Leczenie operacyjne prostaty

Techniki zabiegowe leczenia chorób prostaty były pierwszymi skutecznymi formami walki z chorobami tego gruczołu. Nim rozwinęły się skuteczne formy leczenia farmakologicznego, to właśnie chirurgia rozwiązywała problemy pacjentów z chorobami stercza. Obecnie leczenie farmakologiczne łagodnego rozrostu gruczołu krokowego to tzw. leczenie pierwszego rzutu. Dopiero kiedy jest ono nieskuteczne, a pacjent doświadcza poważnych dolegliwości, kieruje się chorego na leczenie operacyjne. Lekarz wybiera zawsze metodę najmniej inwazyjną i możliwą do zastosowania u konkretnego chorego.

1. Zabiegowe leczenie stercza

W przypadku raka prostaty leczenie operacyjne jest leczeniem z wyboru. W tym przypadku stosuje się adenomektomię radykalną, chyba że choroba jest już zaawansowana i nowotwór dał już przerzuty.

Zobacz film: "Dlaczego warto wykonywać badania profilaktyczne?"

Przezcewkowa resekcja gruczołu krokowego TURP uchodzi za tzw. „złoty standard” w chirurgicznym leczeniu łagodnego rozrostu prostaty (BPH). Zabieg ten wykonuje się za pomocą instrumentu, zwanego resektoskopem, zasilanego urządzeniem dostarczającym prąd. W skład resektoskopu wchodzi m.in. zestaw optyczny z mikrosoczewkami. Umożliwia oglądanie przebiegu operacji bezpośrednio przez chirurga lub na ekranie monitora dzięki przesyłaniu obrazu z wnętrza ciała za pomocą mikrokamery. Resektoskop jest zaopatrzony w światłowód, który oświetla operowane miejsce. Instrument wprowadza się do cewki moczowej mężczyzny znajdującej się w prąciu, dochodząc aż do pęcherza. Należy tu podkreślić, że zabieg jest bezbolesny, a pacjent jest przytomny i ma tylko znieczuloną dolną połowę ciała. Przekrój urządzenia jest niewielki, dostosowany do średnicy cewki moczowej. Aby uchronić cewkę moczową przed uszkodzeniami, stosuje się nawilżający ochronny żel. Po obejrzeniu od środka stanu prostaty, cewki moczowej i pęcherza moczowego lekarz, odpowiednio sterując urządzeniem ręcznie oraz za pomocą pedałów uruchamiających prąd do cięcia i koagulacji, wycina tkankę gruczołu krokowego, która do tej pory rozrastając się zwężała światło cewki moczowej, co powodowało kłopoty z oddawaniem moczu. Urolog usuwa stopniowo cały miąższ gruczołu krokowego, pozostawiając jedynie jego zewnętrzne ściany, czyli tzw. torebkę chirurgiczną. W ten sposób unika się ponownego rozrostu tego narządu i powrotu dolegliwości. Lekarz stara się nie uszkodzić zewnętrznego zwieracza cewki moczowej, który umożliwia utrzymywanie moczu w pęcherzu. W środkowej części gruczołu powstaje szeroka jama, która będzie teraz pełnić funkcję kanału moczowego.

Zabieg TURP jest mniej inwazyjny niż tradycyjna operacja "otwarta", dolegliwości po zabiegu są mniejsze, a pacjent krócej przebywa w szpitalu.

Mikrochirurgia laserowa to obecnie nowa, ale szybko rozwijająca się gałąź urologii operacyjnej. Zastosowanie laserów do leczenia łagodnego rozrostu prostaty nie mniej skuteczne od elektroresekcji (TURP), i równie, a może nawet bardziej, bezpieczne. Biorąc pod uwagę drogi sprzęt, metody te nie są bardzo upowszechnione.

Adenomektomia, nazywana również prostatektomią prostą, jest zabiegiem o długiej historii i uznanej wartości w leczeniu łagodnego rozrostu prostaty. Istnieje ponad trzydzieści modyfikacji adenomektomii, różniących się przede wszystkim techniką hemostazy loży po wyłuszczonej tkance gruczołowej oraz drogą dostępu chirurgicznego.

Rozwój technik endoskopowych sprawił, że TURP to operacja z wyboru w przypadku opornego na leczenie łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Do adenomektomii kwalifikuje się dopiero pacjentów, u których nie ma możliwości wykonania zabiegu przezcewkowego lub u tych chorych, u których istnieją wskazania do metody otwartej.

2. Kastracja chirurgiczna

Orchiektomia (orchidektomia) jest zabiegiem operacyjnym, mającym na celu usunięcie, w zależności od przyczyny operacji, jednego lub obu jąder męskich. Kastracja chirurgiczna jest jedną z najskuteczniejszych metod walki z zaawansowanym rakiem gruczołu krokowego. Niskie stężenie testosteronu osiągane jest w ten sposób szybciej niż w przypadku kastracji antyandrogenowej. Do orchiektomii istnieje także kilka innych wskazań, m.in. nowotwór jądra czy jego uraz.

3. Powikłania po operacji prostaty

Jak wszystkie procedury zabiegowe, operacje prostaty obarczone są ryzykiem powikłań. Zakres powikłań, mogących pojawić się w wyniku operacji na prostacie jest podobny i niezależy od typu procedury zabiegowej. Jednak występują istotne różnice w częstości występowania tych powikłań – im bardziej bezpieczna metoda, tym szanse na wystąpienie konkretnych powikłań są minimalne.

Jednym z najczęstszych powikłań operacji gruczołu krokowego jest impotencja. Ryzyko uszkodzenia struktur znajdujących się w pobliżu prostaty i wpływających na mechanizm erekcji jest stosunkowo duże. Konieczne jest uświadomienie sobie tego ryzyka przed operacją, gdyż rażąco może obniżyć ono jakość życia chorego.

Bezpłodność po operacji prostaty wynika zarówno z zaburzeń wzwodu, uniemożliwiających odbycie stosunku seksualnego, jak i z powodu ejakulacji wstecznej do pęcherza moczowego. Powikłanie to może bezpośrednio wpłynąć na relacje pacjenta z partnerką.

spis treści
rozwiń
Następny artykuł: Powikłania

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!