Fokstrot

Fokstrot to jeden z tańców towarzyskich. Fokstrot pochodzi z Ameryki Północnej, do Europy zawitał wraz z zakończeniem I wojny światowej w roku 1918. Samo słowo „fokstrot” oznacza lisi krok. Nazwa tańca nie ma nic wspólnego z tym zwierzęciem, lecz z Harrym Foxem, który dodał do tego tańca kłusujące kroki. Fokstrot jest przez niektórych uważany za najtrudniejszy wśród tańców towarzyskich. Od fokstrota swoją genezę biorą dwa inne tańce – quickstep i slow-fox. Taniec zyskał opinię „najtrudniejszego spaceru świata”.

1. Historia fokstrota

Za twórcę fokstrota uważany jest Amerykanin Harry Fox, aktor. W 1913 roku Fox wprowadził na scenę teatru dziwne, specyficzne kroki, dotąd niespotykane w balecie. Zaczęto je określać mianem „Fox's Trot”. Na początku fokstrot był tańcem dowolnym, bez ściśle określonych reguł. Taniec fokstrot początkowo miał dawać odprężenie, nie nastręczać trudności, a partnerzy poruszali się w dowolny sposób. W 1914 roku amerykański związek tancerzy ustanowił zasady fokstrota, wprowadzając podział na kroki wolne i szybkie – tańczone po linii prostej lub w obrotach w prawo. Angielscy nauczyciele wzbogacili fokstrota o kroki boczne i określili rytm tych kroków w charakterze: wolno, wolno, szybko, szybko.

Zobacz film: "Wpływ sportu na zdrowie"

2. Charakter fokstrota

Fokstrota – jak wszystkie tańce standardowe – tańczy się w trzymaniu zamkniętym. Najważniejszą figurą fokstrota jest połączenie postawy otwartej z akcją swingową, co oznacza, że na koniec taktu nie łączy się nóg. Inaczej jest np. w walcu. Przyspieszenie w ciele, czyli tzw. swing, ma miejsce w wolnym kroku, nie szybkim. Dzięki temu, para tańcząca amerykański taniec towarzyski sprawia wrażenie jakby opadała podczas przyspieszenia, a unosiła się podczas zatrzymania swingu. W fokstrocie partner idzie do przodu, a partnerka do tyłu. Kroki do przodu stawia się od pięty w wolnych krokach fokstrota, a od palców w szybkich – podobnie jak w pozostałych tańcach swingowych.

3. Postawa taneczna w fokstrocie

Postawa tancerzy w fokstrocie powinna być naturalnie wyprostowana. Fokstrota tańczy się w tzw. kontakcie, co oznacza, że partnerzy stykają się ze sobą biodrami, twarze mają zwrócone lekko w lewo, a głowy uniesione. Partnerka dodatkowo nieznacznie odchyla tułów w lewą stronę. Prawa dłoń tancerza jest w okolicach lewej łopatki tancerki. Lewa dłoń partnerki leży na ramieniu partnera. Pozostałe ręce partnerów są ze sobą połączone i powinny być uniesione na wysokość głowy tancerki. Najbardziej podstawowe kostiumy do tańca to dla kobiety: sukienka do połowy uda lub do kostek, zwiewna, buty o średniej wysokości obcasa, a dla mężczyzny: czarne spodnie, raczej obcisła koszula, najlepiej biała.

Fokstrot uznawany jest za najtrudniejszy taniec standardowy. Nazywa się go tańcem prawdy, ponieważ w tym tańcu najłatwiej zauważyć niedociągnięcia i brak techniki tancerza. Taniec opiera się na podstawowych figurach chodu w tempie: wolne, szybkie, szybkie, wolne, szybkie, szybkie. Podstawowy krok tańczony jest w stałym rytmie, przy czym można zaczynać w różnych częściach taktu. Fokstrot jest pełen wdzięku i gracji, a jednocześnie wesoły i radosny. Nadaje się na pierwszy taniec weselny. Powinien być płynny, bez zbędnych zatrzymań, a tancerze powinni utrzymać przez cały taniec tę samą prędkość i specyficzny sposób unoszenia i opadania.

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!