Pokaż kategorie abcZdrowie.pl
Pokaż kategorie

Depresja u mężczyzn

Depresja dotyka i kobiety, i mężczyzn. Panom trudniej jednak zdecydować się na leczenie. Bo przecież facet to twardziel, a chłopaki nie płaczą. Jak więc mogliby się przyznać do słabości? Gdyby jeszcze chodziło o chorobę objawiającą się fizycznie, łatwo dostrzegalnymi symptomami somatycznymi, ale jakieś tam fanaberie, że zły nastrój, że spać nie można… Nie, takie „drobnostki” nie mogą ich pokonać! Dlaczego zaburzenia nastroju „kłócą się” ze stereotypem macho i jak objawia się depresja u mężczyzn?

1. Problem depresji u mężczyzn

Jak wykazały badania i obserwacje brytyjskich psychiatrów, osoby z zaburzeniami psychicznymi często są pozostawione same sobie. Problem dotyczy zwłaszcza mężczyzn, bo choć mężczyźni chorują równie często, jak kobiety, rzadziej szukają pomocy. W związku z tym później rozpoczynają leczenie, a często są także źle diagnozowani. Mężczyźni wykazują zgubną dla samych siebie tendencję traktowania zaburzeń psychicznych jako wstydliwych przypadłości, o których trudno mówić, a co dopiero pójść z nimi do lekarza.

Męska depresja

Agresja i nagłe wybuchy są częstszym zachowaniem u mężczyzn, pojawiają się częściej niż smutek i tłumienie emocji wewnątrz.

Jeden na trzech mężczyzn cierpiących na depresję lub stany lękowe w ogóle nie szuka pomocy, gdyż czuje się zbyt zawstydzony i zażenowany swoim stanem. Psychiatra, dr Steven Michael, źródeł takiego zachowania mężczyzn szuka we wzorcach zachowań przekazywanych im przez rodziny jeszcze w dzieciństwie. Choroba psychiczna czy choćby załamanie kojarzy się bardzo emocjonalnie. Tymczasem chłopców już od małego uczy się tłumienia emocji, którym – jako prawdziwi twardziele – nie powinni ulegać.

Konsekwencje wpajania dziecku takiej postawy mogą być tragiczne. Dorosły mężczyzna, który w dzieciństwie słyszał ciągle: „Nie płacz, bo to wstyd” – dusi wszystko w sobie. Może to doprowadzić do zawału, samobójstwa lub innych nieszczęść. Depresja jest dla mężczyzn ciężką przypadłością. Kultura socjalizuje w taki sposób, że dziewczynki, a potem kobiety to płeć słabsza, która może sobie pozwolić na łzy, rozpacz, panikowanie, wahania nastroju, fochy, a nawet histerię. Takie zachowanie jednak nie przystoi prawdziwemu macho.

Mężczyznom trudno przyznać się do jakiejkolwiek, nawet najmniejszej porażki. Jak więc mogą powiedzieć: „Tak, jestem chory i potrzebuję pomocy”? Przecież są samowystarczalni, przecież zawsze sami wiedzą, co dla nich najlepsze. Zgłoszenie się do specjalisty jest dla nich trudne, ponieważ niesłusznie wydaje im się, że depresja to wstyd, że ze „złym humorem” sami powinni dać sobie radę. Konieczność proszenia o pomoc burzy w ich percepcji stereotyp męskości, obraz silnego faceta, który potrafi uporać się ze wszystkimi przeciwnościami losu.

2. Przyczyny depresji u mężczyzn

Mężczyzna ma potrzebę bycia głową rodziny, musi czuć się ważny, potrzebny i doceniany. Jeżeli ta potrzeba jest niezaspokojona, mocno godzi to w poczucie jego własnej wartości. Dla mężczyzny bardzo ważną sferą życia jest praca zawodowa. Niepowodzenia na tej płaszczyźnie mogą być źródłem poważnych frustracji, a w konsekwencji prowadzić do rozwoju choroby. Depresja u mężczyzn jest najczęściej związana właśnie z pracą – z jej brakiem, nagłą utratą, degradacją na niższe stanowisko, a nawet brakiem awansu. Częstą przyczyną są również konflikty w związku, zwłaszcza kłopoty w sferze seksualnej.

