Klimatoterapia

Klimatoterapia to jedna ze starożytnych metod leczenia różnych schorzeń, wzmacniania odporności i zapobiegania infekcjom. Istotą leczenia klimatycznego jest celowe poddawanie pacjenta działaniu bodźców klimatycznych o określonym natężeniu i przez wyznaczony czas w celu wywołania korzystnych dla przebiegu leczenia zmian w organizmie. Klimatoterapia najczęściej stosowana jest podczas leczenia sanatoryjnego. Jej zaleceniem zajmują się specjaliści balneoklimatologii.

Zabiegi klimatoterapeutyczne

Klimatoterapia jest rodzajem fizykoterapii. W jej zakres wchodzą:

• kąpiele słoneczne – helioterapia,
• kąpiele powietrzne – aeroterapia,
• zabiegi powietrzno-ruchowe,
• kąpiele morskie,
• inhalacje naturalnego aerozolu morskiego lub tężniowego.

Szczególnym rodzajem klimatoterapii jest talasoterapia, która wykorzystuje naturalne walory lecznicze morza. Jeszcze inny typ klimatoterapii to wulkanoterapia, która polega na leczeniu w wysokiej temperaturze, nasłonecznieniu w specyficznych warunkach korzystnych dla organizmu, na wyspie oceanicznej. Wulkanoterapia to również przebywanie w pobliżu skał wulkanicznych, wydzielających opary lecznicze, korzystne dla płuc i oskrzeli, leczące astmę i infekcje. To także inhalacja górnych dróg oddechowych w szczelinach skał, nagrzewanie kręgosłupa, stawów, nerek oraz smarowanie chorych miejsc ciała mazią wulkaniczną.

Lecznicze właściwości klimatu

Na terenie Polski wyróżnia się trzy główne regiony klimatyczne: morski, górski i nizinny. Oprócz tego, można jeszcze wyróżnić tzw. klimaty przejściowe: nadmorski, równinny i podgórski. Na każdym z tych obszarów istnieje specyficzny mikroklimat.

Obecnie wykorzystuje się także do celów leczniczych mikroklimat wyrobisk górniczych. W Polsce istnieją dwa podziemne sanatoria. W Wieliczce leczy się choroby alergiczne, dychawice oskrzelowe, rozedmy i pylicę płuc oraz choroby układu trawiennego. W okolicy Kowar znajdują się dwie sztolnie, które są miejscem leczenia nadciśnienia tętniczego, miażdżycy, choroby niedokrwiennej serca oraz problemów z przemianą materii.

Klimat morski sprzyja przede wszystkim osobom cierpiącym na niedoczynność tarczycy i nadciśnieniowcom. Natomiast ludzie cierpiący na miażdżycę, chorobę wieńcową, nadczynność tarczycy lub ci, którym zależy na wzmocnieniu odporności powinni omijać nadmorskie tereny i wybrać się raczej w góry.

Zapobieganie infekcjom jest możliwe również przez leczenie klimatem leśnym. Szczególnie w okresie wiosennym i letnim rośliny wydzielają wonne olejki eteryczne. Tego typu klimatoterapii nie zaleca się alergikom na pyłki roślin. Aromaterapeuci są zdania, że bukszpan, czeremcha i jaśmin korzystnie wpływają na system nerwowy, a zapach wierzby działa antydepresyjnie. Klimatoterapia prowadzona jest także nad jeziorami. Klimat nizinny służy sercowcom.

Leczenie uzdrowiskowe i klimatoterapia to nie tylko sposoby na wzmocnienie odporności, lecz również miła forma odpoczynku. Pobyt w sanatorium pozwala zregenerować siły i poprawić stan zdrowia. Ten typ fizykoterapii nie jest jednak wskazany w ciężkich chorobach onkologicznych czy ostrych stanach reumatologicznych. Klimatoterapia wymaga konsultacji lekarskiej i skierowania na leczenie.