Niskie LDL a wyższe ryzyko cukrzycy typu 2. Nowe dane zaskoczyły naukowców

W badaniu przeanalizowano dane 13674 dorosłych pacjentów obserwowanych przez ponad 71 miesięcy. W tym czasie 13 proc. osób rozwinęło cukrzycę typu 2. Analiza wykazała, że:

• każde 10 mg/dl wyższe LDL obniżało ryzyko cukrzycy o 10 proc.,

• osoby z LDL < 84 mg/dl miały najwyższą zachorowalność – 27,6 przypadków na 1000 osobolat,

• osoby z LDL ≥ 131 mg/dl miały najniższe ryzyko – 8,4 przypadków na 1000 osobolat.

To zaskakujący wniosek, ponieważ wysoki cholesterol LDL jest jednym z głównych czynników ryzyka chorób sercowo-naczyniowych. Nowe dane pokazują jednak, że korelacja między LDL a cukrzycą nie jest tak prosta.

Statyny, czyli leki obniżające LDL, od lat wiązano ze wzrostem ryzyka cukrzycy typu 2. W obecnym badaniu potwierdzono tę zależność – we wszystkich kategoriach LDL statyny podnosiły ryzyko zachorowania, nawet o 141 proc. u osób z bardzo wysokim LDL.

"Niski poziom LDL sam w sobie wiązał się z większym ryzykiem cukrzycy, i to niezależnie od tego, czy pacjent przyjmował statyny, czy nie" – podkreślają naukowcy.

To oznacza, że u części osób metabolizm cholesterolu i metabolizm glukozy mogą być ze sobą ściślej powiązane, niż wcześniej sądzono.

Zobacz także: Oto nowe normy cholesterolu i lipdów. Ten poziom niesie ryzyko konsekwencji zdrowotnych

Badacze przypominają, że wskazówki na ten temat pojawiały się już wcześniej:

• osoby z rodzinną hipercholesterolemią (bardzo wysokie LDL) rzadziej zapadają na cukrzycę,

• mutacje genów obniżających LDL (np. HMGCR, NPC1L1) zwiększają ryzyko cukrzycy,

• różne biologiczne szlaki obniżające LDL mogą jednocześnie wpływać na poziom glukozy.

Nowe badanie potwierdza, że podobna zależność występuje również w praktyce klinicznej, nie tylko w analizach genetycznych.

Eksperci podkreślają, że obniżanie LDL nadal pozostaje kluczowym elementem profilaktyki chorób serca, a ryzyko cukrzycy nie powinno zniechęcać do leczenia statynami. Z kolei pacjenci z niskim LDL, zwłaszcza stosujący statyny, powinni regularnie badać poziom glukozy.

W praktyce klinicznej może to oznaczać potrzebę bardziej zindywidualizowanych strategii kontroli lipidów i monitorowania gospodarki węglowodanowej.

Badanie z Neapolu dostarcza jednego z najpełniejszych dowodów na to, że niski poziom LDL może być markerem wyższego ryzyka cukrzycy typu 2, niezależnie od leczenia statynami. To ważna wskazówka dla lekarzy i pacjentów, która może wpłynąć na sposób monitorowania ryzyka metabolicznego.

Dominika Najda, dziennikarka Wirtualnej Polski

Źródła

1. Cardiovascular Diabetology