Olej z opuncji szokuje ceną. Czy jego właściwości są tego warte?

Olej z opuncji figowej (Opuntia ficus-indica) jest skarbnicą nienasyconych kwasów tłuszczowych. Jest jednym z najcenniejszych produktów roślinnych pod względem zawartości kwasów omega-6. Ma wysoką zawartość kwasu linolowego, kluczowego dla naszego organizmu. Kwas ten jest niezbędny do budowy barier ochronnych skóry i błon komórkowych oraz skutecznie wspomaga obniżanie poziomu cholesterolu LDL. Pełni również kluczową rolę jako prekursor związków regulujących procesy metaboliczne i odpornościowe organizmu.

Ponadto zawiera kwasy omega-9, z czego najważniejszy jest kwas oleinowy, który wspomaga zdrowie serca poprzez obniżanie poziomu "złego" cholesterolu (LDL) przy jednoczesnym zachowaniu "dobrego" (HDL). Wykazuje również silne działanie przeciwzapalne i ochronne dla układu krwionośnego, stanowiąc kluczowy składnik diety śródziemnomorskiej.

Inne związki znajdujące się w nasionach opuncji, a więc i w oleju to:

• witaminy A, E, K,
• sole mineralne (m.in. potas, wapń, magnez, fosfor i cynk),
• fitosterole (w tym beta-sitosterol).

Warto wspomnieć, że olej z nasion opuncji jest słynny głównie z ogromnej zawartości witaminy E (ma jej więcej niż olej arganowy), która jako potężny antyoksydant chroni komórki przed stresem oksydacyjnym, opóźnia procesy starzenia skóry oraz wspiera prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego i wzroku.

Olej z opuncji jest najczęściej wykorzystywany zewnętrznie, tj. jako kosmetyk do pielęgnacji skóry. Jest określany jako "naturalny detoks". Był stosowany już przez Azteków, m.in. jako ochrona przed prażącym słońcem. Poza typowym zastosowaniem ma unikalną cechę: zmniejsza widoczność blizn oraz plam pigmentacyjnych.

Warto korzystać z niego także jako z suplementu diety. Można spożywać, np. kilka czy kilkanaście kropel dziennie, najlepiej na czczo, dla ogólnego poprawienia zdrowia. W ten sposób odżywia się organizm i zapobiega chorobom. Tu jednak należy zaznaczyć, że olej z opuncji figowej (z nasion) jest jadalny, ale na rynku polskim 99 proc. produktów to maceraty (kwiaty opuncji moczone w innym oleju) lub oleje kosmetyczne, które nie mają atestów spożywczych. Zastosowanie spożywcze nie jest powszechne głównie ze względu na cenę oleju opuncjowego.

Jak dokładnie działa? Poznaj właściwości prozdrowotne oleju z opuncji:

• Ma silne działanie przeciwutleniające. Wiąże wolne rodniki opóźniając procesy starzenia komórek. Zmniejsza ryzyko wystąpienia chorób nowotworowych.
• Działa przeciwzapalnie. Łagodzi ból i niekorzystne objawy infekcji.
• Wspomaga regenerację organizmu. Jest istotnym suplementem po przebyciu kuracji antybiotykowej.
• Zmniejsza ryzyko wystąpienia atopowego zapalenia skóry (zarówno przy stosowaniu wewnętrznym jak i zewnętrznym).
• W tradycyjnej medycynie ludowej Meksyku opuncje jak również olej opuncjowy są zalecane przy cukrzycy.

Olej opuncji najłatwiej dostać w punktach sprzedaży online. Ponadto jest dostępny w sklepach z kosmetykami. Przy zakupie zaleca się sprawdzać skład, tj. upewnić się, czy rzeczywiście jest w 100 proc. naturalny. Trzeba zwrócić uwagę na pojemność butelki. Zwykle lepiej opłaca się zakup większej butelki. Olej należy przechowywać w ciemnym miejscu. Nie musi być trzymany w lodówce.

Opuncja jest egzotyczną rośliną i na cele produkcyjne, tj. dla jadalnych owoców jest uprawiana w krajach o cieplejszym klimacie. To jeden z czynników, który wpływa na cenę, ale nie najważniejszy. Nasiona opuncji są bardzo drobne. I pomimo że znajduje się ich bardzo dużo w jednym owocu (nawet 300 sztuk), potrzeba ogromnej ilości, aby wyprodukować olej. Sam proces oddzielenia nasion od owoców jest praco- i czasochłonny. Tłoczenie na zimno trwa 1,5-2 doby. To zwiększa koszty produkcji.

W Maroku, które jest głównym producentem (a pewnie i w wielu innych krajach), większość etapów zbioru surowca i produkcji jest wykonywana ręcznie. Dlatego olej z opuncji jest sprzedawany w małych butelkach jako olejek kosmetyczny. 10 ml kosztuje kilkadziesiąt złotych, cena za 30 ml oscyluje w granicach 100-200 zł. Z tego powodu olej jest najczęściej używany do pielęgnacji skóry, rzadziej jako suplement, a sporadycznie używa się go w kuchni. W rzeczywistości nadaje się jako baza do dressingu czy past. Nadaje im specyficzny, egzotyczny smak. W tym wypadku zwyczajowo używa się tańszych, a równie smacznych zamienników – od oleju lnianego po rzepakowy.

Źródła:

1. National Library of Medicine, https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC7421017/
2. MDPI, https://www.mdpi.com/1420-3049/26/16/5018
3. National Library of Medicine, https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC8401162/