3. Objawy męskiej depresji

Objawy depresji różnią się od tych, które towarzyszą kobietom. Panowie z reguły nie narzekają na smutek czy brak chęci do życia, ale na dolegliwości somatyczne, takie jak: bóle głowy, mięśni, zmęczenie, trudności z zasypianiem. Pojawiają się zauważalny spadek łaknienia oraz drażliwość. Napięcie znajduje ujście w agresywności, łatwych i nagłych wybuchach złości, czepianiu się o drobiazgi, na które wcześniej panowie nie zwracali uwagi. Mężczyzna chory na depresję może w ogóle nie przejawiać smutku, ale właśnie gniew i nerwowość. Może złościć się na siebie, zamykając się w sobie, a nierzadko uciekając w alkohol, cyberseks, uzależnienie od komputera itp. Agresywność może wyrażać się również w odniesieniu do innych osób, w tym najbliższych.

Takie reagowanie często odbierane jest przez domowników osobowo, co rodzi konflikty. Nierozpoznana depresja nasila się, mężczyzna wycofuje się z życia rodzinnego, odcina się emocjonalnie. Traci zapał i motywację do jakiejkolwiek aktywności, brakuje mu energii i na nic nie ma ani ochoty, ani siły. Traci zainteresowanie seksem, ma poczucie małej wartościowości. Depresja może się objawiać również poprzez kompulsywne objadanie się i przybieranie na wadze. Konsekwencjami depresji są: obniżona odporność, napięcie mięśniowe, problemy z pamięcią oraz koncentracją, bezsenność, stany lękowe, unikanie kontaktów z ludźmi, a niekiedy również miejsc, w których jest tłum.

3.1. Poczucie utraty „męskości” a zaburzenia nastroju

Mężczyźni, podobnie jak kobiety, są narażeni na występowanie zaburzeń nastroju. Jednak w zależności od płci, depresja i powrót do zdrowia przebiegają nieco inaczej. Kobiety radzą sobie w takich sytuacjach lepiej, ponieważ dzielą się swoimi problemami z otoczeniem, zaufanymi osobami oraz szukają niezbędnego w depresji wsparcia bliskich osób. W przypadku mężczyzn problemy w większości są tłumione, a ciężkie emocje nie znajdują ujścia w kontakcie z bliskimi. Dla niejednego mężczyzny depresja staje się problemem, który całkowicie dezorganizuje jego życie i prowadzi do destrukcji własnego poczucia wartości.

W społeczeństwie nadal istnieją stereotypowe podziały na to, co jest „męskie” i co jest „kobiece”. Mężczyzna z założenia ma być silny, stawiać czoła przeciwnościom, opiekować się delikatną kobietą i ich potomstwem. Kiedy przestaje z różnych przyczyn spełniać swoją rolę, może być narażony na krytykę ze strony otoczenia i niezrozumienie. Dlatego wielu mężczyzn nie dzieli się swoimi problemami z bliskimi, tłumiąc w sobie emocje i uczucia.

Mężczyzna cierpiący na depresję może czuć się bezwartościowy. Objawy depresji wpływają na znaczne i trwałe obniżenie nastroju, przez co w ogólnym samopoczuciu dominują smutek i przygnębienie, ale także „czarnowidztwo”, czyli postrzeganie wszystkich zdarzeń (przeszłych, obecnych i przyszłych) jako beznadziejnych i bezsensownych. Spowolnienie psychomotoryczne i apatia mogą prowadzić do problemów w wykonywaniu codziennych czynności. W efekcie może to wzbudzać w mężczyźnie poczucie, że jest gorszy, że nie daje sobie rady z dotychczas pełnionymi rolami. Problemy w pracy i niezrozumienie ze strony otoczenia mogą pogłębiać trudności i prowadzić do narastania poczucia bezsilności.

