To nie jest zwykła papryka. Loran działa inaczej niż większość popularnych odmian

Loran poza kolorem wyróżnia się również wpływem na organizm.Papryka Loran poza kolorem wyróżnia się również wpływem na organizm.
Źródło zdjęć: © Getty Images

Fioletowa papryka Loran przyciąga wzrok, ale jej kolor nie jest przypadkiem. Za tym ciekawym wyglądem kryją się różnice, które wpływają na smak, kuchenne zastosowanie i przede wszystkim na reakcje organizmu.

Czym właściwie jest papryka Loran i skąd się wzięła?

Papryka Loran to odmiana stworzona tak, aby miała intensywny kolor i zwartą strukturę miąższu. Powstała w wyniku selekcji odmian z ciemną skórką, które dobrze znoszą zmienne warunki uprawy i dają wyrównane owoce. Wyróżnia się grubszymi ściankami niż typowe papryki, dlatego częściej trafia do pieczenia, duszenia oraz dań na ciepło.

Średni rozmiar i intensywny aromat idą tu w parze z rozsądną ilością naturalnych cukrów, dzięki czemu smak po obróbce w dalszym ciągu jest zrównoważony. Ciekawostką jest to, że Loran zachowuje swoją strukturę nawet po dłuższym podgrzewaniu, a po zbiorze dobrze znosi przechowywanie w chłodzie, zwykle przez wiele dni bez zauważalnej utraty jędrności.

Kalorie i makroskładniki na tle innych papryk

Pod względem energetycznym papryka Loran jest warzywem niskokalorycznym i zwykle dostarcza około 30 kcal na 100 gramów, podobnie jak inne odmiany. Różnice pojawiają się jednak w rozkładzie makroskładników. Loran zawiera trochę mniej naturalnych cukrów prostych, dlatego jej smak jest bardziej wytrawny, a wzrost słodkości po obróbce cieplnej jest słabszy.

Węglowodany w dalszym ciągu są główną częścią wartości energetycznej, ale poziom błonnika powoduje, że porcja długo nasyca. Zawartość białka i tłuszczu jest niska, więc jest dobrym dodatkiem w dietach odchudzających, a najbardziej tam, gdzie liczy się objętość posiłku bez podbijania kalorii.

Witamina C i karotenoidy, ale w innym układzie

Papryka Loran również jest dobrym źródłem witaminy C, choć jej zawartość jest trochę niższa niż w intensywnie czerwonych odmianach. Zwykle w 100 gramach znajduje się kilkadziesiąt miligramów tej witaminy, co w dalszym ciągu jest solidną częścią dziennego zapotrzebowania.

Z kolei karotenoidy, czyli barwniki typowe dla czerwonych i pomarańczowych odmian, występują tu w mniejszej ilości, dlatego Loran nie jest zbyt dużym źródłem beta-karotenu. Oznacza to inny skład antyoksydacyjny i inne zachowanie składników po obróbce termicznej.

Trawienie i reakcja organizmu po zjedzeniu

Po zjedzeniu papryki Loran reakcja organizmu może być inna niż po klasycznych odmianach, głównie ze względu na strukturę miąższu i skórki. Grubsze ścianki oraz dość wysoka zawartość błonnika powodują, że proces trawienia przebiega wolno, a uczucie pełności utrzymuje się na dłużej.

Dla wielu osób przydatna okazuje się obróbka cieplna, bo to ona powoduje, że struktura papryki staje się łagodniejsza dla układu pokarmowego. Surowa forma może u osób wrażliwych przekładać się na wzdęcia lub uczucie ciężkości, tym bardziej przy większych porcjach. Najlepiej sprawdza się pieczenie albo krótkie duszenie, które ogranicza podrażnienie przewodu pokarmowego praktycznie bez większej utraty wartości odżywczych.

Loran a zdrowe odżywianie, czyli kiedy to dobry wybór, a kiedy nie

Papryka Loran dobrze wpisuje się w zdrowe odżywianie wtedy, gdy celem jest zwiększenie objętości posiłku bez dużego nakładu energetycznego. Niska kaloryczność, umiarkowana ilość węglowodanów oraz pokaźna zawartość błonnika powodują, że zwykle wybierają ją osoby dbające o masę ciała albo o stabilność energetyczną po posiłku.

Dodatkowym atutem jest obecność antocyjanów, czyli barwników roślinnych o działaniu antyoksydacyjnym, które wspierają naczynia krwionośne, chronią komórki przed stresem oksydacyjnym oraz regulują procesy zapalne. Dobrze odnajduje się także w dietach opartych na daniach ciepłych, ponieważ po obróbce jest sycąca i łatwiejsza do strawienia.

Mniej korzystna będzie natomiast u osób z bardzo wrażliwym przewodem pokarmowym, tym bardziej w formie surowej oraz w jadłospisach, w których potrzebne są warzywa dobrze tolerowane i możliwie lekkie dla trawienia. W takich przypadkach lepszym wyborem mogą być delikatniejsze odmiany papryki lub inne warzywa z bardziej miękką strukturą.

Ciekawostki zdrowotne i kulinarne

Kolor papryki Loran może zmieniać się w trakcie obróbki cieplnej i przechodzić z intensywnego fioletu w ciemniejszy odcień, co jest naturalnym objawem wrażliwości barwników na temperaturę i pH potrawy. Dodatek kwaśnych składników, takich jak pomidory albo ocet winny, zwykle wzmacnia ciemniejszą barwę, natomiast długie pieczenie w wysokiej temperaturze ją osłabia. Przechowywana w lodówce zachowa jędrność dłużej, jeśli nie jest pokrojona, dlatego warto to robić dopiero bezpośrednio przed przygotowaniem potrawy.

Papryka Loran poza kolorem wyróżnia się również wpływem na organizm. Jej struktura, smak oraz skład powodują, że lepiej czuje się w daniach ciepłych i sycących niż klasyczna papryka np. na kanapkach. To dobry wybór dla osób, które chcą urozmaicić dietę warzywem niskokalorycznym, ale bardziej treściwym i stabilnym po obróbce. Loran nie zastąpi wszystkich odmian papryki, ale użyta z głową wprowadza do codziennego gotowania coś, czego popularne wersje nie są w stanie zaoferować.

Źródła:

  1. https://www.mdpi.com/2076-3921/4/2/427

Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.

Wybrane dla Ciebie