Trwa ładowanie...

Objawy hemoroidów - etapy, diagnostyka, leczenie, profilaktyka

Objawy hemoroidów są dość charakterystyczne, dlatego trudno je przegapić. Dodatkowo pojawiają się w początkowej fazie choroby hemoroidalnej, dzięki czemu można szybciej wdrożyć odpowiednie leczenie. Jest ono bardzo ważne, gdyż choroba hemoroidalna utrudnia prawidłowe funkcjonowanie końcowej części układu pokarmowego, a z czasem powoduje także wzrastający dyskomfort, uniemożliwiający pacjentowi normalne funkcjonowanie.

Zobacz film: "Jak możemy zapobiegać hemoroidom?"

spis treści

1. Czym są hemoroidy

Hemoroidy to niewielkie sploty naczyniowe wypełnione krwią, które są usytuowane w kanale odbytu. Wyglądają jak poduszeczki wypełnione krwią. Odgrywają one ważną rolę w organizmie - zapewniają szczelność kanału odbytowego.

Jednak niekiedy "poduszeczki" są za bardzo wypełnione krwią, są zbyt rozciągnięte, przez co nie mogą pełnić swojej funkcji. Wówczas mowa o chorobie hemoroidalnej.

2. Przyczyny i czynniki ryzyka rozwoju hemoroidów

Przyjmuje się, że przyczyną choroby hemoroidalnej jest nadmierne ciśnienie żylne lub ciśnienie zwieracza odbytu, a także zsunięcie się poduszeczek.

Czynnikami, które zwiększają ryzyko rozwoju hemoroidów, są:

  • wiek – największą zachorowalność odnotowuje się wśród osób po 50. roku życia
  • uwarunkowania genetyczne
  • siedzący tryb życia
  • ciąża i poród
  • schorzenia wątroby
  • nadciśnienie
  • otyłość
  • zaburzenie czynności jelit (zaparcia, biegunki)
  • dieta uboga w błonnik
  • dieta zawierająca dużą ilość ostrych przypraw
  • alkohol
Objawy hemoroidów
Objawy hemoroidów

Hemoroidy to nieprzyjemne i wstydliwe dolegliwości, guzki krwawnicze, które występują w żyłach. Cechują...

zobacz galerię

3. Objawy hemoroidów

  • krwawienie z odbytu – jasnoczerwona krew widoczna jest na papierze toaletowym lub niewielkie jej ilości pokrywają stolec. Może również dochodzić do bardziej obfitych krwawień, jednak nie są one masywne i nie stwarzają ryzyka zagrożenia życia. Krwawienie takie ma jednak charakter nawracający, w związku z czym rzadko, ale może doprowadzić do niedokrwistości z niedoboru żelaza
  • świąd odbytu
  • wypadanie guzków krwawniczych
  • wrażenie obrzęku i ucisku
  • uczucie dyskomfortu
  • zaburzenia wypróżniania o charakterze na przykład nietrzymania gazów i stolca
  • brudzenie bielizny
  • ból - pojawia się głównie przy pojawieniu się różnych powikłań, takich jak zakrzepica, czy zapalenie guzka krwawniczego, lub też przy współistnieniu innej choroby proktologicznej, np. szczelina odbytu. Ból taki ma zwykle charakter stały.
Czy można wyleczyć hemoroidy?
Czy można wyleczyć hemoroidy?

Żylaki odbytu to nic innego jak poszerzone naczynia znajdujące się w kanale odbytu, które w wyniku powiększenia...

zobacz galerię

4. Diagnostyka hemoroidów

Diagnostyka choroby hemoroidalnej polega na zebraniu dokładnego wywiadu i szczegółowym badaniu lekarskim.

Taka procedura ma na celu wykluczenie innych chorób dolnego odcinka przewodu pokarmowego, jak na przykład rak jelita grubego czy chorób zapalnych.

By diagnostyka była dokładna, konieczne jest wykonanie następujących badań:

Rekto- i anoskopia to badania trwające kilka lub kilkanaście minut, wykonywane w znieczuleniu miejscowym. Polegają one na wprowadzeniu odpowiedniego wziernika przez odbytnicę i obejrzeniu hemoroidów oraz kanału odbytu.