Wyobcowanie i trudności, jakie w codziennym życiu napotyka mężczyzna cierpiący na depresję, mogą być przyczyną narastania wewnętrznego napięcia. Emocje, które nie znajdują ujścia w kontakcie z drugim człowiekiem, sprzyjają nawarstwianiu się kolejnych problemów i powstawaniu poczucia bezsilności. Mężczyzna, który traci kontrolę nad swoim życiem i otaczającą go rzeczywistością może starać się ją odzyskać na różne sposoby. Czasem jedyną słuszną w jego przekonaniu możliwością może stać się stosowanie przemocy w stosunku do bliskich osób.

3.2. Przemoc sposobem rozwiązywania trudności w związku

Mówiąc o przemocy, zwykle mamy na myśli fizyczne znęcanie się nad drugim człowiekiem. Jednak przemoc to także wykorzystywanie swojej przewagi psychicznej i ekonomicznej w celu zadania cierpienia drugiej osobie. Przemoc jest świadomym działaniem sprawcy na niekorzyść osoby krzywdzonej. Celem takich działań może być podbudowanie własnej samooceny sprawcy, uzyskanie korzyści od ofiary, podporządkowanie sobie innych osób czy uzyskanie kontroli nad ich życiem.

Przemoc w rodzinie jest zjawiskiem powszechnym i staje się przyczyną wielu trudności w życiu każdego z domowników. Mężczyźni, którzy są sprawcami przemocy, zwykle uważani są za potworów, którzy czerpią satysfakcję z zadawanego cierpienia. Jednak zdarza się i tak, że przemoc jest jedynym rozwiązaniem, jakie przychodzi do głowy mężczyźnie, który czuje się zagrożony z różnych powodów. Tak może być w przypadku mężczyzn cierpiących na depresję.

Zaburzenia nastroju wywołują trudności w codziennym funkcjonowaniu, przez co obniżają się także samoocena i poczucie własnej wartości. Towarzyszące depresji poczucie bezsilności i bezsensu oraz ciągły lęk mogą być przyczyną utraty przez mężczyznę poczucia kontroli nad sytuacją. Rodzina jest najbliższym i najbezpieczniejszym otoczeniem, w którym chory na depresję może szukać poprawy swojej sytuacji.

4. Jak odzyskać równowagę i poprawić relacje w rodzinie?

Jeśli przemoc jest wynikiem zaburzeń nastroju, może być przyczyną problemów nie tylko u jej ofiar, ale także u sprawcy. Wyrządzanie krzywdy swoim bliskim w przypadku chorego na depresję może prowadzić do pogłębiania się negatywnych odczuć i pogarszania samopoczucia. Dlatego tak istotne jest rozpoznanie problemu i w miarę możliwości wczesna interwencja. Depresja zmienia zachowanie i myślenie człowieka, przez co to osoby najbliższe choremu mogą zaobserwować już wczesne objawy. Warto rozmawiać o tym, co się dzieje i zachęcać cierpiącego na depresję do konsultacji lekarskiej i podjęcia się leczenia.

Odpowiednie leczenie oraz podjęcie się psychoterapii mogą pozwolić całej rodzinie wrócić do równowagi i odbudować wzajemne relacje. W przypadku przemocy domowej warto obejmować oddziaływaniami terapeutycznymi wszystkich domowników, by każdy z nich miał szansę wpłynąć na poprawę swojego samopoczucia i przepracowanie trudnych przeżyć.

