Depresja reaktywna

Depresja reaktywna niekiedy określana jest jako depresja egzogenna i należy do rodzajów zaburzeń afektywnych. Ten rodzaj depresji powstaje w związku z pojawieniem się w życiu trudnego, traumatycznego przeżycia i to odróżnia depresję egzogenną od innych postaci depresji. Najczęściej depresja reaktywna występuje u osób, które przeżywają śmierć bliskiej osoby. Co jeszcze należy do głównych przyczyn tych zaburzeń i czym się one objawiają?

Spis treści:
  1. 1. Przyczyny depresji reaktywnej
  2. 2. Objawy depresji reaktywnej
  3. 3. Leczenie depresji reaktywnej

1. Przyczyny depresji reaktywnej

Do typowych przyczyn wystąpienia depresji reaktywnej, poza wspomnianą śmiercią bliskiej osoby (partnera życiowego, dziecka, ojca, matki, kogoś bliskiego i niespokrewnionego), należą też: wypadek, choroba, porzucenie. Specyficzne przyczyny tego rodzaju zaburzenia wiążą się z tym, co dla pacjenta było ważne, a co utracił: wymarzona praca, zdrowie (depresja może dotknąć np. pacjentów z chorobami nowotworowymi), mieszkanie, majątek itp. Zatem depresja reaktywna jest zwykle reakcją na utratę czegoś lub kogoś. Zdarzają się inne formy tej depresji, na przykład depresja poporodowa jako reakcja na zmiany w życiu, które pojawiają się wraz z narodzinami dziecka. Depresja poporodowa wiąże się ponadto z burzą hormonalną, jakiej podlega świeżo upieczona matka. Depresje reaktywne powstają także na skutek stresujących wydarzeń w życiu, jak rozwód, zawód miłosny, choroba czy kalectwo.

2. Objawy depresji reaktywnej

Depresja reaktywna, która jest wynikiem przeżywania śmierci innej osoby, ma objawy zbliżone do syndromu żałoby. Mogą występować zaburzenia trawienia lub ogólne osłabienie, zaniedbywanie obowiązków zawodowych, ucieczki z domu, obsesyjne przywoływanie wspomnień, takich jak scena śmierci. Osoby cierpiące na ten rodzaj depresji często irytują się i mają wrogie nastawienie do ludzi, którzy przychodzą do nich z pomocą. Chorzy nieustannie noszą w sobie poczucie winy, związane na przykład z niepowstrzymaniem śmierci bliskiej osoby. Nie potrafią także powrócić do swoich stałych wzorców zachowań. W skrajnych przypadkach depresja prowadzi do prób samobójczych, dochodzi do nich zwykle kilka tygodni od zdarzenia, które wywołało depresję.

Inne objawy depresji reaktywnej są podobne do symptomów innych zaburzeń depresyjnych. Pojawia się smutek, pesymizm, przygnębienie, poczucie braku sensu życia, spadek aktywności psychomotorycznej, płaczliwość, spadek motywacji do jakiegokolwiek działania. Depresję reaktywną poznaje się po tym, że można stwierdzić jej przyczynę, tzn. że depresję reaktywną zawsze poprzedza jakieś traumatyczne, stresujące wydarzenie w życiu pacjenta. W celu postawienia prawidłowej diagnozy trzeba koniecznie wykluczyć zespół depresyjny związany z inną chorobą, w przebiegu której mogą pojawiać się stany depresyjne.

3. Leczenie depresji reaktywnej

Objawy depresji reaktywnej mogą być samoistnie wyleczone, jeśli wydarzenie, które wywołało depresję, okaże się nieprawdą lub zanikną jego skutki, np.:

  • osoba zaginiona odnajdzie się,
  • choroba (np. nowotworowa) zostanie wyleczona,
  • diagnoza śmiertelnej choroby okaże się błędna,
  • osoba chora znajdzie nową pracę.

Jeśli tak się nie stanie, leczenie depresji warto rozpocząć od psychoterapii. W razie konieczności pacjenci zażywają środki farmakologiczne. Często obie formy leczenia są ze sobą łączone. Leki dobiera się w zależności od stopnia intensywności objawów i zmian, jakie poczyniła depresja w życiu chorego – obserwuje się także reakcje organizmu i psychiki chorego na przyjmowane leki, aby w razie potrzeby je zmienić. Właściwie przeprowadzona terapia może całkowicie wyprowadzić pacjenta z depresji. Po wyleczeniu praktycznie nie zdarzają się nawroty, w przeciwieństwie do innych rodzajów depresji. Jednak należy podkreślić, że ten rodzaj zaburzeń ma charakter indywidualny dla każdego pacjenta.

