W tym artykule:
Co to jest dysbakterioza?
Dysbakterioza, inaczej zespół rozrostu bakteryjnego, to zaburzenie występujące w obrębie mikroflory bakteryjnej (inaczej mikrobioty lub bioty). Istotą problemu jest brak dobroczynnych bakterii probiotycznych, ich zbyt mała ilość w jelitach lub nadmierna ilość bakterii w jelicie cienkim bakterii, które powinny kolonizować jelito grube.
Prawidłowa flora bakteryjna przewodu pokarmowego jest niezbędna, by proces trawienia i wchłaniania pokarmów przebiegał w sposób prawidłowy i efektywny. Warto również wiedzieć, że zmienia ona swój skład w zależności od umiejscowienia w przewodzie pokarmowym. Większość bakterii jelitowych kolonizuje końcowy odcinek jelita cienkiego oraz jelito grube.
Dysbakterioza to zaburzenie jakościowe lub ilościowe w składzie mikroflory bakteryjnej, które dotyczy także pochwy. Mówi się o niej w sytuacji, gdy w mikroflorze dróg rodnych kobiety stwierdza się obniżoną ilość pałeczek kwasu mlekowego (bakterii z rodzaju Lactobacillus) lub gdy do mikrobioty pochwy przedostają się bakterie beztlenowe bytujące w odbycie. Sysbakteriozę pochwy różnicuje się z kandydozą.
Oto co naprawdę masz na rękach. Test z lampą UV
Przyczyny dysbakteriozy
Dysbakterioza jelit ma wiele przyczyn. Najczęściej odpowiada za nią:
- długotrwała antybiotykoterapia,
- niedobory odporności,
- przewlekły i silny stres,
- stosowanie leków hamujących wydzielanie w żołądku kwasu solnego,
- długotrwała hormonoterapia,
- przewlekłe stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych,
- niewłaściwa dieta uboga w błonnik,
- nadużywanie alkoholu, palenie papierosów,
- przebyta radioterapia lub chemioterapia,
- choroby układu pokarmowego, takie jak zaburzenie motoryki jelit, zapalenie jelit, żołądka, trzustki, uchyłki jelit, przetoki jelit.
W przypadku dysbakteriozy pochwy przyczyną może być zarówno antybiotykoterapia i zaburzenia odporności, jak i niewłaściwa higiena intymna czy częste korzystanie z basenu, sauny lub solarium.
Objawy dysbakteriozy
Gdy dochodzi do nieprawidłowego rozwoju bakterii w jelicie cienkim, zaczynają się namnażać grzyby drożdżopodobne i bakterie proteolityczne. Ponieważ dochodzi do procesów gnilnych i uwalniania toksyn, pojawia się wiele dokuczliwych dolegliwości.
Objawami dysbakteriozy jelitowej są:
- bóle brzucha,
- zaparcia lub biegunki,
- wzdęcia, gazy jelitowe,
- uczucie niepełnego wypróżniania i ciągłego parcia na stolec,
- brak apetytu, zmniejszenie masy ciała,
- nudności, wymioty,
- bóle głowy,
- osłabienie, zmęczenie,
- zaburzenia snu,
- wysypka, świąd skóry,
- zaburzenia funkcjonowania układu immunologicznego,
- niedożywienie związane z zaburzeniami trawienia i wchłaniania witamin A, D, E oraz K. Może pojawić się osteoporoza, zaburzenia widzenia, obfite krwawienia, skłonność do powstawania siniaków, niedokrwistość.
W przypadku dysbakteriozy pochwy najczęstszymi objawami są:
- białe lub szare upławy o nieprzyjemnym, rybim zapachu,
- podrażnienie pochwy i okolic,
- świąd, pieczenie okolic intymnych.
Diagnostyka i leczenie dysbakteriozy jelit
Badaniami, które mogą pomóc zdiagnozować problem i rozpoznać zespół rozrostu bakteryjnego są:
- badania laboratoryjne (typowa jest widoczna niedokrwistość makrocytowa i hipoalbuminemia),
- RTG przewodu pokarmowego wraz oceną pasażu jelitowego (umożliwiają wykrycie wad anatomicznych),
- mikroskopowe badanie kału (w materiale pojawia się nadmierna ilość kropli tłuszczu),
- posiew bakteriologiczny treści jelitowej,
- testy oddechowe wodorowe lub testy z D-ksylozą.
W kwestii leczenia dysbakteriozy kluczowe jest ustalenie przyczyny patologii. Jeżeli istotą problemu jest nadmierne namnożenie się szkodliwych bakterii, niezbędna może okazać się antybiotykoterapia. Kluczowe jest stosowanie leków działających na Gram-ujemne bakterie tlenowe oraz beztlenowe. Gdy doszło do nadmiernego namnożenia się grzybów, wdraża się leki przeciwgrzybicze.
Kolejnym krokiem jest przywrócenie równowagi flory bakteryjnej. W tym celu stosuje się probiotyki, to jest preparaty zawierające w swoim składzie bakterie, które w warunkach fizjologicznych zasiedlają przewód pokarmowy. To głównie bakterie Bifidobacterium, Lactobacillus oraz drożdże Saccharomyces.
Bardzo ważny jest higieniczny tryb życia, zaprzestanie palenia i nadużywania alkoholu, unikanie sytuacji stresowych i przestrzeganie zasad zbilansowanej, racjonalnej diety, w której nie brakuje warzyw oraz produktów probiotycznych (np. jogurtów). One również wpływają na normalizację flory bakteryjnej jelit. Warto również zadbać o suplementację witamin, zwłaszcza D i B.
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.