5. Przebieg depresji u mężczyzn

Jeszcze do niedawna uważano, że mężczyźni rzadziej chorują na depresję. Obecnie coraz częściej mówi się o problemie, jakim jest brak prawidłowej diagnozy. Mężczyźni nie narzekają na spadek nastroju, nie przyznają się do myśli samobójczych, ale somatyzują. Do lekarza zgłaszają się z nadciśnieniem, bólami brzucha, głowy, zaburzeniami erekcji lub nie zgłaszają się wcale. Wskaźnik samobójstw jest około 2 razy wyższy w grupie mężczyzn w porównaniu z kobietami. Mężczyznom trudno przyznać się do „spadku męskości”, dlatego nie zgłaszają się ze swoim problemem do lekarza. Ukrywają swoją chorobę, dlatego diagnozowana jest u nich znacznie rzadziej.

5.1. Werbalizacja emocji u mężczyzn

U mężczyzn emocje oraz zdolność ich werbalizacji umiejscowione są w dwóch różnych półkulach. To powoduje, że panom trudniej mówić o swoich uczuciach. Trudno jest im je w ogóle dostrzec. Dla kobiety, która nie tyle potrafi wyrażać swoje emocje, co często ma naturalną potrzebę ekspresji uczuć, nie stanowi to problemu. Bardziej analizuje sytuację, dręczy się, zastanawia, jak z niej wybrnąć. Kobiety szukają pomocy i wsparcia, starają się rozładować napięcie. Są skłonne podzielić się z innymi swoimi przemyśleniami, poradzić się. Z kolei większość mężczyzn woli radzić sobie ze swoimi problemami w samotności. Mężczyzna stara się rozwiązać problem albo o nim nie myśleć. Jeśli jednak sytuacja go przerasta i nie widzi wyjścia z sytuacji, łatwiej przychodzi mu podjąć decyzję o samobójstwie.

5.2. Samobójstwa w grupie mężczyzn

Mężczyźni częściej niż kobiety popełniają samobójstwa i już sam ten fakt zwraca uwagę na to, jak różne jest podejście do rozwiązywania problemów w zależności od płci. Szacuje się, że aż 80% samobójstw popełniają mężczyźni. W Stanach Zjednoczonych obliczono, że u osób po 75. roku życia samobójstwo popełnia aż 15 razy więcej mężczyzn niż kobiet. Uważa się również, że depresja jest przyczyną połowy samobójstw. Według prof. Dariusza Galasińskiego, badania wskazują nawet na 65% przypadków depresji u mężczyzn, które pozostają niewykryte.

6. Leczenie męskiej depresji

Leczenie depresji jest jak najbardziej możliwe, ale największe znaczenie ma dobra wola pacjenta i świadomość, że jest się chorym i potrzebuje się pomocy. Im szybciej mężczyzna zgłosi się ze swoimi problemami do specjalisty, tym łatwiej będzie pozbyć się dolegliwości. Lekarze ciągle walczą, by depresja przestała być tematem tabu i by nikt się jej nie wstydził. Należy ją traktować jak normalną chorobę. Jedyna różnica polega na tym, że dotyka duszy, a nie ciała. Poza tym, nie tylko kobiety mają „monopol” na chorowanie na depresję, no może z wyjątkiem przypadku depresji poporodowej. Inne rodzaje zaburzeń depresyjnych, jak: depresja endogenna, depresja lękowa, depresja maskowana, dystymia, depresja sezonowa, depresja reaktywna czy zaburzenie afektywne dwubiegunowe może dotyczyć obu płci.

Niechęć do pracy, obniżenie nastroju, wewnętrzny niepokój, problemy ze snem, utrata apetytu, ból głowy i różnych grup mięśniowych, permanentny lęk, zamartwianie się, niemożność skupienia uwagi, brak radości życia, pesymizm, widzenie wszystkiego w czarnych barwach, spowolnienie ruchowe – każdy z tych symptomów powinien być dla rodziny pacjenta sygnałem, że dzieje się coś złego. Bliscy mają do wykonania bardzo ważne zadanie. Muszą w delikatny sposób uświadomić choremu, że dzieje się coś złego, że to już najwyższy czas, by pójść do lekarza. Aby mężczyzna czuł się komfortowo, można zdecydować się na wizytę domową lub wybrać się do psychologa razem z nim.