Kolonoskopia to zaś badanie o zdecydowanie szerszych możliwościach. Podczas kolonoskopii poprzez odbytnicę wprowadzany jest endoskop (bardzo giętki aparat optyczno-elektroniczny), który umożliwia badanie jelita grubego na całej jego długości. Badanie trwa około dwudziestu minut i najlepiej by wykonane zostało w analgosedacji, czyli krótkim znieczuleniu ogólnym.

Kolonoskopia pozwala również na pobranie próbek do badań oraz na wykonywanie różnych zabiegów medycznych. Wszystkie te zabiegi są wówczas dla pacjenta bezbolesne.

Zaawansowanie choroby hemoroidalnej oceniane jest na podstawie położenia guzków krwawniczych w świetle kanału odbytu w stosunku do linii zębatej. Najczęściej używaną skalą jest 4-stopniowa skala opracowana przez Parksa:

  • I stopień – guzki krwawnicze obecne są w obrębie kanału odbytu. Widoczne są jedynie w badaniach endoskopowych (anioskopia, rectoskopia, kolonoskopia). Częstym i jedynym objawem choroby jest wówczas krwawienie z odbytu
  • II stopień – podczas defekacji guzki krwawnicze uwypuklają się na zewnątrz kanału odbytu, ale samoistnie powracają na swoje miejsce po zakończeniu parcia
  • III stopień – guzki krwawnicze uwypuklają się podczas parcia i wymagają ręcznego odprowadzenia
  • IV stopień - guzki krwawnicze stale znajdują się poza kanałem odbytu. Próby ręcznego odprowadzenia są nieskuteczne.

I oraz II stopień są to tak zwane hemoroidy wewnętrzne, natomiast III i IV stopień określany jest jako hemoroidy zewnętrzne.

5. Leczenie hemoroidów

Dla większości pacjentów choroba hemoroidalna to wciąż bardzo wstydliwa dolegliwość - cierpią latami lub wspomagają się różnego rodzaju farmaceutykami, które - szczególnie w bardziej zaawansowanych fazach choroby - przynoszą tylko krótkotrwałą ulgę, a objawy hemoroidów zwykle nasilają się. Dlatego w przypadku pojawienia się niepokojących objawów, należy udać się do lekarza.

Sposób leczenia choroby guzków krwawniczych odbytu uzależniony jest zarówno od stopnia zaawansowania choroby, jak i od preferencji chorego. Wśród wielu metod leczenia choroby hemoroidalnej możemy wyróżnić 3 główne grupy:

  • leczenie zachowawcze
  • metody instrumentalne
  • leczenie operacyjne

W I i II stopniu zaawansowania choroby (tzw. hemoroidy wewnętrzne) stosowane są przede wszystkim metody leczenia zachowawczego. Jedynie w przypadkach powtarzających się krwawień lub wypadania hemoroidów (hemoroidy zewnętrzne) należy rozważyć postępowanie chirurgiczne instrumentalne lub operacyjne.

5.1. Leczenie zachowawcze

W leczeniu zachowawczym choroby guzków krwawniczych stosowane jest leczenie ogólne i miejscowe. Celem leczenia zachowawczego jest działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne, przeciwobrzękowe i zwiększające napięcie naczyń żylnych.

Do leczenia miejscowego stosowane są preparaty pod postacią czopków, maści czy kremów. Są to najczęściej preparaty zawierające składniki o działaniu przeciwzapalnym, przeciwświądowym, znieczulającym miejscowo oraz ściągającym.

Stosowane są również leki zmniejszające przepuszczalność naczyń włosowatych i poprawiające napięcie ściany naczyniowej. Preparaty złożone zawierają również wyciągi roślinne (saponina, olejek rumiankowy, eskulina, karagenina i inne).

Miejscowo stosowane są także ciepłe nasiadówki, które łagodzą ból, a ponadto obniżają wzmożone napięcie w obrębie odbytu. Nasiadówki nie powinny trwać dłużej niż kilkanaście minut, ponieważ mogą spowodować obrzęk i świąd okolicy odbytu.

Dobre efekty przynosi również stosowanie leków wpływających na mikrokrążenie – najczęściej stosowana jest diosmina. Poza działaniem przeciwzapalnym, zwiększa także tonus żylny i poprawia drenaż limfatyczny.

