Milnacipran – działanie, wskazania i przeciwwskazania

Milnacipran to organiczny związek chemiczny, pochodna cyklopropanu i lek przeciwdepresyjny - niewybiórczy inhibitor zwrotnego wychwytu monoamin (głównie serotoniny i noradrenaliny).

Preparatem zawierającym milnacipran są kapułki Ixel® 0,025 g i 0,05 g. Substancję wprowadzono na rynek farmaceutyczny w 1996 roku. Lek obecnie nie jest dostępny w Polsce.

Ponieważ milnacipran wykazuje działanie uspokajające, przeciwdepresyjne (antydepresyjne, tymoleptyczne), wspomaga leczenie przewlekłego bólu i podnosi aktywność życiową.

Wskazania do stosowania milnacipranu obejmują leczenie u osób dorosłych:

• choroby dwubiegunowej z występującymi epizodami depresyjnymi,
• epizodów dużej depresji (zwana dużym zaburzeniem depresyjnym lub depresją jednobiegunową), ciężkich depresji, depresji endogennej lub depresji ze stanami pobudzenia psychicznego i niepokoju,
• fibromialgii (fibromyalgia syndrome – FMS).

U osób cierpiących z powodu depresji występuje wiele objawów utrudniających codzienne funkcjonowanie i wykonywanie pracy zawodowej, pogarszających jakość snu, przeszkadzających w nauce, zaburzających łaknienie i odczuwanie przyjemności.

Fibromialgia to zespół bólowy cechujący się przewlekłym, uogólnionym bólem mięśni oraz stawów, występowaniem tak zwanych punktów tkliwych (miejsc o nadmiernej wrażliwości na ucisk), zmęczenia oraz zaburzeń snu.

Jak działa milnacypran? Substancja hamuje wychwyt zwrotny serotoniny i noradrenaliny, zwiększając ich stężenie w szczelinie synaptycznej, co inicjuje kaskadę zdarzeń wewnątrzneuronowych. Dzięki regulowaniu przewodnictwa nerwowego efektem działania milnacypranu jest poprawa nastroju i zahamowanie rozwoju depresji, łatwiejsze zasypianie i spokojny sen, także zmniejszenie bólu.

Milnacypran przyjmuje się doustnie, najlepiej podczas posiłku, w dawkach podzielonych. Efekty działania leku pojawiają się po 1-3 tygodniach od rozpoczęcia terapii. Stosowana w leczeniu dawka milnacipranu zależy od kilku czynników: wieku, jednostki chorobowej i chorób towarzyszących.

Maksymalna dawka dobowa milnacipranu w terapii depresji wynosi 100 mg. Aby nie doszło do nawrotu objawów, leczenie musi trwać co najmniej 6 miesięcy. Przy odstawianiu leku należy stopniowo zmniejszać dawkę.

Milnacipran nie może być stosowany przez wszystkich pacjentów, nawet jeśli istnieją wskazania. Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na milnacypran, okres karmienia piersią, a także niekontrolowane nadciśnienie tętnicze i ciężka lub niestabilna choroba wieńcowa.

Stosowanie milnacypranu w okresie ciąży nie jest zalecane, tak samo jak u osób poniżej 18. roku życia z uwagi na ryzyko nasilenia myśli i zachowań samobójczych.

Milnacipran to lek przeciwdepresyjny o niewielkiej kardiotoksyczności (negatywne działanie terapii na serce pacjenta mogące wywoływać kardiomiopatię, czyli uszkodzenie mięśnia sercowego) w porównaniu z innymi preparatami tej grupy terapeutycznej Niemniej ze stosowaniem milnacipranu wiąże się ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Najczęściej obserwuje się takie skutki uboczne jak:

• biegunka, bóle brzucha, niestrawność, wymioty, zaparcia,
• depresja, lęk, zachowania samobójcze
• drżenie, pobudzenie, zawroty głowy, migrena,
• nadciśnienie, palpitacje, tachykardia, uderzenia gorąca,
• senność, zaburzenia snu, zmęczenie,
• suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, wysypka,
• nadmierne pocenie się, częstomocz,
• zaburzenia erekcji, ból jąder, zaburzenia ejakulacji.
• trudności w oddawaniu moczu, ból mięśniowo-szkieletowy

Uwaga! Nie należy nagle przerywać terapii milnacypranem, ponieważ wiąże się to z wystąpieniem objawów odstawienia. Może do niego również prowadzić łączenie substancji z lekami serotoninergicznymi (np. linezolid, moklobemid, petydyna) oraz przyjmowanie preparatów z dziurawca.

Objawem zespołu serotoninowego jest hipertermia (wzrost temperatury całego ciała), sztywność, drgawki, splątanie, krańcowe pobudzenie, wahania ciśnienia tętniczego, a nawet śpiączka.