6.1. Wspomaganie leczenia depresji za pomocą biofeedbacku

Powrót do równowagi i odbudowa więzi rodzinnych jest trudnym wyzwaniem. Można jednak wpłynąć na przyspieszenie tego procesu dzięki odpowiednio dobranym metodom terapeutycznym. W przypadku depresji bardzo istotne jest leczenie farmakologiczne i psychoterapia. Oprócz tych podstawowych metod leczenia można zastosować także nowoczesne sposoby wspomagania powrotu do zdrowia. Coraz popularniejszą metodą pomocy jest obecnie biofeedback.

Biofeedback jest metodą wspomagania pracy mózgu. Stosowany jako pomoc w depresji pozwala przywrócić kontrolę nad pracą organizmu, usprawnić procesy poznawcze oraz zwiększyć energię u chorego. Przywracając kontrolę nad ciałem i umysłem, może pomóc także w odzyskaniu samokontroli oraz znalezieniu nowych sposobów na rozwiązywanie problemów.

Zastosowanie biofeedbacku u osób chorych na depresję, które mają trudności w wyrażaniu własnych uczuć, może zaowocować lepszym zrozumieniem samego siebie, ale także przeżyć i emocji innych osób. Dzięki uzyskaniu takiego wglądu we własne przeżycia oraz pracy nad samopoczuciem można znacząco wpłynąć na zmianę postrzegania sytuacji zewnętrznej oraz relacji między bliskimi osobami. Włączając rodzinę mężczyzny w terapię, można wspomóc nie tylko jego powrót do zdrowia, ale także dać szansę rodzinie na odbudowanie łączących ich więzi i wzajemnego zaufania.

Bibliografia

  • Hammen C., DEPRESJA – modele kliniczne i techniki terapeutyczne, GWP, Gdańsk 2004, ISBN 83-89574-37-3.
  • Heitzman J., (red.), DEPRESJA – odpowiedzi na pytania, Urban & Partner, Wrocław 2007, ISBN 83-60290-22-4.
  • Kramer P., Czym jest depresja?, REBIS, Poznań 2007, ISBN 83-7301-775-7.
  • Kratochvil S., Podstawy psychoterapii, Wydawnictwo Zysk i S-ka, Poznań 2003, ISBN 83-7150-877-8.
psycholog Paulina Stolorz, Martyna Kosienkowska,
Komentarze (3)
~iudex
~iudex

To co opisujecie nieoznacza iz w kazdym przypadku symptomatologia depresji u męzczyn bedzie taka sama. Kazdy przypadek trzeba badać w indywidualny m przypadku.Uogólnienie symptomów u mężczyzn prowadzi do ich obwiniania za negatywne zachowania niektórych kobiet, a nawet ich dyskryminację w stosunku do kobiet. Uboczne cechy mężczyzny to zasadnicze cechy kobiety.

Odpowiedz
~cypis1
~cypis1

To co opisaliscie to wszytko tyczy sie mnie Tylko zastanawiam sie czy do takiego stanu moze doprowadzic widok wlasnej zony w luzku z inna kobieta Akuratnie mam rozwod i zastanawiam sie czy ta chorobe mozna podac jalo dowod w sprawie rozwodowej Doprowadzajac mnie do depresji?

Odpowiedz
~cypis1
~cypis1

To co opisaliscie to wszytko tyczy sie mnie Tylko zastanawiam sie czy do takiego stanu moze doprowadzic widok wlasnej zony w luzku z inna kobieta Akuratnie mam rozwod i zastanawiam sie czy ta chorobe mozna podac jalo dowod w sprawie rozwodowej Doprowadzajac mnie do depresji?

