Witamina C może ograniczać ryzyko raka? Przełomowe badanie
Witamina C obecna w diecie może wpływać na reakcje chemiczne zachodzące w układzie pokarmowym i ograniczać powstawanie związków podejrzewanych o zwiększanie ryzyka nowotworów. Tak wynika z modelowania matematycznego przeprowadzonego przez naukowców z University of Waterloo.
Witamina C kontra azotany i azotyny
Naukowcy z University of Waterloo sprawdzili, jak witamina C może oddziaływać na azotany i azotyny – związki obecne m.in. w wędlinach peklowanych, ale także w warzywach i owocach uprawianych na zanieczyszczonych glebach lub przy użyciu zanieczyszczonej wody.
Choć azotany i azotyny pełnią w organizmie ważne funkcje, m.in. w pracy układu nerwowego i sercowo-naczyniowego, w żołądku mogą uczestniczyć w procesie nitrozacji. W jego wyniku powstają substancje, które część badaczy wiąże z większym ryzykiem rozwoju nowotworów.
- Od co najmniej lat 90. naukowcy badają związek między rakiem a tymi związkami, uzyskując sprzeczne wyniki – powiedział dr Gordon McNicol, badacz podoktorski matematyki stosowanej i pierwszy autor pracy. – Nasze badanie sugeruje, że obecność witaminy C w diecie może pomóc wyjaśnić te rozbieżności.
Zespół stworzył model matematyczny obejmujący ślinianki, żołądek, jelito cienkie i osocze. Dzięki temu naukowcy mogli prześledzić, jak azotany i azotyny przemieszczają się w organizmie i jak zmieniają się w czasie.
Model pokazał, że gdy w posiłku obecna jest również witamina C, może ona ograniczać powstawanie produktów nitrozacji. Dotyczy to np. zielonych warzyw liściastych, takich jak szpinak, który zawiera zarówno azotany, jak i witaminę C.
Suplementacja witaminy C
Badacze wskazali też, że przyjmowanie suplementów witaminy C po każdym posiłku może mieć umiarkowanie korzystny wpływ na ograniczenie tworzenia związków nitrozacyjnych po spożyciu produktów bogatych w azotyny i azotany, takich jak bekon czy salami.
- Ta praca dostarcza mechanistycznej mapy drogowej dla przyszłych badań klinicznych i laboratoryjnych, identyfikując kluczowe czynniki wpływające na te potencjalnie szkodliwe reakcje chemiczne, w tym ekspozycję na azotyny, spożycie antyoksydantów, czas posiłku, warunki panujące w żołądku oraz aktywność mikrobiomu jamy ustnej – powiedziała dr Anita Layton, profesor matematyki stosowanej. – Model może pomóc naukowcom projektować bardziej ukierunkowane eksperymenty i interwencje, koncentrując się na tym, kiedy i u kogo nitrozacja jest najbardziej prawdopodobna.
Autorzy podkreślają, że ich ustalenia mogą być punktem wyjścia do dalszych badań nad żywieniem i profilaktyką nowotworową. Praca pt. "Vitamin C as a nitrosation inhibitor: A modelling study across dietary patterns and water quality" ukazała się w "Journal of Theoretical Biology".
Źródło: uwaterloo.ca
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
