Ramipryl – zamienniki, wskazania, przeciwskazania i skutki uboczne

Ramipryl jest lekiem zaliczanym do inhibitorów konwertazy angiotensynowej (ACE). To preparaty, które działają na enzym wchodzących w skład układu renina-angiotensyna-aldosteron. Ten odgrywa kluczową rolę w regulacji ciśnienia tętniczego krwi, układu sercowo-naczyniowego, ale i ośrodkowego układu nerwowego czy gospodarki wodno-elektrolitowej.

Substancja ma działanie przeciwnadciśnieniowe (hipotensyjne). Wpływa na układ endokrynny (dokrewny), układ krwionośny (sercowo-naczyniowy). Z tego powodu jest wykorzystywana w diabetologii, kardiologii, nefrologii i medycynie rodzinnej.

Mechanizm działania związku polega na hamowaniu syntezy angiotensyny II, hormonu, który wraz reniną oraz aldosteronem uczestniczy w fizjologicznej regulacji wartości ciśnienia krwi.

Ramipril – zamienniki i leki

Pierwszy lek zawierający ramipryl wprowadzono na rynek farmaceutyczny w 1991 roku w Stanach Zjednoczonych. Obecnie na rynku polskim dostępne są różne leki zawierające ramipryl (kapsułki twarde, tabletki, tabletki powlekane), traktowane jak zamienniki. To:

• Ampril 2,5 mg (tabletki), Ampril 5 mg (tabletki), Ampril 10 mg (tabletki),
• Apoauronarami (Apo-Rami) (tabletki),
• ApoRami (Ramipril Aurovitas) (tabletki),
• Axtil (tabletki),
• Piramil 1,25 mg (tabletki), Piramil 2,5 mg (tabletki), Piramil 5 mg (tabletki), Piramil 10 mg (tabletki),
• Polpril (kapsułki twarde), Polpril (tabletki),
• Ramicor (tabletki), Ramipril Actavis (tabletki),
• Ramipril Genoptim (tabletki),
• Ramistad 2,5 (tabletki), Ramistad 5 (tabletki), Ramistad 10 (tabletki),
• Tritace 2,5 (tabletki), Tritace 5 (tabletki), Tritace 10 (tabletki),
• Vivace 2,5 mg (tabletki), Vivace 5 mg (tabletki), Vivace 10 mg (tabletki).

Ramipryl stosuje się w wielu sytuacjach, głównie:

• w leczeniu nadciśnienia tętniczego samoistnego, od łagodnego do ciężkiego (w monoterapii i w leczeniu skojarzonym),
• w leczeniu objawowej niewydolności serca,
• w profilaktyce chorób układu sercowo-naczyniowego u pacjentów zmagających się z chorobą niedokrwienną serca, udarem mózgu, chorobą naczyń obwodowych w wywiadzie lub z cukrzycą i co najmniej jednym czynnikiem ryzyka ze strony układu krążenia,
• w leczeniu chorób nerek (nefropatia cukrzycowa i niecukrzycowa). Wskazaniem jest początkowe stadium nefropatii cukrzycowej bądź jawnej nefropatii cukrzycowej z co najmniej jednym czynnikiem ryzyka choroby sercowo-naczyniowej oraz nefropatia kłębuszkowa o innym pochodzeniu niż cukrzyca,
• w prewencji wtórnej po zawale serca w ostrej fazie zawału u pacjentów z objawami klinicznymi niewydolności serca.

Ramipryl jest przeznaczony jest do leczenia długotrwałego osób dorosłych. Trzeba go przyjmować doustnie o stałych porach, niezależnie od posiłku lub wraz z pokarmem. Bardzo ważne jest optymalne nawodnienie.

Jeśli chodzi o dawkę ramiprylu, tę należy modyfikować stopniowo. Zależy ona bowiem od nasilenia choroby oraz stanu ogólnego oraz odpowiedzi na leczenie. Zwykle stosuje się dawki dobowe w zakresie od 1,25 mg do 10 mg na dobę.

Przeciwwskazaniem do stosowania ramiprylu jest:

• nadwrażliwość na związek lub substancje pomocnicze leków,
• niedociśnienie i niestabilność hemodynamiczna,
• obrzęk naczynioworuchowy, obustronne zwężenie tętnic nerkowych,
• II i III trymestr ciąży.

Ze stosowaniem ramiprylu wiąże się ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane skutki uboczne to:

• biegunka, wymioty, nudności, zaburzenia trawienia, zapalenie błony śluzowej przewodu pokarmowego,
• ból głowy, zawroty głowy, zapalenie zatok,
• skurcze mięśni, bóle mięśniowe, niepokój ruchowy,
• niepokój, nerwowość, zaburzenia lękowe, obniżenie nastroju,
• ból w klatce piersiowej, duszność, zapalenie oskrzeli, nieproduktywny suchy kaszel, kołatanie serca,
• hipotonia ortostatyczna, niedociśnienie tętnicze,
• wysypka, wysypka plamkowo-grudkowa,
• eozynofilia.

Stosując ramipryl nie wolno przekraczać zaleconych dawek. Przyjmowanie nadmiernych ilości grozi bowiem ryzykiem rozwoju zaburzeń elektrolitowych (hiperkaliemii) oraz niewydolności nerek), a także rozszerzeniem naczyń krwionośnych ze wyraźnym spadkiem ciśnienia i bradykardią.