Odpowiedz
zapytaj lekarza

za darmo

  • Odpowiedź w 24 godziny
  • Bez żadnych opłat
  • Lekarze, psychologowie, dietetycy

lekarzy jest teraz online

0/500

Kobiety walczą z depresją - najnowsze pytania

Dyskusje na forum

Artykuły Kobiety walczą z depresją
Kobiety walczą z depresją

Brak chęci do życia a depresja

Życie z chorobą psychiczną jest bardzo trudne. Społeczna świadomość nadal nie jest na zadowalającym poziomie. Osoby chore psychicznie często są odsuwane i izolowane. Dzieje się tak z powodu niewiedzy otoczenia. Depresja i inne choroby psychiczne są...

Kobiety walczą z depresją

Zmiana postrzegania a depresja

Cechą charakterystyczną człowieka, cierpiącego na depresję jest zmiana postrzegania samego siebie i negatywny obraz własnej osoby. Negatywne myśli zaburzają obraz siebie i nastawienie do przyszłości. Człowiek żywi przekonanie, że poniósł klęskę i że sam...

Kobiety walczą z depresją

Jak wyjść z domu z depresją?

Niechęć do wychodzenia z domu to jeden z rzadszych objawów depresji. Zazwyczaj uznaje się bowiem, że dla depresji charakterystyczny jest tzw. obniżony nastrój, dominują uczucia smutku, bezradności, beznadziei, rozżalenia, nierzadko płaczliwość i łzy. Mówi...

Kobiety walczą z depresją

Gdzie szukać pomocy w depresji?

Chorzy na depresję potrzebują pomocy już w początkowej fazie choroby, charakteryzującej się średnim poziomem intensywności. Jednak wsparcie w postaci rozmowy z przyjacielem może okazać się niewystarczające, gdyż wraz ze wzrostem intensywności objawów,...

Kobiety walczą z depresją

Czy to już depresja?

Początek depresji może być nagły, ale bywa, że choroba powstaje miesiącami lub nawet latami. Niepokój powinno wzbudzić to, że objawy, takie jak ciągłe przygnębienie, brak energii i zmniejszenie aktywności, zaczynają zaburzać naszą codzienność. Jak...

Kobiety walczą z depresją

Techniki stosowane w leczeniu depresji

W leczeniu depresji coraz częściej wykorzystuje się techniki wywodzące się z terapii poznawczo – behawioralnej. Praca nad konkretnymi problemami przebiega w trzech etapach: zbierania danych, formowania na bazie tych danych hipotez, sprawdzania...

Kobiety walczą z depresją

Wszystko o depresji

Depresja postrzegana jest w społeczeństwie jako wstydliwa przypadłość. Znanych jest jednak wiele osób ze świata show-biznesu czy polityki, które otwarcie mówią o swojej chorobie. Wśród nich należy wymienić m.in.: Korę, Kasię Groniec, prezentera Maksa...

Kobiety walczą z depresją

Czynniki ryzyka depresji

Kto jest najbardziej narażony na depresję? Bez wątpienia kobiety. Ryzyko depresji u kobiet jest dwukrotnie większe niż u mężczyzn. Dodatkowo bardziej narażone na depresję są kobiety rozwiedzione i/lub bezrobotne. Jak wytłumaczyć taką nierówność płciową?...

Kobiety walczą z depresją

Objawy depresyjne

W zależności od rodzaju depresji, nasilenie i rodzaj objawów u chorych może mieć inny charakter. Ze względu na czas trwania zaburzenia nastroju depresję dzieli się na epizod depresyjny, zaburzenia depresyjne nawracające i dystymię – należącą do...

Kobiety walczą z depresją

Aktywność fizyczna a depresja

Budowa ciała ludzkiego zakłada konieczność prowadzenia aktywnego życia. Uświadamiamy to sobie z bólem po całym dniu spędzonym przed komputerem, w samolocie lub w samochodzie. Nauka dostarcza niezliczonych dowodów, że aktywność fizyczna przyczynia się do...