Trwa ładowanie...

"Mówili nam: proszę żegnać się z synem". Bartek Borczyński żyje i walczy o każdy ruch

33-letni Bartek na korytarz kliniki wjeżdża na wózku inwalidzkim pchanym przez ojca. Nie jest w stanie odpowiedzieć na przywitanie. Nie wyciągnie ręki. Reaguje za to jego, początkowo zamglony, wzrok. Nagle oczy stają się uważne i podążają za ruchem. Widać w nich życie. Wypadek miał miejsce 19 października 2013 roku. Bartek przyjechał z Warszawy na weekend do rodzinnego Kutna. W sobotni wieczór, kiedy przechodził na pasach przez ulicę, wjechał w niego rozpędzony samochód. 400 metrów od domu.

1. Wypadek Bartka

Najbardziej ucierpiała głowa. Miał wieloodłamkowe złamania kości oczodołu, szczęki, żuchwy, a także liczne krwiaki. W wyniku urazu czaszkowo-mózgowego doznał paraliżu wszystkich kończyn. Do tego miał uszkodzone płuca i złamaną kość udową.

- Stan był krytyczny, obrażenia rozległe, a lekarze mówili nam: proszę żegnać się z synem - wspomina mama Bartka, Katarzyna Borczyńska.

Zobacz film: "Palce pałeczkowate są objawem choroby"

W chwili wypadku Bartek miał 25 lat. Skończył już studia. Planował dalsze życie. Od dziecka wysportowany, aktywny i pełen zawziętości w dążeniu do celów. Dziś rodzice śmieją się przez łzy, że właśnie ta nieustępliwość, w połączeniu z kilkutygodniową ciężką pracą lekarzy, przywróciła go do żywych. Od 7 lat liczą, że pozwoli mu też przemówić i stanąć na nogi.

2. Kosztowna rehabilitacja

Codziennie po przebudzeniu Bartek otrzymuje śniadanie przez rurkę wszczepioną bezpośrednio do żołądka. Później zajęcia z logopedii, rehabilitacja, masaże. Po odpoczynku i obiedzie spędza kolejne godziny z terapeutami, wykonując ćwiczenia rozciągające, ruchowe i podejmując próby pionizacji. I tak przez 6 dni w tygodniu. Czas wolny wypełniają mu spacery na wózku oraz słuchanie taty, który czyta mu gazety i książki.

Bartek podczas rehabilitacji
Bartek podczas rehabilitacji (arch.prywatne)

Bartka nie można wyleczyć operacyjnie.

- Po takim czasie od wypadku niewiele wiadomo. Nagła poprawa może nastąpić za miesiąc albo za 6 lat. Może pojawić się impuls, który znacznie przyspieszy proces leczenia. Dlatego robimy wszystko, by utrzymać Bartka w jak najlepszej kondycji psychicznej i fizycznej. Technologia też pójdzie do przodu. Lekarze mówią, że mózg wygląda obiecująco, więc możemy tylko ćwiczyć, ćwiczyć i ćwiczyć - podkreśla ojciec, Sławomir Borczyński.

Bartek wymaga codziennej rehabilitacji i opieki. Jest całkowicie uzależniony od innych. Miesięczny koszt takiego leczenia w specjalistycznej klinice wynosi ok. 20 tys. złotych. Na razie połowę pokrywa ubezpieczyciel, z którym w sądzie wciąż toczy się sprawa odszkodowawcza.

- Resztę płacimy z własnych pieniędzy - podkreśla ojciec. Rodzice Bartka wyprowadzili się z rodzinnego Kutna, by być bliżej jedynego dziecka. Sprzedali dom, a w nowym miejscu starają się na nowo ułożyć swoje zawodowe życie.

3. Pozostają małe kroki

Bartek chętnie pracuje z rehabilitantami, choć widać, że najprostsze ćwiczenia wymagają od niego olbrzymiego wysiłku. W klinice udało się doprowadzić go do tzw. "stanu minimalnej świadomości plus" - możliwy jest z nim kontakt i reaguje powtarzalnie na bodźce

Dzięki pracy na specjalistycznym sprzęcie Bartek ruchem gałek ocznych udowodnił, że jest w stanie czytać, rozwiązywać logiczne zadania i rozpoznawać dawnych znajomych. Podnosi też lewy kciuk, gdy chce coś zaakceptować. Na pytania reaguje coraz szybciej.

Bartek przed wypadkiem
Bartek przed wypadkiem (arch.prywatne)

Nie ma z nim jeszcze kontaktu werbalnego, ale zaczyna wymawiać pojedyncze samogłoski. Zaczął wydawać dźwięki, reaguje lekkim śmiechem na dowcipy. Na nowo nauczył się otwierać buzię i przełykać małe ilości płynów.

- Bardzo lubi kawę. Widać, że pamięć smaku została. Chcielibyśmy, aby wziął kubek do ręki i sam się napił, ale pozostają nam te małe kroki - dodaje pan Sławomir.

Bartek do kliniki trafił totalnie sparaliżowany. Nie potrafił wykonać żadnego ruchu. Dziś może siedzieć na wózku, porusza w pewnym zakresie stawami i chwyta rzeczy jedną dłonią. Każda z tych czynności była jednak poprzedzona setkami nieudanych prób. Postępy są powolne, ale każda nowa umiejętność daje nadzieję.

4. Potrzebna pomoc

U Bartka najwięcej mówią oczy. Przy spotkaniu z rodziną i dawnymi przyjaciółmi jego źrenice wyraźnie się powiększają. Jest błysk zadowolenia. Przy pożegnaniu, łzy napływają mu do oczu.

- Gdy go coś boli, to widać, że cierpi. Wiemy wtedy, że coś się dzieje. Ale są też sytuacje, w których pojawia się uśmiech, a oczy mu się świecą. Właśnie wtedy na chwilę o wszystkim zapominamy - podkreśla ojciec.

Przed Bartkiem wciąż wiele pracy. Warunkiem poprawy jego stanu jest codzienna i kosztowna rehabilitacja. Bartka i jego rodziców można finansowo wspomóc za pomocą internetowej zbiórki, którą znajdziesz TUTAJ.

Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez dziejesie.wp.pl

Skorzystaj z usług medycznych bez kolejek. Umów wizytę u specjalisty z e-receptą i e-zwolnieniem lub badanie na abcZdrowie Znajdź lekarza.

Polecane dla Ciebie
Komentarze
Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska Media SA z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Pomocni lekarze
    Szukaj innego lekarza