Bibliografia

  • Habrat-Pragłowska E., Koszewska I., O depresji, o manii, o nawracających zaburzeniach nastroju, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003, ISBN 83-200-2796-9.
  • Kramer P., Czym jest depresja?, REBIS, Poznań 2007, ISBN 83-7301-775-7.
  • Rybakowski J., Oblicza choroby maniakalno-depresyjnej, Termedia, Poznań 2009, ISBN 978-83-89825-28-5.
  • Sidorowicz S., (red.), Psychiatria – praktyczny przewodnik kliniczny, Urban & Partner, Wrocław 2010, ISBN 978-83-7609-151-8.
Porozmawiaj o tym na Forum Zdrowie »
Lubię to!
0
Komentarze
Wyloguj

Porady ekspertów

Depresja czy dystymia?

Witam. Mój ciężki stan psychiczny ciągnie się odkąd pamiętam, jestem typowym typem depresyjnym:...

lek. Agnieszka Jamroży Porady udziela lek. Agnieszka Jamroży psychiatra, absolwentka Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu.
Czy depresja maniakalna jest chorobą uleczalną?

12 lat temu zdiagnozowano u mnie depresję maniakalną. Przez 8 lat zażywałam leki pod kontrolą...

mgr Magdalena Boniuk Porady udziela mgr Magdalena Boniuk seksuolog, psycholog, terapeuta młodzieży, dorosłych i rodzin.
pokaż 5 następnych
+ Załóż wątek

Dyskusje na forum

Artykuły Rodzaje depresji

Depresja
Neurologia Depresja

Depresja to nie tylko obniżenie nastroju, smutek i pesymizm. Depresja jest poważnym zaburzeniem nastroju, które może prowadzić do myśli i prób samobójczych. Na czym polega specyfika depresji?

Depresja a seksOdtwórz wideo
Depresja i mania Depresja a seks

Depresja to zaburzenie psychiczne, które wpływa negatywnie na życie seksualne. Przyjmowanie...

Stres a depresjaOdtwórz wideo
Depresja i mania Stres a depresja

Stres wpływa negatywnie na życie człowieka. Czasami działa motywująco, pozwala zrealizować...

Depresja Depresja a praca

Praca może być źródłem szczęścia, zadowolenia i satysfakcji, ale także może przyczyniać się do stresu, wypalenia zawodowego, a nawet do zaburzeń depresyjnych.

Depresja jednobiegunowa
Depresja i mania Depresja jednobiegunowa

Depresja jednobiegunowa objawia się m.in. smutkiem, niską samooceną i lękiem. Przeciwieństwo depresji jednobiegunowej to depresja dwubiegunowa, inaczej zaburzenie maniakalno-depresyjne.

Problemy z seksem Depresja po seksie

Do seksuologów i terapeutów zgłaszają się osoby, które skarżą się na to,...

Depresja endogenna
Depresja i mania Depresja endogenna

Depresję endogenną nazywa się zamiennie depresją ciężką albo depresją dużą. Powstaje ona w wyniku zaburzeń biologicznych. Objawy osiowe to melancholia i utrata radości życia.

Rodzaje depresji Fibromialgia a depresja

Co ma wspólnego fibromialgia z depresją? Jak objawia się fibromialgia? Jak ją leczyć? Czy w walce z fibromialgią mogą pomóc antydepresanty?

Życie z depresją
Depresja Życie z depresją

Jak radzić sobie z depresją? Czy przejść na rentę chorobową? Jak walczyć z myślami o śmierci? Jak nauczyć się prosić o wsparcie i pomoc?

Depresja Depresja u dzieci

Czym różni się depresja u dzieci od depresji u osób dorosłych? Jak manifestują się problemy dziecka? Jak leczyć dziecięcą depresję?

Depresja Depresja u młodzieży

Dlaczego nastolatki cierpią na depresję? Co przyczynia się do rozwoju depresji u młodzieży? Jak objawia się młodzieńcza depresja i jak ją skutecznie leczyć?

Depresja Depresja a szkoła

Szkoła, obok domu rodzinnego, to główne środowisko, w jakim przebywa dziecko. Szkoła może dostarczać motywacji, energii, wiary w siebie, ale równie dobrze może przyczynić się do rozwoju depresji.

Depresja Depresja a związki

Jak depresja oddziałuje na jakość relacji partnerskiej? Czy depresja któregoś z partnerów zawsze oznacza kryzys w związku? Jak wspierać bliską osobę cierpiącą na depresję?

pokaż 10 następnych
Zamknij Załóż konto
Zamknij Logowanie

Nie masz konta? Załóż teraz

Zapomniałem hasło Przypomnij hasło

Zamknij

Wypełnij swoje dane

Ryzyko schorzeń często zależne jest od płci, wieku i wykonywanego zawodu

Wiek determinuje zarówno ryzyko schorzeń, jak i rodzaj leczenia

Dzięki informacji o Twojej lokalizacji i ubezpieczeniu, będziemy mogli zaproponować Ci najlepszych specjalistów i kliniki zajmujące się Twoim problemem

-

Dane kontaktowe potrzebne są nam do powiadomienia Cię o odpowiedziach specjalistów

Akceptuję regulamin zadawania pytań.
Cofnij