Zbadali działanie postu przerywanego. Wyniki mogą zdziwić
Przerywany post jest często przedstawiany jako metoda, która ma zapewniać szybszą redukcję masy ciała i dodatkowe korzyści metaboliczne. Tymczasem wnioski z przeglądu opublikowanego w "Cochrane Database of Systematic Reviews" wskazują, że u dorosłych z nadwagą lub otyłością nie przynosi on klinicznie istotnie lepszych efektów odchudzania niż tradycyjne zalecenia dietetyczne.
W tym artykule:
Skala problemu otyłości pozostaje bardzo duża. W krajach o wysokich dochodach jest ona istotnym czynnikiem wpływającym na zdrowie populacji, a globalne dane WHO pokazują wyraźny wzrost jej częstości od 1975 roku. W 2022 roku nadwagę odnotowano u 2,5 miliarda dorosłych, a 890 milionów osób żyło z otyłością. W tym kontekście szczególnego znaczenia nabiera weryfikacja popularnych strategii odchudzania w oparciu o dane naukowe.
Dieta wpływa na zdrowie psychiczne? Ekspert mówi wprost
Jakie formy postu przerywanego uwzględniono w analizie?
Autorzy przeglądu, związani z Universidad Hospital Italiano de Buenos Aires, przeanalizowali wyniki 22 randomizowanych badań klinicznych obejmujących łącznie 1995 dorosłych z Ameryki Północnej, Europy, Chin, Australii i Ameryki Południowej. W badaniach oceniano różne warianty postu przerywanego, w tym post co drugi dzień, post okresowy oraz ograniczenie czasowe spożywania posiłków. W większości prac uczestników obserwowano do 12 miesięcy. Następnie porównano rezultaty postu przerywanego z efektami tradycyjnych zaleceń dietetycznych oraz z brakiem interwencji.
Brak wyraźnej przewagi postu przerywanego w redukcji masy ciała
Zestawienie wyników nie wykazało, aby przerywany post dawał wyraźną przewagę w redukcji masy ciała. - Post przerywany po prostu nie wydaje się skuteczny u dorosłych z nadwagą lub otyłością, którzy próbują schudnąć. (...) Post przerywany może być rozsądną opcją dla niektórych osób, ale obecne dowody nie uzasadniają entuzjazmu, jaki widzimy w portalach społecznościowych - skomentował główny autor przeglądu, Luis Garegnani z Universidad Hospital Italiano de Buenos Aires, cytowany w informacjach prasowych.
Ograniczenia badania
Wnioski dodatkowo ograniczały problemy metodologiczne: zgłaszanie działań niepożądanych było niespójne, a baza dowodowa obejmowała jedynie 22 badania, z których część prowadzono na niewielkich grupach. Podkreślono również, że otyłość ma charakter przewlekły, dlatego krótkoterminowe obserwacje nie ułatwiają podejmowania decyzji dotyczących długofalowego postępowania. Zwrócono ponadto uwagę na ograniczoną reprezentatywność próby, ponieważ w wielu badaniach dominowały populacje białe z krajów wysokodochodowych, co utrudnia przenoszenie wniosków na inne regiony świata oraz na grupy różniące się płcią, wiekiem, pochodzeniem etnicznym, stanem zdrowia czy uwarunkowaniami zaburzeń odżywiania.
W konsekwencji autorzy podkreślają, że na podstawie dostępnych danych trudno formułować ogólne zalecenia, a wybór strategii żywieniowej powinien być rozważany indywidualnie, z uwzględnieniem możliwości pacjenta oraz realnej szansy na długotrwałe utrzymanie zmian.
Źródło: PAP
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
