Nie tylko niedobór jest problemem. Nadmiar żelaza może po cichu niszczyć organizm
Organizm nie dysponuje skutecznym mechanizmem usuwania żelaza, dlatego jego nadwyżka może odkładać się w tkankach przez wiele lat. Zmęczenie, bóle stawów oraz słabsza kondycja to czynniki, które często są tłumaczone stresem lub wiekiem. Tymczasem zbyt wysoki poziom żelaza jest w stanie stopniowo obciążać wątrobę, serce oraz trzustkę.
Żelazo jest potrzebne organizmowi, ale jego nadmiar szkodzi.
Czym jest żelazo i ile naprawdę go potrzebujemy?
Żelazo to pierwiastek niezbędny do tworzenia hemoglobiny, czyli białka w czerwonych krwinkach odpowiedzialnego za transport tlenu. Bez żelaza również mitochondria nie utrzymają sprawnej produkcji energii, bo część kluczowych enzymów po prostu nie zadziała prawidłowo.
Dorosły mężczyzna potrzebuje średnio około 8 mg żelaza dziennie, natomiast kobieta w wieku rozrodczym około 18 mg ze względu na straty związane z miesiączką.
W diecie występuje żelazo hemowe z mięsa i podrobów, które wchłania się w około 15-35 procent, oraz niehemowe z roślin, którego przyswajalność jest znacznie niższa, ponieważ zwykle mieści się w zakresie od kilku do kilkunastu procent.
Warzywa bogate w żelazo. Każdy powinien mieć je w kuchni
Kiedy żelaza jest za dużo i organizm przestaje sobie radzić?
Przeładowanie żelazem oznacza sytuację, w której ilość tego pierwiastka przekracza możliwości jego bezpiecznego magazynowania. W organizmie głównym białkiem zapasowym jest ferrytyna, więc gdy jej poziom rośnie powyżej wartości referencyjnych, może to wskazywać na nadmiar żelaza.
Problem zaczyna się wtedy, gdy wzrasta także wysycenie transferyny, czyli białka transportującego żelazo we krwi. Za komunikat ostrzegawczy często uznaje się wartości przekraczające około 45 procent. Nadmiar może wynikać z hemochromatozy, czyli choroby genetycznej związanej z nadmiernym wchłanianiem oraz z długotrwałej suplementacji bez kontroli badań.
Co dzieje się w organizmie przy nadmiarze żelaza?
Nadmiar żelaza nasila stres oksydacyjny, czyli proces powstawania reaktywnych form tlenu uszkadzających komórki. Dodatkowo nadmiar ten może też uczestniczyć w reakcji Fentona, czyli procesie chemicznym, w którym powstają bardzo agresywne cząsteczki tlenu. Takie cząsteczki uszkadzają błony komórkowe, białka oraz materiał genetyczny komórek.
Z czasem prowadzi to do zaburzeń pracy tkanek i narządów. Wątroba może rozwijać włóknienie, czyli stopniowe bliznowacenie, trzustka bywa mniej wydolna, jeśli chodzi o produkcję insuliny, a serce może wykazywać zaburzenia rytmu. Proces ten zwykle postępuje powoli i przez lata nie daje jednoznacznych sygnałów.
Pierwsze objawy, które łatwo zignorować
Gdy żelaza robi się za dużo, organizm często nie daje od razu tego odczuć, więc problem może narastać bez sprecyzowanej informacji zwrotnej. U wielu osób pojawiają się:
- przewlekłe zmęczenie,
- spadek wydolności,
- trudności z koncentracją, które łatwo przypisać przepracowaniu,
- bóle małych stawów dłoni oraz kolan.
W niektórych przypadkach występuje obniżone libido oraz zaburzenia miesiączkowania. Skóra może stopniowo przybierać ciemniejszy, szarobrązowy odcień. Takie oznaki rozwijają się powoli, dlatego bez badań krwi rzadko są łączone z zaburzeniami gospodarki żelazem.
Suplementacja żelaza bez kontroli
Preparaty z żelazem często zawierają od 12 do 30 mg pierwiastka w jednej tabletce, a w leczeniu niedokrwistości dawki zdarzają się jeszcze wyższe. Przyjmowanie ich bez potwierdzonego niedoboru może prowadzić do stopniowego gromadzenia się żelaza w tkankach.
Organizm wchłania część przyjętej dawki niezależnie od zapotrzebowania, szczególnie gdy suplement zawiera witaminę C zwiększającą jego przyswajalność. Ryzyko rośnie także wtedy, gdy równolegle spożywa się żywność wzbogacaną lub zawierającą żelazo. Dlatego przed rozpoczęciem suplementacji warto sprawdzić morfologię, ferrytynę oraz wysycenie transferyny i dopiero na tej podstawie podejmować decyzję.
Dieta a nadmiar żelaza
Temat czerwonego mięsa pojawia się przy nadmiarze żelaza, ponieważ wiele osób zakłada, że to ono jest główną przyczyną zbyt wysokiej ferrytyny. U osób zdrowych, bez zaburzeń genetycznych oraz bez nadmiernej suplementacji, sama dieta jak i produkt rzadko prowadzi do tego problemu. Organizm może tylko częściowo regulować wchłanianie żelaza z pożywienia i przy prawidłowej gospodarce żelazem przyswaja go mniej, gdy zapasy są wystarczające.
Większe ryzyko dotyczy osób z hemochromatozą lub przyjmujących preparaty z żelazem bez kontroli badań. Dlatego pojedynczy produkt spożywczy zwykle nie jest główną przyczyną problemu.
Jak sprawdzić poziom żelaza i kiedy warto to zrobić?
Poziom żelaza ocenia się na podstawie kilku badań krwi, a nie jednego wyniku. Sama morfologia pokazuje liczbę oraz wielkość krwinek, ale nie mówi wprost o zapasach. Bardzo ważne jest sprawdzenie ferrytyny, która odzwierciedla ilość żelaza magazynowanego w organizmie, a dodatkowo wysycenia transferyny określającego, ile żelaza krąży we krwi w stosunku do możliwości transportowych.
Badanie warto wykonać przy przewlekłym zmęczeniu, nieprawidłowych wynikach prób wątrobowych, obciążeniu rodzinnym hemochromatozą oraz przed rozpoczęciem suplementacji.
Nadmiar żelaza nie wynika zwykle z jednego produktu w jadłospisie, lecz z zaburzeń regulacji wchłaniania lub niekontrolowanej suplementacji. Dlatego zamiast eliminować konkretne składniki, rozsądniejsze jest opieranie swoich decyzji na wynikach badań i ocenie całego stylu życia. Racjonalne podejście zmniejsza ryzyko zarówno niedoboru, jak i przeciążenia organizmu.
Źródła:
- National Institutes of Health, https://ods.od.nih.gov/factsheets/Iron-HealthProfessional/
- National Library of Medicine, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK594250/
- National Library of Medicine, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK526131/
- PubMed, https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/26561626/
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