Leczenie zachowawcze guzków krwawniczych, choć wydaje się błahe, w dużej części przypadków prowadzi do szybkiego ustąpienia objawów choroby. Jest to cały szereg metod, które są mało kosztowne i zarazem bezpieczne.

5.2. Leczenie instrumentalne

Leczenie instrumentalne stosujemy u chorych z II i III stopniem zaawansowania choroby hemoroidalnej. Zaostrzenie schorzenia jest jednak przeciwwskazaniem do tego sposobu leczenia. Zasadą leczenia metodami instrumentalnymi jest umocowanie guzków krwawniczych we właściwym miejscu przez wywołanie włóknienia i bliznowacenia w obrębie hemoroidów. W tym celu wykorzystuje się:

  • działanie środków chemicznych (metoda iniekcyjna)
  • działanie temperatury
  • metody mechaniczne

Metoda iniekcyjna jest zabiegiem bezbolesnym, ale wymagającym kilkakrotnego powtórzenia. Stosowane są w niej preparaty takie jak chlorowodorek chininy czy mocznik.

Działanie temperatur – zarówno wysokich, jak i niskich

  • fotokoagulacja w podczerwieni
  • elektrokoagulacja
  • krioterapia

wymaga stosowania specjalistycznego sprzętu a leczenie trwa dłużej poprzez wieloetapowość.

Metody te prowadzą do fiksacji tkanki hemoroidalnej poprzez wywołanie martwicy i bliznowacenia.

Metoda mechaniczna (ligacja metodą Barrona) dodatkowo powoduje również redukcję objętości guzka krwawniczego. Jest to obecnie najczęściej stosowany sposób leczenia choroby hemoroidalnej na świecie.

Można również wykonać zabieg metodą Hemo-RF (zabieg z użyciem fal radiowych) i Hemo-LT (zabieg z użyciem wysokoenergetycznego lasera).

5.3. Leczenie operacyjne

Chirurgiczne wycięcie hemoroidów wykonuje się w przypadku dużych lub zakrzepłych hemoroidów.

W rzeczywistości ponad 90 proc. chorych, u których wystąpiły objawy hemoroidów, może być leczona tradycyjnymi lub nieinwazyjnymi metodami. U pozostałych chorych konieczne może być leczenie operacyjne.

6. Profilaktyka hemoroidów

Aby objawy hemoroidów, takie jak ból i krwawienie z odbytu nie były twoim problem, wprowadź w życie kilka zasad:

  • stosuj urozmaiconą dietę: pokarmy bogate w błonnik, dużo produktów zbożowych, chleb razowy, owoce, warzywa,
  • pij dużo wody i soków, co najmniej 1,5-2 litry na dobę
  • wykonuj regularnie ćwiczenia gimnastyczne
  • chodź na spacery
  • pływaj
  • unikaj jazdy konnej i jazdy na rowerze
  • unikaj noszenia dużych ciężarów
  • korzystaj z toalety w określonym czasie
  • nie noś obcisłej odzieży
  • przestrzegaj zasad higieny osobistej, unikaj materiałów, które mogą być przyczyną podrażnienia przy dłuższym stosowaniu
  • unikaj siedzącego trybu życia.

7. Dieta w chorobie hemoroidalnej

W patogenezie choroby hemoroidalnej podkreśla się udział zaburzeń czynności jelit (na przykład zaparć), dlatego niezwykle istotnym elementem leczenia jest regulacja rytmu wypróżnień.

W tym celu należy stosować odpowiednią dietę, której podstawą jest spożywanie dużych ilości warzyw i owoców, ograniczenie spożycia tłuszczów zwierzęcych, ryżu, ziemniaków i pieczywa.

Unikać należy również spożywania czekolady, alkoholu, mocnej kawy, czarnej herbaty, a także pikantnych przypraw.

Bardzo często zastosowanie samej diety prowadzi do uzyskania poprawy. Jeżeli nie przynosi ona pożądanych efektów, stosuje się preparaty modyfikujące pasaż jelitowy.

Bardzo istotnym elementem terapii jest także zmiana złych nawyków, takich jak długie przebywanie w toalecie, powstrzymywanie naturalnego parcia na stolec lub wzmożone parcie na stolec.

Następny artykuł: Objawy żylaków powrózka nasiennego

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska Media SA z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.