Niskie LDL a wyższe ryzyko cukrzycy typu 2. Nowe dane zaskoczyły naukowców
Najniższy możliwy poziom "złego" cholesterolu zwykle kojarzy się z ochroną serca. Jednak nowe badanie włoskich naukowców pokazuje, że sprawa może być bardziej złożona. Zespół badaczy z Uniwersytetu Federico II w Neapolu odkrył, że niski poziom LDL w osoczu wiąże się z wyższym ryzykiem rozwoju cukrzycy typu 2, i to niezależnie od stosowania statyn. Wyniki opublikowano w "Cardiovascular Diabetology".
Niskie LDL może sprzyjać cukrzycy typu 2. Naukowcy ostrzegają przed ukrytym ryzykiem
W tym artykule:
Im niższe LDL, tym większe ryzyko cukrzycy
W badaniu przeanalizowano dane 13674 dorosłych pacjentów obserwowanych przez ponad 71 miesięcy. W tym czasie 13 proc. osób rozwinęło cukrzycę typu 2. Analiza wykazała, że:
każde 10 mg/dl wyższe LDL obniżało ryzyko cukrzycy o 10 proc.,
osoby z LDL < 84 mg/dl miały najwyższą zachorowalność – 27,6 przypadków na 1000 osobolat,
osoby z LDL ≥ 131 mg/dl miały najniższe ryzyko – 8,4 przypadków na 1000 osobolat.
To zaskakujący wniosek, ponieważ wysoki cholesterol LDL jest jednym z głównych czynników ryzyka chorób sercowo-naczyniowych. Nowe dane pokazują jednak, że korelacja między LDL a cukrzycą nie jest tak prosta.
Wysoki poziom trójglicerydów
Statyny, czyli leki obniżające LDL, od lat wiązano ze wzrostem ryzyka cukrzycy typu 2. W obecnym badaniu potwierdzono tę zależność – we wszystkich kategoriach LDL statyny podnosiły ryzyko zachorowania, nawet o 141 proc. u osób z bardzo wysokim LDL.
"Niski poziom LDL sam w sobie wiązał się z większym ryzykiem cukrzycy, i to niezależnie od tego, czy pacjent przyjmował statyny, czy nie" – podkreślają naukowcy.
To oznacza, że u części osób metabolizm cholesterolu i metabolizm glukozy mogą być ze sobą ściślej powiązane, niż wcześniej sądzono.
Zobacz także: Oto nowe normy cholesterolu i lipdów. Ten poziom niesie ryzyko konsekwencji zdrowotnych
Co to oznacza dla pacjentów?
Badacze przypominają, że wskazówki na ten temat pojawiały się już wcześniej:
osoby z rodzinną hipercholesterolemią (bardzo wysokie LDL) rzadziej zapadają na cukrzycę,
mutacje genów obniżających LDL (np. HMGCR, NPC1L1) zwiększają ryzyko cukrzycy,
różne biologiczne szlaki obniżające LDL mogą jednocześnie wpływać na poziom glukozy.
Nowe badanie potwierdza, że podobna zależność występuje również w praktyce klinicznej, nie tylko w analizach genetycznych.
Eksperci podkreślają, że obniżanie LDL nadal pozostaje kluczowym elementem profilaktyki chorób serca, a ryzyko cukrzycy nie powinno zniechęcać do leczenia statynami. Z kolei pacjenci z niskim LDL, zwłaszcza stosujący statyny, powinni regularnie badać poziom glukozy.
W praktyce klinicznej może to oznaczać potrzebę bardziej zindywidualizowanych strategii kontroli lipidów i monitorowania gospodarki węglowodanowej.
Badanie z Neapolu dostarcza jednego z najpełniejszych dowodów na to, że niski poziom LDL może być markerem wyższego ryzyka cukrzycy typu 2, niezależnie od leczenia statynami. To ważna wskazówka dla lekarzy i pacjentów, która może wpłynąć na sposób monitorowania ryzyka metabolicznego.
Dominika Najda, dziennikarka Wirtualnej Polski
Źródła
- Cardiovascular Diabetology
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
