Ma zdeformowane nogi i czeka na amputację. Lekarze twierdzili, że ból jest tylko w jej głowie

Pierwsze problemy zdrowotne Megan pojawiły się, gdy miała 13 lat. Po krztuścu i mononukleozie zakaźnej jej stan zaczął się pogarszać. Początkowo lekarze rozpoznali u niej encefalomielitis mięśniowo-rdzeniowe, jednak z czasem dolegliwości stawały się coraz dotkliwsze. — Od tamtego momentu było coraz gorzej. Zaczęłam wpadać w stan przypominający śpiączkę. Gdy miałam 16 lat, przestałam samodzielnie siedzieć i zaczęłam tracić zdolność mówienia — relacjonowała Megan.

Nastolatka trafiła do szpitala w Bristolu. Wspomina, że straciła tam mowę, możliwość poruszania się, siłę, a także wzrok. Najtrudniejszy był jednak ból nóg, który — jak podkreśla — przez długi czas był bagatelizowany.

— Czułam, jak kości w nogach ocierają się o siebie, ale wciąż mówiono mi, że ból jest tylko w mojej głowie i nie jest prawdziwy. W środku krzyczałam przez 24 godziny na dobę — powiedziała.

Zobacz także: Tragiczny finał wizyty na SOR-ze. Zmarł dwa dni po wypisie

U Megan ostatecznie rozpoznano funkcjonalne zaburzenie neurologiczne, czyli FND. Choroba może powodować m.in. problemy z poruszaniem się, silny ból, osłabienie organizmu oraz napady przypominające padaczkę. U 21-latki objawy były wyjątkowo ciężkie.

Kobieta wspominała, że jej nogi przez lata pozostawały całkowicie zablokowane. Lekarze nie byli w stanie zgiąć jej kolan nawet wtedy, gdy była pod narkozą. — Kiedy wpadałam w stan przypominający śpiączkę, nie miałam pojęcia, co się dzieje. Nikt nie mógł mnie obudzić. Moje nogi były całkowicie zablokowane w wyprostowanej pozycji i nawet pod narkozą nie dało się zgiąć moich kolan — wspominała.

W najtrudniejszym okresie Megan miała nawet do 50 napadów dziennie. Trafiła później do specjalistycznego ośrodka neurologicznego, gdzie zaczęła stopniowo odzyskiwać część utraconych funkcji.

Zobacz także: "To jak żywy lek". Nowotwór u Sama Neilla przeszedł w remisję

Mimo leczenia stan nóg nadal się pogarszał. Megan przyznała, że zanim znalazła chirurga gotowego jej pomóc, kilku specjalistów odmówiło przeprowadzenia zabiegu. W końcu jednak trafiła do lekarza, który podjął się leczenia, ale zmian nie dało się cofnąć.

— Gdy w końcu znalazłam chirurga, który chciał mi pomóc, minęło tyle czasu, że uszkodzenia w moich kolanach były nieodwracalne — powiedziała.

Lewe kolano 21-latki jest obecnie wygięte pod kątem 45 stopni. Prawe zaczyna deformować się w podobny sposób. Megan porusza się na wózku albo przesuwa po podłodze. Nawet najprostsze czynności, takie jak skorzystanie z toalety czy przeniesienie się na łóżko, sprawiają jej ogromny ból. — Moja jedyna opcja to amputacja — przyznała.

Lekarze uznali, że amputacja obu nóg jest obecnie najlepszym i jedynym rozwiązaniem. Operację zaplanowano na sierpień. Megan zbiera obecnie środki na specjalistyczny wózek, dalsze leczenie i codzienne potrzeby związane z chorobą.

21-latka nie ukrywa przy tym, że decyzja o amputacji jest dla niej bardzo trudna. Wierzy jednak, że zabieg może zmniejszyć ból i pozwolić jej odzyskać choć część niezależności. — Jeśli stoisz przed amputacją, chcę być szczera — nie ma słów, które mogłyby to naprawdę ułatwić. To druzgocące doświadczenie, które zmienia życie i którego nikomu bym nie życzyła — mówiła.

Megan opisuje swoją codzienność w mediach społecznościowych. Chce w ten sposób wspierać osoby, które mierzą się z bólem, chorobą i niepełnosprawnością. Niedawno zaręczyła się też ze swoim partnerem. Jak podkreśliła, "niepełnosprawność nie oznacza, że nie można być kochanym".

Kobieta stara się też przypominać, że nawet w najtrudniejszych chwilach warto szukać drobnych powodów do nadziei. — Walczcie o życie, które przyjdzie później — powiedziała.

Magdalena Pietras, dziennikarka Wirtualnej Polski

Źródło: People