję mogą również spowodować niektóre używki (alkohol, amfetamina) oraz leki (SSRI, SNRI).

2. Mechanizm działania Sildenafilu

Lek ten po raz pierwszy został opatentowany w 1996 roku, na rynku pojawił się dwa lata później. Obecnie jest on lekiem na potencję, w pierwotnym nadciśnieniu płucnym (III klasa czynnościowa) oraz w niektórych chorobach tkanki łącznej. Preparaty lecznicze zawierają 25-100 miligramów cytrynianu sildenafilu. Sildenafil zawiera w swojej budowie motyw piperazyny oraz analog guaniny - 1H-pirazolo[4,3-d]pirymidynę. Centralny układ fenolowy jest strukturalnym odpowiednikiem rybozy, natomiast reszta sulfonowa odpowiada grupie fosforanowej nukleotydu. Związek ten w organizmie powoduje zahamowanie głównie fosfodiesterazy typu 5 (PDE5) - powinowactwo do innych typów tego enzymu jest znacznie mniejsze. PDE5 powoduje rozkładanie cGMP, który odpowiada za relaksację mięśni gładkich i zwiększony napływ krwi do ciał jamistych. Podczas stymulacji seksualnej komórki nerwowe zaczynają produkować tlenek azotu (NO), który umożliwia powstanie cGMP. Zablokowany przez sildenafil PDE5 umożliwia „utrzymanie” erekcji. U wielu mężczyzn jednak na skutek nerwic, napięcia psychicznego, nierównowagi hormonalnej, czy zaburzeń nerwowego układu współczulnego, wytwarzanie tlenku azotu przez komórki nerwowe jest zbyt słabe, co prowadzi do słabych i zbyt krótkotrwałych wzwodów.

Najszybsze wchłanianie następuje po podaniu preparatu na czczo. Wydalany jest głównie z kałem (około 80%), w mniejszym stopniu z moczem.

3. Wskazania do zażywania Sildenafilu

Ten lek na potencję umożliwia mężczyznom osiągnięcie trwałego wzwodu oraz odbycie stosunku płciowego. Zaletą tego preparatu jest fakt, że erekcja nie pojawia się po samym zażyciu tabletki, lecz do jej wystąpienia wymagana jest stymulacja seksualna (odróżnienie od preparatów prostaglandyn). Zażycie leku zaleca się godzinę do sześciu przed planowanym stosunkiem płciowym. Po ocenie przez lekarza stopnia i charakteru impotencji, lekarz dobiera dawkę leku (25, 50 lub 100 mg), pozwalającą na utrzymanie erekcji przez 30 minut do godziny. Zalecana się przyjmowanie leku jeden raz w ciągu doby. Zmniejszenie dawki jest zalecane u osób z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny

4. Przeciwwskazania do zażywania Sildenafilu

Leku tego nie mogą przyjmować mężczyźni z następującymi schorzeniami:

  • chorobą niedokrwienną serca,
  • złośliwym nadciśnieniem,
  • niewydolnością krążenia (klasa NYHA III i IV),
  • ze świeżym zawałem serca (pierwsze dwa tygodnie),
  • kardiomiopatią ze zwężoną drogą odpływu,
  • z arytmiami komorowymi (złośliwymi, wywoływanymi przez wysiłek, stres, emocje),
  • z ciężkimi wadami zastawkowymi,
  • ciężką niewydolnością wątroby, nerek,
  • po przebytym udarze mózgu,
  • w zmianach zwyrodnieniowych siatkówki (np. zwyrodnienie barwnikowe siatkówki),
  • hipotonią (ciśnienie krwi
  • w przypadku uczulenia na sildenafil.

Leku nie zaleca się osobom przyjmującym leki z grupy nitratów (nitrogliceryny, monoazotanu i diazotanu izosorbidu), ponieważ ich działanie jest podobne. Lekarz może zezwolić na jednorazowe odstawienie nitratu w dniu przyjęcia sildenafilu. Nie zaleca się stosowania tego leku na impotencję u mężczyzn poniżej 18. roku życia oraz z anatomicznymi wadami prącia (tj. zagięcie, zwłóknienie ciał jamistych lub choroba Peyroniego), po protezowaniu prącia oraz ze schorzeniami predysponującymi do wystąpienia priapizmu (np. niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, szpiczak mnogi lub białaczka). Leku nie stosuje się w terapii skojarzonej leczenia zaburzeń erekcji.

5. Działania niepożądane Sildenafilu

Pacjenci dość rzadko skarżą się na występowanie niepożądanych efektów stosowania leku. Najczęściej zgłaszanymi objawami są:

  • bóle głowy,
  • nudności i wymioty,
  • uczucie zatkanego nosa,
  • bóle mięśniowe,
  • przejściowe zaburzenia widzenia,
  • nadwrażliwość na światło,
  • zaburzenie w percepcji barw (widzenie na niebiesko),
  • wrażenie „gorącej” twarzy i jej zaczerwienienie,
  • uczucie kołatania serca,
  • krwawienia z nosa,
  • omdlenie,
  • wysypka skórna,
  • zakażenie dróg moczowych.

Pojawienie się tych objawów wiąże się z blokowaniem PDE typu 5 jak i innych typów w poszczególnych narządach. U osób z arytmią serca, nadciśnieniem i skłonnością do zawałów, może dochodzić do poważnych komplikacji łącznie z zawałem mięśnia sercowego i zgonem (poprzez wydzielanie tlenku azotu). Naużywanie preparatu przez zdrowych mężczyzn może spowodować późniejszą trudność w osiągnięciu wzwodu (bez zażywania leku), bolesny obrzęk prącia, stany zapalne i zniszczenie ciał jamistych. Nadmierne spożycie sildenafilu powoduje utrzymywanie się wzwodu nawet do 6 godzin. Ze względu na możliwość wystąpienia zaburzeń widzenia i zawrotów głowy powinno się zrezygnować z prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych po zażyciu preparatu.

spis treści
rozwiń

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!