Koronarografia

Koronarografia to badanie angiokardiograficzne, czyli rentgenologiczne badanie serca i naczyń wieńcowych. Koronarografia obrazowa to metoda badania naczyń wieńcowych serca. Angiografia tętnic wieńcowych wykonywana przy użyciu promieniowania rentgenowskiego (promieniowania X), gdy wcześniej zostanie wprowadzony do naczyń specjalny płynu kontrastowy, zawierający środek cieniujący (środek kontrastujący). Rentgenologiczne badanie naczyń wieńcowych stosowane jest w diagnostyce takich schorzeń, jak choroba niedokrwienna serca, miażdżyca tętnic, wady zastawek, ostre zespoły wieńcowe.

Wskazania do wykonania badań naczyń wieńcowych

Koronarografia jest badaniem, które pozwala określić stopień zaawansowania choroby niedokrwiennej serca, ponadto pozwala ustalić stopień i miejsce zwężeń w obrębie miażdżycowo zmienionych naczyń wieńcowych. Badanie jest zalecane w następujących przypadkach:

• podejrzenie zmian w naczyniach krwionośnych;
• niewydolność serca o prawdopodobnej etiologii niedokrwiennej;
• wady zastawek;
• nawroty niedokrwienia po zabiegu rewaskularyzacyjnym;
• rozwarstwienie lub tętniak aorty;
• ostre zespoły wieńcowe;
• przebyty zawał;
• wyjaśnienia bólów w klatce piersiowej;
• diagnostyka chorób serca w celu podjęcia dalszego leczenia;
• ocena skuteczności leczenia chorób serca.

Przeciwwskazania do wykonania badania, jakim jest angiografia naczyń wieńcowych, możemy podzielić na bezwzględne i względne. Pierwszą grupę stanowi brak zgody pacjenta na wykonanie badania. Przeciwwskazania względne obejmują:

• zaawansowana niewydolność nerek;
• obrzęk płuc;
• skaza krwotoczna;
• niedokrwistość;
• ciężkie zaburzenia elektrolitowe;
• krwawienie z przewodu pokarmowego;
• udar mózgu, przebyty w ostatnim czasie;
• nadciśnienie tętnicze;
• zatrucie glikozydami naparstnicy;
• uczulenie na środki kontrastowe;
• niewyrażenie zgody przez pacjenta na ewentualny zabieg rewaskularyzacyjny;
• wyniszczająca choroba;
• zapalenie wsierdzia na zastawce aortalnej.

Jak przebiega koronarografia?

Pacjent przed zabiegiem musi być na czczo. Ponadto zobowiązany jest do zdjęcia protez zębowych i wszystkich łańcuszków z szyi. Tuż przed koronarografią umieszczony zostaje na specjalnym stole hemodynamicznym, a do jego ciała przyklejane są elektrody z systemu monitorującego EKG. Pielęgniarka, asystująca przy zabiegu, dezynfekuje okolice, z których lekarz będzie korzystał, wprowadzając koszulkę naczyniową. Okolice te są obłożone specjalnymi sterylnymi okryciami. Po podaniu znieczulenia skóra jest nacinana skalpelem, a następnie igłą angiograficzną nakłuwana jest tętnica (bardzo często jest to tętnica udowa). Ważne jest, by w tym momencie badania naczyń wieńcowych chory się nie poruszał. Następnie przez igłę wprowadzany jest prowadnik, który wędruje przez tętnicę biodrową do aorty. Usuwana jest igła angiograficzna, a po pozostawionym prowadniku wprowadzana jest koszulka naczyniowa. Dzięki obecności koszulki i specjalnego prowadnika możliwe jest wprowadzenie do naczyń krwionośnych specjalnego cewnika diagnostycznego.
Kolejnym krokiem jest wprowadzenie do naczyń krwionośnych płynu kontrastowego, zawierającego środek cieniujący i zapis badania (zabieg jest rejestrowany cyfrowo i przenoszony na nośnik, np. płytę CD). Po wykonaniu badania tętnic wieńcowych, cewnik wprowadzany jest do wnętrza lewej komory i po podaniu przez strzykawkę większej ilości kontrastu wykonywana jest tzw. wentrykulografia (ocena kurczliwości i wielkości lewej komory serca).